Βότανα θεραπείες


Φυσικά αντιόξινα που σας ανακουφίζουν από τις καούρεςΤίποτα δεν μπορεί να χαλάσει ένα ωραίο γεύμα και τη διάθεσή σας φυσικά από τις δυσάρεστες συνέπειες της καούρας. Και αν και υπάρχουν διάφορα αντιόξινα φάρμακα για να την αντιμετωπίσετε, δείτε και μερικές αποτελεσματικές «σπιτικές» συνταγές για να χαρείτε ένα …καυτερό πιάτο.
ΤσίχλεςΣύμφωνα με το health.com, εκτός από το γεγονός ότι αποβάλλουν τη δυσάρεστη μυρωδιά του σκόρδου, οι τσίχλες μετά το γεύμα έχουν και ευεργετικές ιδιότητες για το στομάχι σας. Οδοντιατρικές έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με σύνδρομο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης αισθάνονται ανακούφιση από την καούρα όταν, μετά από ένα γεύμα μασήσουν τσίχλα χωρίς ζάχαρη για περίπου μισή ώρα.Αυτό συμβαίνει επειδή η τσίχλα ενεργοποιεί την έκκριση σάλιου και τα οξέα που απομένουν, στην ουσία «ξεπλένονται» και καθαρίζουν πιο εύκολα.

Μαγειρική σόδα

Οι παλιές νοικοκυρές ισχυρίζονται ότι το καλύτερο «φάρμακο» κατά της καούρας είναι λίγη μαγειρική σόδα. Και δεν έχουν άδικο καθώς η βάση της μαγειρικής σόδας βοηθά στην εξουδετέρωση των στομαχικών οξέων.

Ωστόσο πρέπει να είστε φειδωλοί στην ποσότητα. Μισό κουταλάκι του γλυκού μαγειρικής σόδας αναμεμειγμένο με ένα ποτήρι νερό είναι η προτεινόμενη ποσότητα, η οποία ωστόσο να θυμάστε ότι δεν μπορεί να αποτελεί «φάρμακο» αν αντιμετωπίζετε συχνές καούρες, καθώς η υψηλή περιεκτικότητά της σε αλάτι προκαλεί πρήξιμο και ναυτία.

Γλυκόριζα

Αν και δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, η γλυκόριζα μπορεί όχι μόνο να «διώξει» την καούρα αλλά να εισχωρήσει στο πρόβλημα.

Η γλυκόριζα έχει φυσικές θεραπευτικές ιδιότητες για το στομάχι καθώς είναι ουσιαστικά ένα φυτικό αντιόξινο, αν και η κατάχρηση βέβαια μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις ανεβάζοντας την πίεση λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς της σε γλυκοριζικό οξύ.

Αλόη

Η αλόη είναι ένα φυτό που συνήθως χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει τον πόνο από τα εγκαύματα. Με την ίδια ακριβώς λογική λειτουργεί και στο στομάχι.

Ο χυμός της μειώνει τις φλεγμονές και «ηρεμεί» όχι μόνο αυτές που βρίσκονται στο στομάχι αλλά και στον οισοφάγο. Μισή κούπα από τον χυμό της αλόης πριν από το γεύμα είναι η ποσότητα που λειτουργεί ως καθαρτικό για το στομάχι.

Φτελιά

Τα φύλλα της φτελιάς θεωρούνται μία από τις πιο παλιές θεραπείες κατά της καούρας ενώ παράλληλα τους αποδίδονται και επιπλέον ευεργετικές ιδιότητες καθώς λέγεται ότι είναι «γιατρικό» και για διάφορες άλλες ασθένειες συμπεριλαμβανομένης και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Τα εκχυλίσματα του δέντρου βοηθούν το περίβλημα της βλέννας του στομάχου να γίνει πιο σκληρό, δημιουργώντας ένα ισχυρό εμπόδιο ενάντια στα οξέα.

Στην ουσία δηλαδή δημιουργεί ένα προστατευτικό στρώμα στο στομάχι και η «συνταγή» αναφέρει ότι μια-δυο κουταλιές της σούπας με ένα ποτήρι νερό μετά από το γεύμα και πριν απόν ύπνο μπορεί να σας απαλλάξουν από την καούρα.

clickatlife.gr

ΑχιλλαίαΠεριγραφή : Η Αχιλλαία ή χιλιόφυλλο ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων (Asteraceae) και κατάγεται από την Ευρώπη. Είναι αυτοφυές, αρωματικό φυτό με γκριζοπράσινα φύλλα, το χρώμα των ανθών του ποικίλει από λευκό έως ροζ, ανθίζει καλοκαιρινούς μήνες και το ύψος της φτάνει τα έως και 60 εκ. Χρήσιμα μέρη είναι κυρίως τα άνθη και τα φρέσκα βλαστάρια και η γεύση του πικρίζει.Θεραπευτικές Ιδιότητες : Η Αχιλλέα είναι ένα από τα καλύτερα εφιδρωτικά και αντιπυρετικά βότανα κατάλληλο για εμπύρετες ιώσεις, κρυολογήματα. Έχει τονωτικές, ηρεμιστικές ,αντισπασμωδικές αλλά και αντιφλεγμονώδες, απολυμαντικές ιδιότητες. Βοηθά στην μείωση της υψηλής πίεσης και των θρόμβων τονώνοντας τα αιμοφόρα αγγεία, σε προβλήματα στην πέψη, σε ενοχλήσεις και έλκη του στομάχου, του εντέρου, της χολής ή σε περιπτώσεις ανορεξίας. Συνιστάται επίσης, για την θεραπεία της αμηνόρροιας και άλλων ενοχλήσεων του γυναικείου υπογαστρίου, εσωτερικής αιμορραγίας των αιμορροΐδων, αποστημάτων, ως αντισηπτικό του ουροποιητικού ενδείκνυται για λοιμώξεις όπως η κυστίτιδα.Χρήση: Χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Ένα ζεστό αφέψημα προξενεί θεραπευτικό ιδρώτα που δροσίζει τον πυρετό και απομακρύνει τις τοξίνες. Χρησιμοποιείται φρέσκια ως κατάπλασμα για την επούλωση των πληγών. Λουτρά με χιλιόφυλλο συνιστώνται κυρίως σε περίπτωση αρθρίτιδας, ρευματικών, αιμορροΐδων και ως συμπληρωματικά της θεραπείας με τσάι σε περίπτωση ενοχλήσεων κατά την εμμηνόρροια. Τα φρέσκα ψιλοκομμένα βλαστάρια του χιλιόφυλλου είναι επίσης γευστικά σε σαλάτες.
7 ισχυρά παυσίπονα που έχουμε… στην κουζίνα μαςΗ φύση έχει προνοήσει, πολύ πριν τη φαρμακευτική, να δημιουργήσει παυσίπονα, τα οποία ευτυχώς βρίσκονται σε αφθονία και είναι… διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή στην κουζίνα σας.
Ξύδι για την καούραΈνα μήλο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα, λέει η γνωστή παροιμία, έτσι και το ξύδι από μηλίτη είναι η καλύτερη και φυσικότερη ίαση για την καούρα. Βάλτε ένα κουταλάκι της σούπας ξύδι μηλίτη σε ένα ποτήρι νερό και πιείτε το σιγά σιγά. Το ξύδι από μηλίτη περιέχει αλκαλοποιητές, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τον άνθρωπο, ειδικά λόγω των οξέων που περιέχει η σύγχρονη διατροφή.Σκόρδο για την αρθρίτιδα
Από την αρχαιότητα, το σκόρδο έπαιζε σημαντικό ρόλο στον τομέα των …παυσίπονων. Έτσι και σήμερα, ακολουθώντας την πανάρχαια τακτική, ψιλοκόψτε μία σκελίδα σκόρδο και μαζί με μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο ζεστάνετέ το. Απλώστε το στις αρθρώσεις που πονούν και θα αισθανθείτε μία τρομερή ανακούφιση. Επιπλέον, το σκόρδο ενδείκνυται και για τον πονόδοντο: τρεις σκελίδες σκόρδο και μία πρέζα αλάτι, χτυπημένα μαζί, είναι ιδανικά όταν τα απλώσετε στο δόντι σας που πονάει.

Μούρα για την κύστη
Έρευνες έχουν δείξει ότι μία μερίδα μούρα μπορούν να μειώσουν έως και 60% τον πόνο από λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Το μυστικό όπλο είναι τα αντιοξειδωτικά συστατικά, τα οποία «σκοτώνουν» τις ελεύθερες ρίζες που ερεθίζουν το βλεννογόνο του πεπτικού συστήματος. Η κατανάλωση μούρων είναι μοναδική σπιτική θεραπεία και για το πεπτικό έλκος, τη δυσπεψία και τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης.

Σταφύλια για τη μέση
Μελέτη του Πανεπιστήμιου του Οχάιο έδειξε ότι εάν καταναλώνετε μία μερίδα σταφύλια καθημερινά απαλλάσσεστε από τους πόνους της πλάτης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα σταφύλια περιέχουν θρεπτικά συστατικά, τα οποία αυξάνουν την κυκλοφορία του αίματος, ειδικά στην περιοχή της μέσης, και αυτό με τη σειρά του ανακουφίζει από τον πόνο.

Ανανάς για τις φλεγμονές
Η βρομελίνη που βρίσκεται στον ανανά είναι εκείνη που μπορεί να σας απαλλάξει από το φούσκωμα και το βάρος που νιώθετε στο στομάχι. Επιπλέον, η κατανάλωση ανανά βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, σταματώντας τις κράμπες και τις φλεγμονές. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει στην απελευθέρωση των φλεγμονωδών ενώσεων, που συμβάλλουν στην αρθρίτιδα.

Βρόμη για τους πόνους περιόδου
Η βρόμη θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στις κράμπες τις περιόδου και ανακουφίζουν από την ενδομητρίωση. Ο λόγος είναι ότι η βρόμη είναι πλούσια σε μαγνήσιο και μία από τις καλύτερες πηγές διατροφικού ψευδαργύρου για τις γυναίκες εκείνες, που υποφέρουν από πόνους περιόδου.

Γαρύφαλλο για τον πονόδοντο
Το γαρύφαλλο (το μπαχαρικό όχι το λουλούδι) είναι ένας δοκιμασμένος σύμμαχος κατά του πονόδοντου. Εξάλλου και διάφορες οδοντόκρεμες, που κυκλοφορούν έχουν γαρύφαλλο, κάτι που τις κάνει ακόμη πιο ευεργετικές για τη στοματική υγιεινή. Μπορείτε απλά να ταμπονάρετε με λίγο λάδι από γαρύφαλλο το δόντι που σας πονάει και να ανακουφιστείτε πραγματικά.

γαϊδουράγκαθο ή Silybum marianum το ισχυρότερο ηπατοπροστατευτικόγαϊδουράγκαθοκουφάγκαθοαγκάθι αλλά και αγκάβατος
αλλά και «Σίλλυβο» για όλους εμάς εδώ στην Ελλάδα αλλά και
Milk thistleMary’s thistleblessed milk thistleholy thistle

lady’s thistle

Silybe de Marie και 

Chardon-Marie σε διάφορα άλλα μέρη του πλανήτη 

με τις χαρακτηριστικές άσπρες λωρίδες κατά μήκος των νεύρων των φύλλων του που του έδωσαν το όνομα «Milk thistle» 
στη Γερμανία το βότανο περιγράφεται ως θρησκευτικό σύμβολο και οι άσπρες κηλίδες αναφέρονται ως σταγόνες του γάλακτος της Παρθένου Μαρίας οι οποίες στάλαξαν εκεί όταν η Παναγία -σύμφωνα με την παράδοση-στην περιπλάνησή της στην έρημο έψαχνε ένα μέρος να θηλάσει το Χριστό και 

το μόνο καταφύγιο που βρήκε ήταν ένα μέρος γεμάτο με  γαϊδουράγκαθα
 άλλωστε  και το όνομα “marianum” δείχνει την συμβολική σχέση του φυτού με
την Παναγία

τέλος

η ονομασία “Silybum” δόθηκε από τον Διοσκουρίδη για να περιγράψει έναν αριθμό βρώσιμων φυτών με αγκαθωτά φύλλα αλλά 
σήμερα έχει επικρατήσει το
Silybum marianume ως 
το φαρμακευτικό του όνομα
 
το γαϊδουράγκαθο λοιπόν το οποίο το τρώνε τα γαϊδούρια χωρίς να πληγώνονται από τα αγκάθια του είναι 
μιά μονοετής ή διετής αγκαθωτή πόα, ύψους έως 1,5 μέτρα και ανήκει στην οικογένεια Asteraceae

το ώριμο βότανο έχει μεγάλα έντονα μωβ λουλούδια και μία πληθώρα από αγκάθια

οι καρποί -οι οποίοι αποτελούν και τη δρόγη του φυτού-έχουν σκληρό περίβλημα και είναι 6- 8mm σε μήκος
γυαλιστεροί
μαύροι με γκρίζες κηλίδες

η κεφαλή τους αποτελείται από μικρά  άσπρα
τριχίδια τα οποία είναι ενωμένα χαμηλά σε ένα δαχτυλίδι

το φυτό έχει φύλλα όλο το χρόνο και ανθίζει συνήθως από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο ενώ 
οι καρποί ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο και
η συλλογή τους γίνεται την περίοδο μετά την ωρίμανσή τους

του αρέσει ο ήλιος δεν
αγαπάει καθόλου τη σκιά και απαιτεί ξηρό έδαφος

μπορεί να αντέξει δυνατούς ανέμους αλλά όχι 
έκθεση σε θαλασσινό νερό

το γαϊδουράγκαθο είναι φυτό που βρίσκεται κυρίως 
στις άκρες των δρόμων 
σε μέρη ακαλλιέργητα αλλά μπορεί να το συναντήσουμε και 
σε καλλιεργημένα εδάφη

απαντάται κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου και στην νοτιοδυτική Ευρώπη

καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό και είναι αυτοφυές σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης

είναι επίσης αυτοφυές στη βόρεια Αφρική

στη Γερμανία είναι προστατευόμενο είδος και 
καλλιεργείται για ιατρικούς σκοπούς κυρίως στην βόρεια Αφρική και στη νότια Αμερική

στη χώρα μας είναι ένα κοινό φυτό και απαντάται σε άγονα ή καλλιεργούμενα εδάφη με χαμηλό υψόμετρο

είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τη θεραπευτική του δράση

1) σε ηπατικές παθήσεις

2) σε παθήσεις της χολής

3) σε δαγκώματα φιδιών

4) σε τσιμπήματα εντόμων

5) σε δηλητηρίαση από δηλητηριώδη μανιτάρια

σήμερα είναι το πιο μελετημένο φυτό για τη θεραπεία ηπατοπαθειών με πάνω από 450 δημοσιεύσεις.

το πρωτοσυναντάμε  στο Θεόφραστο κατά τον 4ο αιώνας π.Χ ο οποίος περίγραψε το φυτό με το όνομα «Πτέρνιξ» ενώ 

η επόμενη αναφορά είναι από το Διοσκουρίδη στο σύγγραμά του «Περί Ύλης Ιατρικής»ενώ

ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος έγραψε ότι η ανάμιξη του χυμού του φυτού με μέλι είναι ευεργετική για τη χολή

το ξανασυναντάμε κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα όπου  η χρήση του  αναφέρεται συστηματικά σε όλες τις σημαντικές ιατρικές αναφορές βοτάνων

στο τέλος δε του 16ου αιώνα, ο Άγγλος βοτανολόγος Nicholas Culpeper
ανέφερε ότι είναι ένα εξαιρετικό φάρμακο για αποφράξεις της χολής και του σπλήνα, καθώς
και ότι το έγχυμα από τη φρέσκια ρίζα και τα σπέρματα του είναι θεραπευτικό για τον ίκτερο και
για την αποβολή της πέτρας από τη χολή 

στο πέρασμα του χρόνου το ξαναβρίσκουμε

στις αρχές του 20ου αιώνα να  χρησιμοποιείται το εκχύλισμα του φυτού
α) για την «ηπατική συμφόρηση»
β) για τους κιρσούς
γ) για διαταραχές της εμμήνου ρύσεως καθώς και 
δ) για ανωμαλίες του σπλήνα και
ε) των νεφρών 

από κει και πέρα  το ιατρικό ενδιαφέρον μειώθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960 όταν
ερευνητικές μελέτες -κυρίως στη Γερμανία -ξαναέφεραν στην επιφάνεια το Silybum marianum και 

άρχισε να μελετάται η δράση του και τα συστατικά του
μελετάται η δράση του στην αντιμετώπιση 
της οξείας και χρόνιας ηπατικής ασθένειας και
γενικότερα σαν ηπατοπροστατευτικό  για την πρόληψη τοξικού τραύματος στο ήπαρ  έτσι 

οι ώριμοι καρποί του Silybum marianum σήμερα
χορηγούνται ως συμπληρωματική θεραπεία σε περιπτώσεις

1)  χρόνιας φλεγμονώδους ηπατικής ασθένειας 
2) ηπατικής κίρρωσης

3) ηπατίτιδας χρονίας
4) ηπατίτιδας οξείας

5) ιογενούς ηπατίτιδας

6) σε φαρμακογενή/τοξικογενή ηπατοτοξικότητα
το γαϊδουράγκαθο είναι το ισχυρότερο αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από το δηλητηριώδες μανιτάρι Amanita muscaria και άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος
7) σε περιπτώσεις βλαβών του ήπατος που προήλθαν από χρόνια χρήση κάποιων φαρμάκων
8) στην υψηλή χοληστερόλη
9) στον ινσουλινο-εξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη

10) στις παθήσεις της χολής 
11) ως διεγερτικό της παραγωγής γάλακτος
12) ως χολαγωγό
13) ως αντικαταθλιπτικό
14) στις περιπτώσεις ψωρίασης 
15) σε περιπτώσεις προβλημάτων δυσπεψίας
τα μέρη του βοτάνου σχεδόν όλα 
τα άνθη
τα φύλλα
η ρίζα και 
ο μίσχος του είναι βρώσιμα

οι δε τρυφεροί ανθοφόροι βλαστοί και τα φύλλα του τρώγονται 
μαγειρεμένα ή ωμά και 
θεωρούνται 
α) διουρητικοί
β) χολαγωγοί και 
γ) τονωτικοί

από τους καρπούς του εξάγεται καλής ποιότητας λάδι ενώ

ψημένοι είναι υποκατάστατο του καφέ
μετά το 1960 οι έρευνες για το γαϊδουράγκαθο συνεχίστηκαν αμείωτες όπως και το ενδιαφέρον του κόσμου

σύμφωνα με μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Ηπατολογική Κλινική της
Αμερικής -το 1998-το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο  μη συνταγογραφούμενο «εναλλακτικό»φάρμακο για τη θεραπεία των ηπατικών ασθενειών ήταν το  Silybum marianum

είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία η αγορά της σιλυμαρίνης -του σκευάσματος από το εκχύλισμα του φυτού Silybum marianum -βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα ενώ το
επονομαζόμενο milk thistle είναι  ένα από τα πιο διαδομένα φυτοθεραπευτικά σκευάσματα που πωλούνται στην αγορά των Η.Π.Α
ας δούμε τώρα λίγο τι είναι η σιλυμαρίνη και τα υπόλοιπα χημικά συστατικά του γαιδουράγκαθου

οι φρεσκοκομμένοι καρποί του -λοιπόν-έχουν οσμή που μοιάζει με κακάο και ελαιώδη γεύση

περιέχουν σε ποσοστό 15-30% λιπαρά έλαια και περίπου 20-30% πρωτεϊνών
το ενεργό συστατικό του φυτού είναι 

η σιλυμαρίνη η οποία

είναι η πιο ισχυρή προστατευτική ουσία που γνωρίζουμε για το συκώτι 
και
η οποία  βρίσκεται στο σύνολο του φυτού αλλά κυρίως συγκεντρώνεται στους καρπούς και τα σπέρματα του βοτάνου 
είναι δε ένα μείγμα  φλαβονολιγνανών:

της σιλυβίνης

της σιλυδιανίνης

της σιλυχριστίνης

 της ισοσιλυβίνη

της δεϋδροσιλυβίνη

της σιλυχριστίνη και μερικών
φλαβονοειδών, κυρίως ταξιφολίνη

οι άσπρες ποικιλίες του φυτού επιπρόσθετα περιέχουν
σιλανδρίνη
σιλυμονίνη
σιλυχερμίνη και 
νεοσιλυχερμίνη Α και Β

άλλες ουσίες που περιέχει το γαϊδουράγκαθο είναι 
τυραμίνη
ισταμίνη
αιθέρια έλαια
λιπίδια
σάκχαρα
αλκαλοειδή
σαπωνίνες
κολλώδεις ουσίες
οργανικά οξέα
τις βιταμίνες C, E και K
φλαβονοειδή όπως 
κερκετίνη
ταξιφολίνη και 
δεϋδροκεμφερόλη
τα σπέρματα του γαϊδουράγκαθου  περιέχουν την ουσία 
μπεταϊνη,η οποία έχει  αποδεδειγμένα ηπατοπροστατευτική δράση 
λιπαρά οξέα, που πιθανόν συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της σιλυμαρίνης

η σιλυμαρίνη έχει αναφερθεί ως προστατευτικό των ηπατικών κυττάρων από ένα
πλήθος τοξικών ουσιών όπως 

η ακεταμινοφαίνη
η αιθανόλη και 
η D-γαλακτοζαμίνη

επίσης έχει βρεθεί η ηπατοπροστατευτική της δράση από 
διάφορες αιτίες

οι μελέτες έχουν επίσης φανερώσει ότι η σιλυμαρίνη 
1) αυξάνει την πρωτεϊνοσύνθεση των ηπατοκυττάρων
2) μειώνει τη δράση των διεγερτών των όγκων
3) σταθεροποιεί τα μαστοκύτταρα
4) ρυθμίζει τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού και 
5) έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιιικές ιδιότητες
σε πρόσφατη έρευνα η σιλυβίνη, έδειξε εκτός από 
αντιφλεγμονώδη και 
αντιοξειδωτική δράση και
άμεση αντιική δράση σε περίπτωση ηπατίτιδας C

τα τελευταία χρόνια η σιλυμαρίνη και ειδικότερα η σιλυβίνη, απέσπασαν την προσοχή λόγω και άλλων θετικών ενεργειών τους εκτός των 
ηπατοπροστατευτικών και
αντιοξειδωτικών τους -π.χ κατά των ελευθέρων ριζών-

και αυτές είναι κυρίως:
α) αντικαρκινικές λόγω 
της αναγεννητικής της δράσης ενώ 
σύμφωνα με κάποια νέα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί ίσως
να βοηθήσει σε μείωση του κινδύνου του καρκίνου του μαστού 

β) χημειοπροστατευτικές  
γ) καρδιοπροστατευτικές 
δ) νευροπροστατευτικές 
ε) αντιδιαβητικές 
όπως επίσης 
βρέθηκε ότι συμβάλει στη μείωση της χοληστερίνης

λόγω αυτών των ιδιοτήτων τους η χρήση τους έχει αρχίσει να επεκτείνεται και 
σε άλλα όργανα εκτός από το ήπαρ και το γαστρεντερικό σύστημα

η σιλυβίνη φαίνεται να είναι ευεργετική 
1) στη θεραπεία προβλημάτων του παγκρέατος
2) στην εξισορρόπηση της υπεργλυκαιμίας
3) σε θεραπεία προβλημάτων των πνευμόνων 
4) των νεφρών
5) διαφόρων προβλημάτων του προστάτη όπως 
το αδενοκαρκίνωμα και τέλος 
6) σε στομαχικές διαταραχές 
7) στη δερματολογία και στα καλλυντικά

όλα αυτά συνδέονται με την ανακάλυψη πληθώρας καινούριων δράσεων της σιλυβίνης και των παραγώγων της σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο, όπως π.χ. οιστρογονική δράση
έτσι οι βασικές δράσεις το γαϊδουράγκαθου είναι: 
α) αντιτοξική δράση
σήμερα, η κυριότερη ένδειξη της σιλυμαρίνης είναι για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από το μανιτάρι Amanita phalloides

η σιλυμαρίνη αποτελεί τη βάση για το μοναδικό αντίδοτο που υπάρχει για τη δηλητηρίαση από Amanita

εκτός από την ηπατοτοξικότητα από τους μύκητες του γένους Amanita
η σιλυμαρίνη
έχει δείξει ευεργετική δράση, απέναντι σε διάφορες άλλες ηπατοτοξίνες

παρεμποδίζοντας την τοξικότητα της παρακεταμόλης

τέλος η σιλυμαρίνη έχει δείξει θετικές δράσεις 
σε δηλητηρίαση από αιθανόλη
β) αναγεννητική δράση 
το γαιδουράγκαθο με τα συστατικά του έχει την ικανότητα να διεγείρει την αναγέννηση των ηπατικών κυττάρων

το γαϊδουράγκαθο δεν προστατεύει το συκώτι μόνο όταν χορηγείται
προφυλακτικά αλλά 

δρα θεραπευτικά προάγοντας την αναγέννηση των κυττάρων που είναι ήδη τραυματισμένα
γ) δράση κατά της ίνωσης
η ίνωση παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της ηπατικής κίρρωσης

ένας αριθμός από καλά σχεδιασμένες πειραματικές μελέτες προτείνουν ότι η σιλυμαρίνη μπορεί να
ασκεί τις ευεργετικές της ιδιότητες στις χρόνιες ηπατικές παθήσεις λόγω της δράσης της κατά της ίνωσης

………………………………..

τo Silybum marianum και τα συστατικά του φαίνεται να είναι ακίνδυνα με
πολύ λίγες έως καθόλου ανεπιθύμητες ενέργειες σύμφωνα με τη βιβλιογραφία

τελικά, το εκχύλισμα του Silybum marianum είναι ένα βότανο-ίαμα που προτιμάται απόπολλούς για μια 

ποικιλία ασθενειών λόγω της αποτελεσματικότητάς του και της

μη επικινδυνότητάς του

έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα στην αποκατάσταση της ηπατικής λειτουργίας και στην αναγέννηση των ηπατικών κυττάρων

τέλος, η σιλυμαρίνη μπορεί σύντομα να δείξει ότι είναι απαραίτητα 
για την προστασία και άλλων οργάνων, εκτός από το συκώτι

Δείτε τα άρθρα της κατηγορίας Βότανα κατάλογος:Βότανα: Χιλιόφυλλο (αγριαψιθιά, σεμεσάντο)
Βότανα: Αγριμόνιο (φωνόχορτο)
Βότανα: Αλχεμίλλη
Βότανα: Σκόρδο
Βότανα: Αλόη
Βότανα: Δενδρομολόχα (νερομολόχα, βίσκος)
Βότανα: Αγγελική
Βότανα: Σέλινο
Βότανα: Άρτιο (πλατομαντήλα, κολλητσίδα)
Βότανα: Αψιθιά & Αρτεμισία η κοινή
Βότανα: Βρώμη
Βότανα: Μπουράντζα (βορατσίνα)
Βότανα: Λάχανο (κράμβη)
Βότανα: Καλέντουλα (νεκρολούλουδο)
Βότανα: Τειόδεντρο (τσάι)
Βότανα: Καψέλλα (αγριοκαρδαμούρα, τραγιά, τζουρκάς)
Βότανα: Καγιέν (τσίλι)
Βότανα: Χαμόμηλο (χαμομήλι)
Βότανα: Κανέλλα
Βότανα: Πορτοκάλια και εσπεριδοειδή
Βότανα: Μύρρο (σμύρνα, βδέλλιο, μύρρα)
Βότανα: Κράταιγος (μπουρμπουχζελιά, μουρτζιά, τρικοκκιά)
Βότανα: Γιαμ (Yam)
Βότανα: Εχινάτσεα
Βότανα: Ma huang (Εφέδρα)
Βότανα: Πολυκόμπι (κοντυλόχορτο)
Βότανα: Ευκάλυπτος
Βότανα: Ευπατόριο (gravelroot)
Βότανα: Φιλιπέντουλα (σπειραία)
Βότανα: Μάραθο (μάλαθρο, μάραθρο, φοινόκιο)
Βότανα: Φραουλία (αγριοφράουλα)
Βότανα: Φούκος
Βότανα: Κολλητσίδα
Βότανα: Γεντιανή
Βότανα: Γκίγκο
Βότανα: Γλυκόρριζα (ρεγολίτσα, αγλυκόρριζα)
Βότανα: Λυκίσκος
Βότανα: υδράστις
Βότανα: Βάλσαμο (βαλσαμόχορτο, λειχηνόχορτο,σπαθόχορτο, περίκη, προδρόμου βότανο)
Βότανα: Ύσσωπος
Βότανα: Ινούλα (ώμονο)
Βότανα: Καρυδιά
Βότανα: Κέντρο (άρκευθος, κέδρο*)
Βότανα: Λεβάντα
Βότανα: Λεονούρος (ο καρδιακός)
Βότανα: Λινάρι
Βότανα: Αγιόκλιμα (αιγόκλημα, αγριόκλημα, αξιόφυλλο, κοπερφόλιο)
Βότανα: Μήλο
Βότανα: Μελισσόχορτο (αγριομέλισσα, μελισσοβότανο, κιτροβάλσαμο)
Βότανα: Μέντα
Βότανα: Μουριά
Βότανα: Μοσχοκάρυδο
Βότανα: Βασιλικός
Βότανα: Παιωνία
Βότανα: Ginseng
Βότανα: Φυτόλακκα
Βότανα: Πεντάνευρο
Βότανα: Πασχαλούδα & Ηρανθές(παναγίτσες, δρακάκια)
Βότανα: Βουτυρόχορτο (προυνέλλα)
Βότανα: Ραβεντί
Βότανα: Δενδρολίβανο λασμαρί, οφισμαρές, δυοσμοφίνι, λιβανόδενδρο)
Βότανα: Αγριόβατος (βάτος, μορατζίδα, βατσινιά)
Βότανα: Ιτιά (ετιά, σκλίαρος)
Βότανα: Φασκόμηλο (ελελίφασκος, αλισφακιά)
Βότανα: Κουφοξυλιά (σαμπούκος, αφροξυλιά, φροξυλιά, φροξινάνθι)
Βότανα: Σκροφουλάρια (χοιράδιο, βρωμόχορτο)
Βότανα: Σκουτελλάρια (σκαφίδιο)
Βότανα: Μπετόνικα (βετονίκη,πριονίτης)
Βότανα: Στελλάρια
Βότανα: Σύμφυτο (στεκούλι,χονδρούτσικο)
Βότανα: Τανατσέτο (παρθενούλι,βασκαντήρα)
Βότανα: Αγριοράδικο (ταραξάκο, πικραλίδα, αγριομάρουλο, πικραφάκα )
Βότανα: Θυμάρι
Βότανα: Τριφύλλι
Βότανα: Τριγωνέλλα (τήλι, μοσχοσίταρο, τηντιλίδα, τσιμένι)
Βότανα: Βήχιο (βηχάνι, χαμολεύκι, γλυκομάννα)
Βότανα: Τσουκνίδα
Βότανα: Μύρτιλλος Βακκίνιον η άμπελος της Ίδης
Βότανα: Βαλεριάνα
Βότανα: Φλώμος (καλάνθρωπος, σπλόνος, μελισσοφού, γλώσσα)
Βότανα: Σταυροβότανο (ιεροβοτάνη, γοργογιάννι, σπυρόχορτο, σπληνόχορτο)
Βότανα: Βιμπούρνο
Βότανα: Μενεξές & Πανσές
Βότανα: Τζίντζερ (ζιγγιβέρι)
Βότανα: Γυναικολογικά προβλήματα
Βότανα: Δικταμνος (έρωντας, στοματόχορτο, σταματόχορτο, μαλλιαρόχορτο, δίταμος, αδίχταμος) Origa num dicta mnus (A ma ra cus dictamnus)
Βότανα: Δρακοντια (δρακόντι, φιδόχορτο, Αρον το στικτόν) Arum maculatum
Βότανα: Θρουμπα(θρύμπα, θρούμπι, τραγορίγανος, τραγόχορτο, γεροντόχορτο, Σατουρέγια η θύμβρα): Satureja thymbra
Βότανα: Λαδανια (αλάδανος, κίστο, ήμερο κιστάρι, ήμερη κουνουκλιά, λουβιδιά, αγκίσαρος): Cistus incanus ssp. creticus (Cistus creticus)
Βότανα: Μαντζουρανα (σάμυχο) Origanum marjorana (Majorana hortensis)
Βότανα: Ριγανη (αγριορίγανος, αγριορίγανη) Origanum vulgare
Βότανα: Σαπουνοχορτο (τσουένι, καλοστρούθι, χαλβαδόρριζα, Σαπωνάρια η φαρμακευτικη )Saponaria officinalis
Βότανα: Σπαραγγι (Ασπάραγος ο φαρμακευτικός): Asparagus officinalis
Βότανα: Σπερδούκλι
Βότανα: Τσαι του βουνού (μαλοτήρα, κολοκοιμηδιά) Sideritis spp
Βότανα: Υοσκυαμος ο μέλας (γέρως, γιατρός, μπελελός, λιτσάρμο, μηλόχορτο, στρουμπάρα): Hyoskyamus niger
Βότανα: Φλισκούνι(βληχόνι, γληφόνι, γληχούνι, Μέντα η πουλέγιος) Mentha pulegium (Pulegium vulgare)
Βότανα: Αγαθοσμά (Buchu)
Βότανα: Αγγελική η αρχαγγελική (Angelica)
Βότανα: Αγγούρι (Cucumber)
Βότανα: Αγριάδα (Couchgrass)
Βότανα: Αγριοκατιφές
Βότανα: Αγριμόνιο
Βότανα: Αγριοκαρότο
Βότανα: Αγριοκαστανιά
Βότανα: Αγριοκερασιά (Wild Cherry Bark)
Βότανα: Αγριολάπαθο
Βότανα: Αγριομάρουλο
Βότανα: Αιματόρριζα
Βότανα: Ακακία κατέχου
Βότανα: Αλθαία (Marshmallow)
Βότανα: Αλόη
Βότανα: Αλπίνια
Βότανα: Αλχημίλλη
Βότανα: Αμαμηλίδα
Βότανα: Ανεμώνη
Βότανα: Άνηθος
Βότανα: Απήγανος
Βότανα: Απλόκαρπος
Βότανα: Αριστολοχία της Βιρτζίνια
Βότανα: Άρκτιο
Βότανα: Αρκτοστάφυλος
Βότανα: Άρνικα
Βότανα: Αρπαγοφυτό
Βότανα: Αρρενοπτέρη
Βότανα: Αρτεμισία το αβροβότανο
Βότανα: Αρτεμισία το αψίνθιον
Βότανα: Αρτεμισία η κοινή
Βότανα: Αρτεμισία σαντόνικα
Βότανα: Ασκληπιάδα
Βότανα: Αφανής
Βότανα: Αχιλλέα
Βότανα: Βαλεριάνα
Βότανα: Βαλλωτή
Βότανα: Βάλσαμο του Τολού
Βότανα: Βαπτίσια
Βότανα: Βελανιδιά
Βότανα: Βερβένα
Βότανα: Βερβερίδα
Βότανα: Βερβερίδα του Όρεγκον
Βότανα: Βερμπάσκο
Βότανα: Βήχιο
Βότανα: Βιβούρνο το ερπόφυλλο
Βότανα: Βιβούρνο το χιονανθές
Βότανα: Βίγκα
Βότανα: Βρώμη
Βότανα: Γαϊδουράγκαθο
Βότανα: Γάλιο
Βότανα: Γαρίφαλο
Βότανα: Γεντιανή
Βότανα: Γέο
Βότανα: Γεράνιο Αμερικάνικο
Βότανα: Γκαλέγκα
Βότανα: Γλυκάνισο
Βότανα: Γλυκόριζα
Βότανα: Γναφάλιο
Βότανα: Γουαϊάκο
Βότανα: Γρινδέλια
Βότανα: Γωλθέρια
Βότανα: Δεντρολίβανο
Βότανα: Διοσκορία
Βότανα: Δροσέρα
Βότανα: Εκουΐζετο
Βότανα: Ερύγγιο
Βότανα: Εσχολτσιά
Βότανα: Ευπατόριο το διατρητόφυλλο
Βότανα: Ευπατόριο το πορφυρό
Βότανα: Ευφορβία
Βότανα: Ευφρασία
Βότανα: Ευώνυμο
Βότανα: Εφέδρα
Βότανα: Εχινάκια
Βότανα: Ζοχαδόχορτο
Βότανα: Θούγια
Βότανα: Θυμάρι
Βότανα: Ιεράκιο
Βότανα: Ινούλα
Βότανα: Ίξος
Βότανα: Ιπεκακουάνα
Βότανα: Ίριδα
Βότανα: Ιρλανδικό βρύο
Βότανα: Ισλανδικο βρύο
Βότανα: Ιτιά μαύρη
Βότανα: Καγιέν
Βότανα: Κάλαμος
Βότανα: Καλαμποκιού γένια
Βότανα: Καλέντουλα
Βότανα: Καλούμπα
Βότανα: Κανέλα
Βότανα: Κάρβι
Βότανα: Κάρδαμο
Βότανα: Καρλίνα
Βότανα: Κασκάρα σαγκράντα
Βότανα: Καυλόφυλλο
Βότανα: Καψέλλα
Βότανα: Κεδρόμηλα
Βότανα: Κενταύριο
Βότανα: Κηρέας
Βότανα: Κιγχόνη
Βότανα: Κνίκος
Βότανα: Κοκκορέλι
Βότανα: Κόλα
Βότανα: Κολινσόνια
Βότανα: Κολοκύθα
Βότανα: Κομβαλλαρία
Βότανα: Κονδουράγκο
Βότανα: Κοριάνδρος
Βότανα: Κοτυληδώνα
Βότανα: Κουάσσια
Βότανα: Κούσσο
Βότανα: Κράνο
Βότανα: Κραταιγός
Βότανα: Κυδωνία
Βότανα: Κυνόροδα
Βότανα: Κυπριπεδίο
Βότανα: Λεβάντα
Βότανα: Λεονούρος
Βότανα: Λεπτάνδρα
Βότανα: Λευκή του Γαλαάδ
Βότανα: Λευκή η τρέμουσα
Βότανα: Λομπέλια
Βότανα: Λυγαριά
Βότανα: Λυκίσκος
Βότανα: Λυκόπους
Βότανα: Μαϊντανός
Βότανα: Μάραθο
Βότανα: Μαργαρίτα
Βότανα: Μαρρούβιο
Βότανα: Μέλισσα
Βότανα: Μενεξές
Βότανα: Μέντα
Βότανα: Μηνύανθος
Βότανα: Μιτσέλλα
Βότανα: Μολόχα
Βότανα: Μπετόνικα
Βότανα: Μπετόνικα
Βότανα: Μπόλντο
Βότανα: Μυρίκη
Βότανα: Μύρο
Βότανα: Νεπέτα η γατόφιλη
Βότανα: Νεπέτα η κισσοειδής
Βότανα: Νταμιάνα
Βότανα: Ξανθόξυλο
Βότανα: Πανσές
Βότανα: Παπαρούνα
Βότανα: Παριετάρια
Βότανα: Πασσιφλόρα
Βότανα: Πετασίτης
Βότανα: Πισκίδια
Βότανα: Πλαντάγκο
Βότανα: Πνευμονική
Βότανα: Πνευμονολειχήνα
Βότανα: Πολύγαλα
Βότανα: Πολύγονο
Βότανα: Ποτεντίλλη
Βότανα: Ποτεντίλη των χηνών
Βότανα: Πριμούλα
Βότανα: Προυνέλλα
Βότανα: Ράμνος
Βότανα: Ρατάνια
Βότανα: PHO
Βότανα: Ρίγανη
Βότανα: Ροδακινιά
Βότανα: Ροδιά
Βότανα: Ρους
Βότανα: Σαμπούκος
Βότανα: Σαπουνόχορτο
Βότανα: Σαρσαπαρίλλα
Βότανα: Σάσσαφρος
Βότανα: Σέλινο
Βότανα: Σενέκιο το Ιακωβαίο
Βότανα: Σενέκιο το χρυσό
Βότανα: Σέννα
Βότανα: Σερενόα
Βότανα: Σημύδα αργυρή
Βότανα: Σιβηριανό Τζίνσενγκ
Βότανα: Σινάπι
Βότανα: Σκίλλα
Βότανα: Σκόρδο
Βότανα: Σκουτελλάρια
Βότανα: Σκροφουλάρια
Βότανα: Σμεούρια
Βότανα: Σολιντάγκο
Βότανα: Σπαρτό
Βότανα: Σπειραία
Βότανα: Στάχυς
Βότανα: Στελλάρια
Βότανα: Στιλλίγκια
Βότανα: Συζύγιο
Βότανα: Σύμφυτο
Βότανα: Ταραξάκο
Βότανα: Τεύκριο
Βότανα: Ginseng
Βότανα: Ginger
Βότανα: Τίλιο
Βότανα: Τριγωνέλλα
Βότανα: Τρίλλιο
Βότανα: Τριφύλλι
Βότανα: Τροπαίολο
Βότανα: Τσιμισιφούγκα
Βότανα: Τσουκνίδα
Βότανα: Υδραγγεία
Βότανα: Υδραστίδα
Βότανα: Υπέρικο
Βότανα: Ύσσωπος
Βότανα: Φασκόμηλο
Βότανα: Φλισκούνι
Βότανα: Φουμαριά
Βότανα: Φτελιά
Βότανα: Φύκος
Βότανα: Φυτόλακκα
Βότανα: Χαμαιλείριο
Βότανα: Χαμομήλι
Βότανα: Χελιδόνιο
Βότανα: Χελώνη
Βότανα: Χιονανθός
Βότανα: Χρυσάνθεμο το κοινό
Βότανα: Χρυσάνθεμο το παρθένο
Ο Χυμός του Λεμονιού  είναι 10.000 φορές ισχυρότερος από τη Χημειοθεραπεία και σκοτώνει 11 ειδών Καρκινογόνα Κύτταρα! Σας το μεταφέρω απλά. Όσοι είναι του…
ιατρικού κλάδου ή γνωρίζουν αντίστοιχα, ας τους το μεταδώσουν. Ίσως να υπάρχει αλήθεια και σκοπιμότητα ταυτόχρονα. Οι ωφελιμότητες του λεμονιού. Το λεμόνι, είναι ένα θαυματουργό προϊόν στο να σκοτώνει τα καρκινογόνα κύτταρα. Είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημειοθεραπεία, γιατί δεν το αποδεχόμαστε αυτό; Διότι υπάρχουν οργανισμοί που ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν μια συνθετική ουσία, που να τους επιτρέπει να αποκτήσουν κέρδη φανταστικά!
Για αυτό και από τώρα μπορείς προκαταβολικά να βοηθήσεις έναν φίλο που το χρειάζεται, επιτρέποντάς του να πληροφορηθεί ότι του είναι χρήσιμο να πιει χυμό λεμονιού για την πρόληψη της ασθένειας. Η γεύση του είναι ευχάριστη και φυσικά δεν προξενεί τις φοβερές επιδράσεις της χημειοθεραπείας. Και εφόσον έχει την δυνατότητα να το πράξεις, φύτεψε μια λεμονιά στον κήπο σου. Όλα τα μέρη του είναι ωφέλιμα. Την επόμενη φορά που επιθυμείς να πιεις χυμό, ζήτα φυσικό χυμό λεμονιού χωρίς συντηρητικά. Πόσα άτομα πεθαίνουν ενώ το μυστικό αυτό παραμένει φυλαγμένο, με καχυποψία, ώστε να μη θέσει σε κίνδυνο τα κέρδη εκατομμυρίων των μεγάλων φαρμακευτικών επιχειρήσεων!
Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, η λεμονιά είναι χαμηλή. Δεν καταλαμβάνει μεγάλο χώρο. Όλοι τη γνωρίζουν σαν λεμονιά. Το φρούτο του είναι ένα κιτρικό προϊόν με διαφορετικές όψεις, το εσωτερικό του μπορεί να φαγωθεί άμεσα ή να επεξεργαστεί για την παραγωγή ποτών, αναψυκτικών, γλυκισμάτων κλπ. Το σημαντικό σε αυτό το φυτό οφείλεται στα ισχυρά αντικαρκινογόνα αποτελέσματά του. Και ακόμα και εάν του αποδίδονται περισσότερες χημικές ιδιότητες, το σημαντικότερο αυτού είναι δράση του πάνω στις κύστες και τους όγκους. Το φυτό αποτελεί μια θεραπευτική αγωγή για τον καρκίνο, δοκιμασμένο σε καρκίνους όλων των μορφών. Υπάρχουν ορισμένοι που το συνιστούν για όλες τις μορφές καρκίνου. Επιπλέον το θεωρούν σαν έναν παράγοντα αντιμικροβιακού ευρέος φάσματος, κατά των μολύνσεων των βακτηριδίων και όγκων, ικανό στην καταπολέμηση των εσωτερικών παρασίτων και σκουληκιών, ρυθμιστή τη υψηλής αρτηριακής πίεσης, είναι αντικαταθλιπτικό και καταπολεμά το άγχος και τις νευρικές διαταραχές.
Η πηγή αυτής της πληροφορίας είναι εντυπωσιακή: προέρχεται από έναν εκ των μεγαλύτερων φαρμακευτικών εταιρειών στον κόσμο που διαβεβαιώνει ότι μετά από 20 χρόνια εργαστηριακών μελετών, που πραγματοποιήθηκαν από το 1970 και συνακόλουθα έτη.
Τα εξαχθέντα συμπεράσματα ήταν: καταστρέφει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων, του εντέρου κόλον, του στήθους, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος. τα χημικά συστατικά του δένδρου κατέδειξαν ότι δρα 10.000 καλύτερα στην επιβράδυνση ανάπτυξης των καρκινογόνων κυττάρων από το φαρμακευτικό προϊόν adriamycin, ένα χημειοθεραπευτικό φαρμακευτικό προϊόν, που χρησιμοποιείται συνήθως στον κόσμο όλο.
Το πλέον εντυπωσιακό της θεραπείας είναι ότι με τον εξαγόμενο χυμό λεμονιού καταστρέφονται μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα και δεν επιδρά στα υγιή. Το κείμενο κυκλοφόρησε από το Ινστιτούτο των Επιστήμων Υγείας, llc 819n, Charles Street, Βαλτιμόρη, MD 1201.(Σημείωση «ID») Το αναδημοσιεύουμε γιατί και αν δεν αληθεύουν τα συγκεκριμένα στοιχεία, το λεμόνι δεν βλάπτει. Η καχυποψία του κοινού όσον αφορά τις προθέσεις των μεγάλων πολυεθνικών δεν έχει αυξηθεί τυχαία τα τελευταία 30 χρόνια. Υπήρξαν ζωντανά παραδείγματα Εγκληματικών Ενεργειών κατά της Ανθρωπότητας από αρκετές Φαρμακοβιομηχανίες, μερικές από τις οποίες τελικά στις ΗΠΑ, κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν. Οι καπνοβιομηχανίες είναι ένα παράδειγμα. Το ίδιο συνέβη με τις ορμόνες. Οι Φαρμακοβιομηχανίες έπεισαν του γιατρούς ότι οι ορμόνες βελτιώνουν την εμφάνιση της γυναίκας μετά την εμμηνόμαυση, με αποτέλεσμα εκατομμύρια γυναίκες στις ΗΠΑ για πάνω από 20 χρόνια να φορτώνουν τον οργανισμό τους με περιττές ορμόνες και με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινογεννήσεων στις συγκεκριμένες γυναίκες να εκατονταπλασιαστεί και να πεθάνουν εκατομμύρια γυναίκες! Έπρεπε δηλαδή, να πεθάνουν τόσα εκατομμύρια γυναίκες για να παραδεχτούν τελικά, ότι οι ορμόνες παράγουν καρκινογενήσεις; Υπάρχουν πολλές πανεπιστημιακές μελέτες οι οποίες «πνίγονται» από τις Φαρμακοβιομηχανίες, που στηρίζουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες του καρκίνου, αντί της χημειοθεραπείας, όμως τα κέδρη από τη διάθεση αυτού του χημικού φαρμάκου είναι τεράστια! )
Τι είναι και που ωφελεί το μηλόξυδο
Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012, 08:00Είναι ένας τύπος ξυδιού που γίνεται από τη ζύμωση του μηλίτη των μήλων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ζύμωσης, η ζάχαρη στο χυμό του μήλου κατανέμετε ανά βακτήρια και ζύμες σε αλκοόλ και στη συνέχεια σε ξίδι. Όπως πολλοί τύποι ξύδι, ξύδι μήλου μηλίτη περιέχει μια ουσία που ονομάζεται οξικό οξύ. Μηλόξιδο περιέχει επίσης γαλακτικό, κιτρικό και μηλικό.οξυΤα οφέλη της σούπας με μηλόξυδο
Οι υπερασπιστές του υποστηρίζουν ότι το ξίδι μηλίτη μήλων μπορεί να βοηθήσει στα ακόλουθα προβλήματα υγείας:ακμή
αλλεργίες
αρθρίτιδα
σύνδρομο χρόνιας κόπωσης
διαβήτης
γρίπη
αρθρίτιδα
καούρα
υψηλή χοληστερόλη
πονόλαιμοςΕπιπλέον, πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ξύδι μήλου μηλίτη ως ενίσχυση για την απώλεια βάρους .
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι λόγω της έλλειψης ερευνών το ξίδι μηλίτη μήλων δεν μπορεί να προταθεί για τη θεραπεία ή την πρόληψη οποιουδήποτε προβλήματος υγείας.Μέχρι σήμερα, λίγες μελέτες έχουν εξετάσει τις επιπτώσεις στην υγεία της σούπας μηλόξυδου. Εδώ διαβάστε μερικά βασικά συμπεράσματα από τις διαθέσιμες έρευνες:1) Ο διαβήτης
Μερικές προκαταρκτικές έρευνες δείχνουν ότι το ξύδι μπορούν να επωφεληθούν τα άτομα με διαβήτη. Για παράδειγμα, σε μια μελέτη του 2007 που δημοσιεύθηκε στο Diabetes Care , οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ασθενείς με τύπου 2 διαβήτη που κατανάλωναν δύο κουταλιές της σούπας μηλόξυδο την ώρα του ύπνου έδειξαν ευνοϊκές αλλαγές στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα το επόμενο πρωί. Και σε ζώα μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Πακιστάν Εφημερίδα των Βιολογικών Επιστημών , οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι διαβητικοί αρουραίοι τρέφονται ένα μήλο-μηλίτη-ξύδι-ενισχυμένη διατροφή για τέσσερις εβδομάδες παρουσίασαν αύξηση της HDL («καλής») χοληστερόλης (καθώς και μείωση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων, ενός τύπου βλαβερών λιπιδίων στο αίμα).2) Απώλεια βάρους
Υπάρχει περιορισμένη επιστημονική υποστήριξη για τον ισχυρισμό ότι το ξίδι μηλίτη μήλων μπορεί να προωθήσει την απώλεια βάρους. Ωστόσο, μια μικρή μελέτη (που δημοσιεύθηκε στην Bioscience, Βιοτεχνολογία, Βιοχημεία και το 2009) διαπίστωσαν ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι που κατανάλωναν οξικό οξύ ημερησίως για 12 εβδομάδες παρουσίασαν σημαντικές μειώσεις στο σωματικό βάρος, το κοιλιακό λίπος , περιφέρεια μέσης, και τα τριγλυκερίδια. Σε δοκιμές σε ποντίκια, μια άλλη μελέτη του 2009 (που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Γεωπονίας και Χημείας Τροφίμων ) διαπιστώθηκε ότι το οξικό οξύ μπορεί να βοηθήσει να αποφευχθεί η συσσώρευση του λίπους του σώματος και ορισμένων λιπών στο ήπαρ.3) έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
Το οξικό οξύ μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της αρτηριακής πίεσης , σύμφωνα με βάση μελέτη την που δημοσιεύεται στο Bioscience, Βιοτεχνολογία, Βιοχημεία και το 2001.Είναι άγνωστο αν αυτή η μελέτη εχει με χρήση του οξικού οξέος που προέρχεται από ξύδι μήλου μηλίτη ή από έναν άλλο τύπο ξύδι.4) Χοληστερόλη
Δημοσιεύθηκε στο British Journal of Nutrition , μια μελέτη του 2006 διαπίστωσε ότι ποντίκια που τρέφονται με τροφές που περιείχαν οξικό οξύ για 19 ημέρες είχαν μια σημαντική μείωση της ολικής χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων. 
Το σκόρδο και οι θεραπευτικές του ιδιότητεςΓια πάρα πολλά χρόνια το σκόρδο χρησιμοποιείται ως μέσο θεραπείας διαφόρων ασθενειών, ενώ πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι μειώνει την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων και νεοπλασμάτων, και έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση. Οι ενώσεις θείου και συγκεκριμένα η ουσία αλλισίνη, φαίνεται ότι είναι τα ενεργά συστατικά του σκόρδου. Τα διαθέσιμα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το σκόρδο χρησιμοποιείται για περίπου 5.000 χρόνια, ενώ για 3.000 χρόνια χρησιμοποιείται στην Κίνα στον τομέα της ιατρικής. Ιστορικά, το σκόρδο έχει χρησιμοποιηθεί σε όλο τον κόσμο για να αντιμετωπίσει μια πλειάδα παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της υπέρτασης, των μολύνσεων και των δηλητηριωδών δαγκωμάτων από τα φίδια.
Θεραπευτική δράση
Ο βολβός του σκόρδου χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκο, αφυδατωμένο, ή ως εκχύλισμα. Το σκόρδο έχει υψηλή συγκέντρωση σε ενώσεις θείου, οι οποίες αποτελούν τις ενεργές ουσίες. Οι κυρίες ουσίες που περιέχει το σκόρδο είναι η αλιίνη και η αλιινάση. Οι δύο αυτές ουσίες βρίσκονται στο σκόρδο ξεχωριστά και δεν είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους. Όταν το σκέλος του σκόρδου σπάσει, οι δύο αυτές ουσίες ενώνονται και δημιουργείται η αλλισίνη. Η αλλισίνη είναι η ουσία που προσδίδει στο σκόρδο την χαρακτηριστική οσμή και γεύση. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο το σκόρδο να συνθλίβεται πριν την προσθήκη του στο φαγητό, προκειμένου να απελευθερωθεί η δραστική αλλισίνη. Σύμφωνα με έρευνες η αλλισίνη είναι τοξική για τα καρκινικά κύτταρα. Ωστόσο, τα οξέα του στομάχου και η θερμότητα εμποδίζουν την ενζυμική δράση της αλιινάσης, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται μικρότερη ποσότητα αλλισίνης και κατά συνέπεια, το σκόρδο σε μαγειρεμένη μορφή να έχει λιγότερο ισχυρή θεραπευτική δράση.
Οι αντιμικροβιακές, αντιθρομβωτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες του σκόρδου, καθώς και η ιδιότητά του να μειώνει τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα, έχουν αποδοθεί στην ουσία αλλισίνη. Οι αντινεοπλασματικές ιδιότητες είναι πιθανόν να οφείλονται στις ενώσεις θείου ή σε άλλα συστατικά αγνώστου χημικής σύστασης και δομής.
Χρήσεις και αποτελεσματικότητα
Οι ιδιότητες του σκόρδου έχουν μελετηθεί εκτενώς σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους και ζώα, καθώς και σε επιδημιολογικές μελέτες. Τα αποτελέσματα στις δοκιμές με ανθρώπους παρουσίασαν διαφοροποιήσεις. Ορισμένα ερευνητικά πρωτόκολλα δεν οργανώθηκαν σωστά, εξαιτίας της μικρής διάρκειας της παρέμβασης, του μικρού δείγματος και της διαφορετικής μεθόδου επεξεργασίας του σκόρδου, που είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση των ενεργών συστατικών σε διαφορετική ποσότητα και ποιότητα.
Ικανότητα μείωσης των επιπέδων λιπιδίων στο αίμα
Πολλές τυχαίες κλινικές δοκιμές έχουν μελετήσει την αποτελεσματικότητα του σκόρδου στη μείωση των επιπέδων των λιπιδίων στο αίμα. Αποτελέσματα από δύο αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν το 1993 και το 1994, για την επίδραση του σκόρδου στη συνολική χοληστερόλη του αίματος, παρουσίασαν σημαντική μείωση του επιπέδου της ολικής χοληστερόλης (9 -12%), συγκρινόμενα με δείγμα placebo. Ωστόσο, πρόσθετες δοκιμές, που πραγματοποιήθηκαν μετέπειτα και ήταν καλύτερα σχεδιασμένες, παρουσίασαν αντικρουόμενα αποτελέσματα.
Ανάλυση που πραγματοποιήθηκε το 2000 και επανεξέτασε αυτές τις δοκιμές, κατέληξε στο γεγονός ότι το σκόρδο μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης, σε ποσοστό μεγαλύτερο από τα placebo-σκευάσματα, αλλά η γενική επίδραση είναι μέτρια (4-6%). Μία πιο πρόσφατη ανάλυση δοκιμών που χρησιμοποίησε σκόνη σκόρδου σε τυποποιημένη μορφή, παρουσίασε σημαντική μείωση των επιπέδων της ολικής χοληστερόλης, της LDL χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων, σε 8 έως 12 εβδομάδες. Η απόκλιση στο ποσοστό της μείωσης ενδεχομένως να οφείλεται στις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις μελέτες. Μία Ευρωπαϊκή δοκιμή που συγκρίνει το σκόρδο με φάρμακο του εμπορίου, για την μείωση του επιπέδου των λιποπρωτεινών στο αίμα, εντόπισε ότι είναι εξίσου αποτελεσματικό.
Αντιυπερτασική δράση
Η ικανότητα του σκόρδου να μειώνει τις τιμές της αρτηριακής πίεσης έχει μελετηθεί, αλλά παραμένει υπό αμφισβήτηση. Το 1994, διάφορες μελέτες αναλύθηκαν και αξιολογήθηκε η επίδραση του σκόρδου στην υπέρταση. Σε τρεις δοκιμές παρουσιάστηκε σημαντική μείωση της συστολικής πίεσης του αίματος (κατά 7.7mmHg), και σε τέσσερις δοκιμές παρουσιάστηκε μείωση της διαστολικής πίεσης του αίματος (κατά 5mmHg) με την λήψη σκόρδου, έναντι φάρμακου placebo.
Σε μία πιο πρόσφατη ανάλυση, όμως, εξετάστηκαν 23 ελεγχόμενες δοκιμές με φάρμακο placebo. Μόνο τρεις δοκιμές παρουσίασαν στατιστικά σημαντική μείωση της διαστολικής πίεσης του αίματος (2-7%), και σε μία μελέτη παρουσιάστηκε μείωση της συστολικής πίεσης του αίματος (περίπου 3%) στους ασθενείς που κατανάλωσαν σκόρδο, έναντι placebo φαρμάκου.
Αντινεοπλασματική επίδραση
Τα επιδημιολογικά στοιχεία που προέκυψαν από ατομικούς ελέγχους και μερικές ομαδικές μελέτες, έχουν παρουσιάσει μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο στομάχι και στο κόλον (παχύ έντερο) με αυξημένη κατανάλωση σκόρδου και άλλων λαχανικών με παρόμοια συστατικά (π.χ., κρεμμύδια, πράσα, φρέσκα κρεμμύδια). Ωστόσο, πολλές από αυτές τις μελέτες δεν ήταν καλά σχεδιασμένες. Σε μια ομαδική μελέτη, η λήψη συμπληρωμάτων σκόρδου δεν παρείχε το ίδιο όφελος. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία μελέτη που να αξιολογεί τη λήψη συμπληρωμάτων σκόρδου και την εμφάνιση καρκίνου.
Αντενδείξεις- Αλληλεπιδράσεις
Η κατανάλωση ενός έως δύο κομματιών ωμού σκόρδου ανά ημέρα θεωρείται ασφαλής για τους ενήλικες. Η πιο κοινή δυσάρεστη συνέπεια του σκόρδου είναι η μυρωδιά στην αναπνοή και στο σώμα. Η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας ωμού σκόρδου, ειδικά με άδειο στομάχι, μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές και αλλαγές στην εντερική κινητικότητα. Έχουν υπάρξει αναφορές αλλεργικής δερματίτιδας, εγκαυμάτων, και εξανθημάτων από την τοπική εφαρμογή ακατέργαστου σκόρδου.
Το σκόρδο φαίνεται να μην έχει καμία επίδραση στο μεταβολισμό των φαρμάκων, αν και πρόσφατες μελέτες σε υγιείς εθελοντές παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα, σχετικά με την επίδραση του σκόρδου στη δράση φαρμάκων με ανασταλτικούς παράγοντες των πρωτεασών. Έχει προταθεί ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά φάρμακα πρέπει να δείχνουν προσοχή κατά την κατανάλωση σκόρδου, καθώς εμφανίζει αντιθρομβωτικές ιδιότητες.
Συνιστώμενη δόση
Η αποτελεσματική δόση για το σκόρδο δεν έχει καθοριστεί. Οι δόσεις που συστήνονται γενικά στη βιβλιογραφία για τους ενήλικες είναι 4 γραμμάρια (1-2 κομμάτια) ωμό σκόρδο ανά ημέρα ή μια ταμπλέτα σκόνης σκόρδου 300mg, 2 έως 3 φορές ανά ημέρα, ή 7.2γραμ. εκχύλισμα σκόρδου ανά ημέρα.
φλαμουριά
Όσον αφορά, όμως, τις ιδιότητες τούτου του δέντρου, ο Κώστας Μπαζαίος («100 βότανα, 2000 θεραπείες»), είναι άκρως κατατοπιστικός. Μεταξύ άλλων αναφέρει:
«[…] Οι αρχαίοι γιατροί χρησιμοποιούσαν τους καρπούς ως φάρμακο κατά των αερίων της κοιλιάς. Ο Διοσκουρίδης έλεγε ότι ο χυμός των φύλλων και τα φύλλα σε επιθέματα θεραπεύουν δαγκώματα φιδιών, ενώ ο Πλίνιος συμπλήρωσε ότι τα φίδια δεν τολμούν να πλησιάσουν ούτε στη σκιά του δέντρου. Κι ακόμη, πολλοί χωρικοί διατηρούν τους καρπούς της φλαμουριάς σε ξύδι και αλάτι και τους τρώνε όπως την κάπαρη. […]
Το αφέψημά της χρησιμοποιείται σε ρευματισμούς και αρθριτικά (διαλύει το ουρικό οξύ), αλλά και σε υδρωπικία, κυστίτιδα, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, στην απόφραξη της σπλήνας και του ήπατος. Τα φύλλα της είναι ελαφρά διουρητικά και αντιπυρετικά.
[…] Το έκχυμα και το αφέψημα των φύλλων είναι καταπραϋντικά και ελαφρά υπνωτικά για νευρασθενικούς, υστερικούς, υποχονδριακούς. Είναι και σπασμολυτικά, σε ημικρανίες, νευρικούς εμετούς. Εκτός από χολαγωγό, ένα ποτήρι αφέψημα φλούδας κάθε πρωί είναι καλό αποτέλεσμα κατά της ουρίας των διαβητικών, της αρτηριοσ΄κλήρωσης, της ισχυαλγίας και του λουμπάγκο.
Με αφέψημα φύλλων και λουλουδιών πλένουμε τις φακίδες και τις ρυτίδες του προσώπου, για να εξαλειφθούν και τα μαλλιά (τα τονώνει και βοηθάει την ανάπτυξή τους).. […]»

Οι πιο πάνω αναρτήσεις προέρχονται από e-mails που μου έχουν στείλει οπότε δεν γνωρίζω την προέλευση και από τις σελίδες:

http://diaita-express.com

http://www.votana.eu

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: