Μόλις 2 μήνες μετά τις εκλογές.


Οι εκλέκτορες της τρικομματικής κυβέρνησης, σήμερα θα έπρεπε να είναι σε βαθειά περισυλλογή, μιας και 2 μήνες μετά τις εκλογές, που βοήθησαν στην συνέχιση της ύφεσης στην Ελλάδα, στην περεταίρω ανεργία, στην περεταίρω περικοπή μισθών και συντάξεων, το περεταίρω κλείσιμο μαγαζιών, το ξεπούλημα της περιουσίας μας, αν έπραξαν σωστά.

Το ειρωνικό είναι ότι σίγουρα άτομα που ψήφισαν ιδικά την Νέα δημοκρατία, τώρα τους σιχτιρίζουν, διότι ένοιωσαν να βρίσκουν μα…α τον εαυτό τους, που πίστεψαν τα λόγια τα μεγάλα τα παχιά.

Ερχόμενος στην Αθήνα από την επαρχεία, διαπίστωσα ότι η περιφέρεια ζει στον κόσμο της. Ζει σε ένα δικό της κόσμο, πλασμένο από όνειρα που θα έχουν ένα άσχημο τέλος, μιας και οι επιδοτήσεις θα κοπούν, οι αγροτικές συντάξεις θα μειωθούν, και θα πέσουν από το λήθαργο της εκκεντρικότητας, μιας και όταν τους μιλάς για το τι μέλλει γενέσθαι στην πρωτεύουσα, η απάντηση είναι, «τι με νοιάζει εμένα, εγώ περνώ καλά».

Και βέβαια περνούν καλά όταν κατά μέσο όρο παίρνουν επιδοτήσεις από 30.000 έως 60000, τον χρόνο, χωρίς να κουνούν τα πόδια τους. Περνούν καλά, όταν η φοροδιαφυγή πάει σύννεφο, μιας και σε κανένα χωριό δεν κόβεται η παραμικρή απόδειξη, και φοροδιαφεύγει συνειδητά, και με τις ευχές των συγχωριανών.

Το κράτος λοιπόν είναι και θα παραμένει πελατειακό, εκτός και οι άποικοι των μεγάλων πόλεων ξυπνήσουν και δουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έχουν συμπαράσταση από την επαρχεία, αν δεν ζήσουν και αυτοί το αστικό πρόβλημα.

Οπότε γιατί εγώ ο αστικός να διώκομαι για την μη είσπραξη της απόδειξης, και ο επαρχιώτης να λέει, «θα μου κλασουν τα α….α», (η κλασική φράση του βολεμένου), «ας έρθει να μου κάνει κάτι και θα ξαναδεί ψήφο».

Ναι αυτά λένε και δεν υπερβάλω.

Στο 60gr μιλάμε με την ωμή πραγματικότητα του δρόμου.

Οι δημοσιογραφικές ατάκες είναι η βιτρίνα ενός σκουληκιασμένου συστήματος με όμορφο περίβλημα για να εντυπωσιάζει.

Η αντιπολίτευση αντί να σκέπτεται τους μετανάστες, ας σκεφτεί ότι οι Έλληνες έχουν χωριστεί στα δυο, τους αστούς και τους πελατειακούς επαρχιώτες, που με την βιτρίνα του αγρότη ζουν σε πλούσια κατάσταση σε βάρος των αστικών. Σε συζήτηση που παραβρέθηκα, έμεινα κάγκελο από το πόσες φορές άκουσα την λέξη αγόρασα. Αγόρασα σπίτι, αγόρασα κτήμα, αγόρασα τρακτέρ, αγόρασα μηχανήματα, τα περισσότερα με πλαστές τιμές.

Έτσι γίνομαι και εγώ αγρότης, να έχω τον βο(υ)λευτή μου, και να μην με νοιάζει οτιδήποτε.

Τα πράγματα άλλαξαν.

Αρχίστε να βλέπετε την πραγματικότητα. 2 μήνες μετά τις εκλογές, και οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι, οι πλούσιοι πλουσιότεροι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: