Daily Archives: 3 Αυγούστου 2013

Ομάδες Πολιτικής Προστασίας της Χρυσής Αυγής: Χρόνια στο πλευρό των συμπολιτών μας


Φωτογραφία για Ομάδες Πολιτικής Προστασίας της Χρυσής Αυγής: Χρόνια στο πλευρό των συμπολιτών μας

Από το Γραφείο Τύπου

Κάποιες οφειλόμενες απαντήσεις σε ΜΜΕ και κρατικούς φορείς για τη χθεσινή μας παρουσία στο Μαρκόπουλο Μία ακόμη απαγόρευση από το άθλιο μνημονιακό κράτος αντιμετώπισε και χθες η Χρυσή Αυγή. Αυτή τη φορά δεν απαγορεύθηκε μία πολιτική συγκέντρωση ή ένα συσσίτιο υπέρ των απόρων. Η χθεσινή απαγόρευση ήταν ηθικά, περισσότερο καταδικαστέα, καθώς οι συνθήκες ήταν ειδικές και η περίσταση κρίσιμη. Υπενθυμίζω τις εκκλήσεις για βοήθεια που απηύθυνε ο δήμαρχος Μαρκοπούλου ολόκληρο το απόγευμα. Μία από αυτές τις εκκλήσεις ακούσαμε στο ραδιόφωνο και το Πολιτικό Συμβούλιο της Χρυσής Αυγής έλαβε την απόφαση να αποστείλει ενίσχυση στην περιοχή. Στην αποστολή συμμετείχαν οι ομάδες Πολιτικής Προστασίας της Ανατολικής Αττικής ενισχυμένες με Συναγωνιστές από τις Τ.Ο. Βορείων Προαστίων και Νικαίας. Σε κάθε περίπτωση που οι πολίτες και το Κράτος αντιμετωπίζουν έκτακτη ανάγκη, είναι αδιανόητο να υπάρχει αποκλεισμός οποιουδήποτε επιθυμεί (και έχει τη δυνατότητα) να προσφέρει μία χείρα βοηθείας. Και φυσικά, οι οργανωμένες ομάδες Πολιτικής Προστασίας του Λαϊκού Συνδέσμου, και εκπαιδευμένες είναι και τον απαραίτητο εξοπλισμό και εμπειρία διαθέτουν.

Η συμμετοχή μας σε κατασβέσεις πυρκαγιών πραγματοποιείται με συνέπεια εδώ και αρκετά χρόνια. Μάρτυράς μας το φωτογραφικό υλικό που συνοδεύει αυτή την ανάρτηση. Ποτέ δεν διαφημίσαμε αυτή την πτυχή της δράσης μας. Ποτέ δεν «ποζάραμε» μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες, όπως κάνουν εδώ και δεκαετίες τα κοπρόσκυλα του πολιτικού κατεστημένου (που εμφανίζονται με κοστούμια στα δάση που καίγονται προς άγραν ψήφων).

Λένε κάποιοι ανόητοι υβριστές μας πως στο Μαρκόπουλο «πήγαμε για να πάρουμε ψήφους». Τόσα χρόνια που δεν κατεβαίναμε σε εκλογές, γιατί συμμετείχαμε σε κατασβέσεις πυρκαγιών; Τα ανδρείκελα της βουλής και οι κακοπληρωμένοι υπάλληλοί τους δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν την πεμπτουσία της δράσης της Χρυσής Αυγής. Δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν τι σημαίνει για εμάς Αλληλεγγύη και υποστήριξη στον Έλληνα. Τι σημαίνει παρατάω το γραφείο και τις κλειστές αίθουσες και συμμετέχω στη ΔΡΑΣΗ. Δράση μέσα στο πλαίσιο μίας οργανωμένης ομάδας. Δράση με τη μαύρη μπλούζα και με τα διακριτικά του Λαϊκού Συνδέσμου.

Οι Ομάδες Πολιτικής Προστασίας της Χρυσής Αυγής έχουν στελεχωθεί από εθελοντές με μακρά εμπειρία και με θητεία στις Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού. Διαθέτουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό, που δεν υστερεί σε τίποτα από αυτόν των επίγειων δυνάμεων της Πυροσβεστικής. Κυρίως όμως έχουν παρακολουθήσει σεμινάρια από Αξιωματικούς του Πυροσβεστικού Σώματος, οι οποίοι είναι πάντα παρόντες μαζί μας στο πεδίο. Συγκεκριμένα, τη χθεσινής μας παρουσία στο Μαρκόπουλο επέβλεπε ο Συναγωνιστής Κρίκος Σταύρος, που φέρει το βαθμό του Πυράρχου (ε.α.) και που κυριολεκτικά «έχει φάει με το κουτάλι» ανάλογες καταστάσεις.

Η ανακοίνωση του Πυροσβεστικού Σώματος, προσωπικά με εξέπληξε. Ασφαλώς και οι διάλογοι με τον επικεφαλής Περιφερειάρχη Αττικής που δημοσιεύσαμε είναι αληθείς. Την άμεση επικοινωνία που είχαμε την επιβεβαιώνει και ο συντάκτης της ανακοίνωσης με τη φράση: «Κατά τη συνομιλία που είχε με βουλευτή της Χρυσής Αυγής τον παρέπεμψε απλώς σε χώρο στον οποίο δεν υφίστατο κίνδυνος»

. Βεβαίως αυτή η συνομιλία ήταν η δεύτερη που είχαμε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Μία ώρα νωρίτερα είχε πράγματι ζητηθεί να μεταβούμε στην περιοχή του ραντάρ, εκεί όπου βρέθηκε μάλιστα και ολιγομελής δύναμη εφέδρων Καταδρομέων και βοήθησε στην κατάσβεση.

Δεν αντιλαμβάνομαι τους λόγους που η ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος αρνείται να παραδεχτεί μία συνομιλία με ένα μέλος της εθνικής αντιπροσωπείας. Εν συνεχεία μας ζητήθηκε – όπως η ίδια η Πυροσβεστική παραδέχεται – να βοηθήσουμε στην κατάσβεση των εστιών πέριξ των οικιών στους πρόποδες του βουνού. Θέμα κινδύνου δεν ετέθη ποτέ, καθώς από νωρίς σε όλους τους χώρους πηγαινοέρχονταν κάτοικοι της περιοχής (ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά). Ακόμα και αυτή η ενέργεια όμως απαγορεύθηκε από την αστυνομία. Ενώ λοιπόν η ίδια η Π.Υ. παραδέχεται με επίσημη ανακοίνωσή της πως ζητήθηκε η συμβολή μας στις χθεσινές επιχειρήσεις, οι δυνάμεις των ΜΑΤ απαγόρευσαν ακόμα και αυτό που ζήτησε ο επικεφαλής όλων των δυνάμεων πυρόσβεσης. Ένα κράτος για κλάματα Το επιμύθιο της υπόθεσης είναι πως οι κομματικοί εγκάθετοι που διοικούν την Πατρίδα μας τρέμουν τόσο τη ραγδαία άνοδό μας, που έχουν ξεπεράσει κάθε όριο γελοιότητας. Δεν τους ενοχλεί αν επεκταθεί μία πυρκαγιά και κινδυνεύσουν πολίτες, αρκεί να δείξουν στα ξένα αφεντικά τους πως μπορούν να περιορίσουν την Χρυσή Αυγή! Το γεγονός αυτό δεν μας πτοεί. Η συμμετοχή μας σε ανάλογες δραστηριότητες θα συνεχιστεί και θα εντατικοποιηθεί. Η Χρυσή Αυγή θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό του Έλληνα. Η Αλληλεγγύη δεν απαγορεύεται.

Ηλίας Κασιδιάρης

Ο πραγματικός «κόσμος» των εισπρακτικών εταιριών.


Σχόλιο 60gr : είχαμε γράψει και παλιότερα ότι εισπρακτικές εταιρίες = τράπεζες = κράτος = εισπρακτικές εταιρίες. Ο κύκλος είναι ένας. Όταν η ίδια η κυβέρνηση που βάση του Συντάγματος που υπηρετούν, αναφέρει προστασία του πολίτη, αλλά αυτό έχει ερμηνευτεί ως ξεφτίλισμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του πολίτη για να υπηρετούν τον τραπεζίτη, τότε να μην περιμένουμε πολλά όσο είναι επάνω στην εξουσία αυτά τα μυαλά. Δυστυχώς η Ελλάδα πάσχει από πολιτικούς ΕΛΛΗΝΕΣ. Και αυτοί που σαν νέοι βουλευτές έχουν δοθεί στην διαφάνεια, με ήθος και αγωνιστικότητα, υπάρχουν από πίσω συμφέροντα που προσπαθούν να τους υπονομευόσουν. Στο χέρι μας είναι να τους κρατήσουμε στην βουλή για να έχουμε ένα αντιπροσωπευτικό λόγο όλοι μας.

Ένας πρώην υπάλληλος εισπρακτικής εξομολογείται…

Ο Ηλίας Π. είναι άνεργος από επιλογή.

Μέχρι πρότινος εργαζόταν σε εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών. Παραιτήθηκε πριν από μερικούς μήνες γιατί, όπως λέει σήμερα ο ίδιος, «… κανείς δεν πρέπει να ξεπουλά την αξιοπρέπειά του για 300 ευρώ τον μήνα»

.Τόσα έπαιρνε για ένα πεντάωρο ασταμάτητων τηλεφωνικών ενοχλήσεων προς δανειολήπτες και οφειλέτες που αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους προς τράπεζες, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και πάσης φύσεως άλλες υπηρεσίες.

«Οι εισπρακτικές εταιρείες είναι…ό,τι πιο εφιαλτικό έχω βιώσει επαγγελματικά.
Με είχαν υπενοικιάσει μέσω εταιρείας ευρέσεως εργασίας και η σύμβασή μου ανανεωνόταν μήνα με τον μήνα, ώστε σε περίπτωση απόλυσης να μην έχω καν δικαίωμα αποζημίωσης. Το χειρότερο, όμως, ήταν η ίδια η φύση της δουλειάς.

Καθημερινά μας πίεζαν με χίλιους δυο τρόπους για να πιάνουμε τους υποτιθέμενους στόχους που είχαν θέσει, ώστε η εταιρεία είτε να εξασφαλίζει ένα ποσοστό από τις οφειλές είτε να διατηρεί στο ακέραιο τη σύμβασή της με τον εντολέα που, τις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν τράπεζες».

Ο Ηλίας παραιτήθηκε πριν από τέσσερις μήνες, όταν μια μέρα ένα τηλεφώνημα δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε. «Πάντοτε προσπαθούσα να είμαι ευγενικός με τους οφειλέτες, ίσως γιατί ενδόμυχα δεν συμφωνούσα με αυτό που έκανα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν άνεργοι, οικογενειάρχες που ένιωθες μεμιάς την αγωνία στη φωνή τους. Άλλοι τηλεφωνητές ήταν πιο σκληροί στην προσέγγισή τους, πιο αυστηροί, πιο απότομοι.

Μια-δυο φορές είχα ακούσει και απειλές για διαταγές πληρωμών, ασφαλιστικά μέτρα και διάφορα άλλα. Γενικά, η τακτική του εκβιασμού ήταν κάτι που ανεπίσημα ενέκρινε ο επικεφαλής του τμήματος.

“Τρομάξτε τους και λίγο, αλλιώς δεν θα τα πάρουμε ποτέ…”, μας είχε πει σε ανύποπτη στιγμή, προσφέροντας τις περιβόητες “συμβουλές” του. Δεν το έκανα ποτέ. Κατάλαβα γρήγορα ότι γι’ αυτούς ήμασταν αναλώσιμοι, μηχανές που έκοβαν δανεικό χρήμα. Έφερνες λεφτά, δούλευες. Δεν έφερνες, δεν δούλευες.

Κι ας είχες πάρει 100-200 τηλέφωνα την ημέρα. Δεν είχε καμιά σημασία.
Είδα κόσμο να κλαίει από την πίεση, να φεύγει τρέχοντας από το γραφείο. Την επόμενη μέρα καθόταν κάποιος άλλος στη θέση του. Με την ίδια κουρασμένη διάθεση.

Προσωπικά, πήρα την απόφαση να φύγω όταν μια μέρα τηλεφώνησα σε μια δανειολήπτρια κι εκείνη ξέσπασε σε κλάματα, λέγοντας ότι την είχαν πάρει και την προηγούμενη μέρα από κάποια εισπρακτική, απειλώντας ότι θα της κατασχέσουν περιουσιακά στοιχεία. Της εξήγησα ότι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό και να μην ανησυχεί. Αισθανόμουν ντροπή. Όταν “αγοράζεις” το χρέος κάποιου, δεν είσαι εταιρεία. Είσαι νταβατζής».

Σήμερα, ο τζίρος που κάνουν οι εισπρακτικές εταιρείες στην Ελλάδα της ύφεσης είναι κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, με τις τάσεις των καθαρών κερδών τους να είναι σταθερά ανοδικές. Το 2003 ο τζίρος των εταιρειών ενημέρωσης οφειλετών μετά βίας ξεπερνούσε τα 10 εκατ. ευρώ. Πέντε χρόνια μετά είχε ανέλθει στα 60 εκατ., ενώ τα τελευταία δύο χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση του τζίρου κατά 10%.

Για να κινηθούν τα γρανάζια αυτής της θηριώδους μηχανής που έχει στηθεί πάνω απ’ το κουφάρι της ελληνικής οικονομίας, απαιτείται, βέβαια, κάτι περισσότερο από το μαζικό ανθρωποκυνηγητό οφειλετών μέσω τηλεφώνου. Απαιτείται, σε πολλές περιπτώσεις, η καταπάτηση των προσωπικών δεδομένων, η παράβαση του νόμου και, φυσικά, η άγνοια των οφειλετών. Το 2012 έφτασαν στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή 687 καταγγελίες. Φέτος, ο αριθμός παρουσιάζει αύξηση, αφού το πρώτο μόλις τετράμηνο περισσότεροι από 330 καταγγέλλοντες απευθύνθηκαν στην αρμόδια Αρχή.

Οι περισσότερες εκ των καταγγελιών αφορούσαν τηλεφωνικές οχλήσεις σε ακατάλληλες ώρες στο σπίτι ή το γραφείο, παραβίαση προσωπικών δεδομένων, απειλές, ακόμα και εκβιασμούς. Την ίδια ώρα το Διαδίκτυο βρίθει από χιλιάδες ανεπίσημες καταγγελίες οφειλετών.

Πρόσφατα, αποκαλύφθηκε ότι μεγάλη εισπρακτική εταιρεία απέκτησε –άγνωστο με ποιον τρόπο– πρόσβαση σε απόρρητους τηλεφωνικούς αριθμούς δανειοληπτών στην Πάτρα. Παρά το αξιόποινο της πράξης, οι ενοχλήσεις προς τους συνδρομητές δεν σταμάτησαν, τουναντίον, συνοδεύτηκαν από απειλές περί κατασχέσεων και δικαστικών μέτρων.

Μέχρι σήμερα η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έχει προβεί στην επιβολή προστίμων ύψους 390.000 ευρώ σε έξι εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, σε έναν δανειστή και μια εταιρεία μη εγγεγραμμένη στο Μητρώο των Εταιρειών Ενημέρωσης. Παράλληλα, σε μια προσπάθεια να ενημερώσει τους πολίτες για τα δικαιώματά τους, έχει αναρτήσει στο επίσημο site της μια σχετική λίστα με συχνές ερωτήσεις.

Συνοπτικά, αναφέρουμε ότι απαγορεύεται οι εταιρείες ενημέρωσης να καλούν καθημερινά τον οφειλέτη, να ενοχλούν συγγενικά πρόσωπα, να καλούν στον χώρο εργασίας του, αν και εφόσον δεν είναι αυτός ο μοναδικός αριθμός επικοινωνίας που έχει δηλωθεί, να καλούν σε άλλο τηλεφωνικό αριθμό από αυτόν που έχει δηλώσει ο οφειλέτης και, φυσικά, να καλούν οφειλέτες που έχουν προβεί σε δικαστικές ενέργειες.

Στην πράξη, βέβαια, το νομοθετικό πλαίσιο μοιάζει κομματάκι θολό σε μια κοινωνία που μοιράζεται ανάμεσα σε αυτούς που έχουν, αυτούς που δεν έχουν και αυτούς που αδυνατούν να πληρώσουν όσα έχουν.

Αρέσει σε %d bloggers: