Επιτέλους στην Ελλάδα θα αποκτήσουμε οικογενειακό δικαστήριο;


sygapa

Απευθύνομαι σε όλους τους βουλευτές των κομμάτων, και τους εκλιπαρώ, να αφυπνιστούν και να πάρουν το θέμα «οικογενειακό δίκαιο» σοβαρά και να σκύψουν πάνω από το αναγεννώμενο πρόβλημα που μαστίζει την Ελλάδα.

Έχω γράψει παλαιότερα μια πρόταση προς τους πάντες, να ευαισθητοποιηθούν και να σκύψουν πάνω από την ανισότητα που πλανάται.

Επειδή τις τελευταίες μέρες την λέξη «δικαιοσύνη» την διαβάσαμε και την ακούσαμε στην Ελλάδα τόσες φορές όσες όλοι μαζί οι ευρωπαίοι στην Ευρώπη, παραθέτω ξανά την εισήγηση που υιοθέτησε και το ΣΥΓΑΠΑ με ανάρτηση στην σελίδα του. Πιστεύουμε τώρα που τα αίματα για δικαιοσύνη είναι ζεστά, να έχει ένα αντίκτυπο αυτή η ανάρτηση σε κοινοβουλευτικούς για χατίρι χιλιάδων πατεράδων.

προτείνουμε

0. ΙΔΡΥΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

01. ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.

Να γίνουν νόμος του κράτους και ανανέωση των υπαρχόντων νόμων προσαρμοζόμενοι στα νέα δεδομένα των καιρών.

Τα εισοδήματα να λαμβάνονται ημερολογιακά σύμφωνα με την ημέρα εκδίκασης και όχι αναδρομικά από το έτος κατάθεσης της αγωγής.

1.Ελεγχος των πραγματικών περιουσιακών στοιχείων και των δυο γονιών με εισαγγελική εντολή ανοίγματος λογαριασμών τραπεζικών η άλλων και καταγραφή του πραγματικού πλούτου και των δυο, πριν την εκδίκαση της διατροφής. Η απόδοση να γίνεται δικαιότερη και ισομερή.    Τα εισοδήματα να λαμβάνονται ημερολογιακά σύμφωνα με την ημέρα εκδίκασης και όχι αναδρομικά από το έτος κατάθεσης της αγωγής.

παράδειγμα υπόθεσης.  ο πατέρας το 2010 είχε έσοδα 2000€ χρόνος που έγινε η αγωγή, και η συζήτηση έγινε το 2014 όταν ο πατέρας από το καλοκαίρι του 2013 ήταν άνεργος.  το δικαστήριο επέβαλε διατροφή στον πατέρα ύψους 450€ γιατί το 2010 είχε αυτό το εισόδημα. αν αυτό λέγεται δικαιοσύνη !!!!  τα συμπεράσματα των αναγνωστών.

2. Αντιμετώπιση φορολογική δίκαιη, προς την καταβολή της διατροφής.   Αυτήν την στιγμή η καταβολή της διατροφής αν αποδίδεται ΜΟΝΟ για το παιδί, δεν λαμβάνεται σαν έσοδο για την μητέρα, οπότε εκεί προκύπτει για μεν τον πατέρα μια απώλεια εισοδήματος που δεν του δίνεται το δικαίωμα να δικαιολογήσει, για δε την μητέρα ένα έσοδο ΜΑΥΡΟ,  που σε περιπτώσεις μεγάλων ποσών δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες.

3. Να υποχρεώνεται από την εφορία η μητέρα που έχει δηλώσει ως μονογονεϊκή, και εισπράττει διατροφή για το παιδί, να δηλώνει το ποσό της διατροφής και να προσκομεί αποδείξεις που να δικαιολογούν την κάλυψη του ανά μήνα. Αν προκύπτει ποσό που δεν εκμεταλλεύτηκε από την διατροφή και καρπώθηκε σαν ιδίο όφελος, να φορολογείται σαν έσοδο.

4. Κατά την εκδίκαση οι δικαστές να λαμβάνουν υπόψη τους  το αναλογούν ποσό επιβίωσης, και να βγαίνει η διατροφή στο υπόλοιπο ποσό. Είναι αδιανόητο να παίρνει ο πατέρας 1100€ και να ζητά η μητέρα 800€ για διατροφή ενός και μόνο παιδιού, και αυτή να αποδίδεται. Όταν αναφέρεται το σκεπτικό ανάλογα τον χειρισμό του Δικηγόρου μπορεί να έχει εξαπατηθεί από το ίδιο το γραφείο που τον υπερασπίστηκε. Οπότε έχουμε το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι θέλουμε.

5. Να αλλάξει το σκεπτικό απόδοσης της επιμέλειας, να εδραιωθεί η συνεπιμέλεια, ( και οι δυο γονείς συνετέλεσαν στην δημιουργία ενός παιδιού και δεν είναι προνόμιο του ενός), και όταν αποδίδεται επιμέλεια σε πατέρα να βγαίνει και η αντίστοιχη διατροφή στην μητέρα, και όχι εκεί η δικαιοσύνη να ρωτά αν δέχεται να εισπράττει διατροφή ο πατέρας. Μακάρι να έδειχναν την ίδια ευαισθησία και στις περιπτώσεις των μητέρων και να τις ρωτούσαν αν δέχονται να εισπράττουν διατροφή.

6. όταν το παιδί φτάσει την ηλικία των 13 χρόνων να έχει δικαίωμα ο πατέρας να ζητήσει αναπροκαθορισμό επιμέλειας, αν δεν αλλάξει το υπάρχον καθεστώς.

7. να θεσπιστεί με νόμο πλέον στην εκδίκαση της διατροφής, να αναγράφεται η χρονική λήξη απόδοσης της διατροφής, βάση της ηλικίας του παιδιού. Αυτήν την στιγμή από την ώρα που το αγόρι πάει φαντάρος να σταματά και η απόδοση. Όσο για τα κορίτσια αυτή έχει καθοριστεί στην ηλικία των 18 χρόνων, και μετά να έχει δικιά της βούληση αν θέλει να συνεχίσει την δίωξη του πατέρα της,  εκτός και σπουδάζει. Εκεί υπάρχει ένα μεγάλο καινό, και γιαυτό αναφέρουμε την αναγραφή ημερομηνίας. Είχα διαβάσει περίπτωση που το κορίτσι εισέπραττε από τον πατέρα διατροφή, με την δικαιολογία ότι ήταν φοιτήτρια. Θέλετε να ακούσετε την ηλικία της; 31 χρόνων. Οι λεγόμενοι αιώνιοι φοιτητές. Ο πατέρας είχε πλέον συνταξιοδοτηθεί και στο τέλος έμαθα ότι αυτοκτόνησε διότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην διατροφή, που με τον καιρό είχε φτάσει το διπλάσιο των εσόδων του, και κινδύνευε να πάει και στην φυλακή για μι απόδοσης διατροφής πάνω από 2 χρόνια. Με λίγα λόγια. Να θεσπιστεί με νόμο, πότε ένα αγόρι και ένα κορίτσι παύουν να έχουν την ανάγκη επιμέλειας αφού εκ φύσεως μπορούν να διαβιώσουν σαν ενήλικοι όπως και ο υπόλοιπος κόσμος.

Θα ήθελα να πω, ότι οι εκφράσεις από “δήθεν μητέρες” ότι εμείς τραβάμε του θεού τα πάθη για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, που όλη μέρα λείπουν η για εργασία η για άλλους λόγους και τα παιδιά μεγαλώνουν με νταντάδες και παππούδες η γιαγιάδες, ας σταματήσει πια, γιατί υπάρχουν και πατεράδες ήρωες, που χωρίς διατροφές και άλλες βοήθειες μεγάλωσαν τα παιδιά τους γιατί τα αγαπούσαν και δεν τα είδαν ποτέ σαν μέσο εσόδων στο πορτοφόλι τους.

Αν δε, το δείτε στατιστικά τα παιδιά που μεγαλώνουν με τους πατεράδες εν σχέση με τις μητέρες, γίνονται πιο υπεύθυνα, πιο δραστήρια, και με λιγότερο  ποσοστό κατάθλιψης. Για όσους δε,  τρέξουν να δικαιολογήσουν ακρότητες εκατέρωθεν, εγώ δεν μιλώ για τέτοιες καταστάσεις. Είναι καταδικαστέες, από όπου και αν προέρχονται.

Τέλος θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου για το σκεπτικό απόδοσης διατροφής σε ποσά στην σημερινή κατάσταση της χώρας, αναδεικνύοντας ανισότητα σκέψεως της απόδοσης, όταν για ένα παιδί ούτε 10 χρόνων χρειάζεσαι 1000€,  και μια οικογένεια καλείται να ζήσει με 800€ η λιγότερα.

Η δικαιοσύνη άθελα της είναι ο χειρότερος ρατσιστής στο θέμα διατροφών και αυτό γιατί ένα παιδί ιδίας ηλικίας τιμαριθμοποιήτε ανάλογα το πορτοφόλι του πατέρα του.

Είναι ένα φαινόμενο που ακόμα απορώ πως οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν παρέμβει στην αποκατάσταση αυτού του ρατσισμού.

Δυστυχώς το Ελληνικό κράτος κάνει πλάτες στις μητέρες μονομερώς να ασκούν εξουσία στην επιμέλεια ενός παιδιού με το πρόσχημα ότι έχουν το αλάθητο του Πάπα στον τρόπο μεγαλώματος τους.

Αυτή η νοοτροπία εδώ και πολλά χρόνια έχει αλλάξει και βλέπουμε καθημερινά μητέρες μέγαιρες να κάνουν κακό στα παιδιά τους, που η ίδια η δικαιοσύνη παρέδωσε.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και είναι καιρός να εκσυγχρονιστεί και το δικαστικό τμήμα που αφορά το οικογενειακό δίκαιο.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΗΣ «ΣΤΟΡΓΙΚΗΣ» ΜΑΝΑΣ ΚΑΙ ΣΑΤΡΑΠΗ ΠΑΤΕΡΑ.

Μητέρα χτυπούσε το παιδί της με μια πλαστική κρεμάστρα

GONEIKH ISOTHTA

 

Καταγγελίες για κακοποίηση 1.151 παιδιών έως έξι ετών το 2013
Αύξηση κατά 66% σε σύγκριση με το 2012

(…)Από τις 596 καταγγελίες που δέχθηκε το Χαμόγελο του Παιδιού, οι 213 (36%) αφορούσαν κακοποίηση και από τους δύο γονείς, 228 (38%) κακοποίηση από τη μητέρα και 110 (18,5%) κακοποίηση από τον πατέρα. Το Χαμόγελο του Παιδιού χειρίστηκε 137 περιστατικά που αφορούσαν 227 παιδιά. Από αυτά, τα 166 (73%) είχαν ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης από το οικογενειακό περιβάλλον τους, με τα 21 να μεγαλώνουν σήμερα σε Σπίτια στο Χαμόγελο του Παιδιού και τα 61 (27%) να έχουν ανάγκη, μαζί με τις οικογένειές τους, υποστηρικτικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών.(…)  (δείτε εδώ)

 

60GR

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: