Category Archives: Διάφορες ειδήσεις

ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΟΣ ΣΤΟ ΧΑΟΣ


ΑΠΟ  ΤΟ  ΦΑΟΣ   ΣΤΟ  ΧΑΟΣ

…μια γλωσσική και ιστορική σημειολογία…                      

Σεβαστή Στρογγυλού, Φιλόλογος – Ιστορικός 

Ο Απόλλων, ο Φαέθων,  το σπήλαιο του Πλάτωνα,  τα Εώα, τα Εσπέρια και  το Πασχαλινό Φως

-Αχανής η έρευνα περί χάους. Μέσα στη χοάνη των πληροφοριών η αέναη ανάγκη του ανθρώπου να βρει φως σε σκοταδιστικές αντιλήψεις οδηγεί σε χαοτικές συζητήσεις περί των φωτεινών πηγών που αποτελούν πυξίδες για την πλοήγηση στο χάος των πληροφοριακών δινών και δεινών.

Η επισήμανση θα ανέγειρε ποικίλες συζητήσεις για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η ανάγκη για περισσότερο φως να οδηγεί σε πολλαπλές εκφάνσεις του χάους.

Μία πρώτη πτυχή του φαινομένου είναι οι εκρήξεις φωτός (από το φάος) που ακολουθούν τις πολεμικές επιθέσεις. Μία δεύτερη η εντυπωσιακή και μεγαλειώδης ανάγκη για πυροτεχνήματα που λειτουργούν σαν ανταγωνιστικά τεχνάσματα του μικρού, αλλά πλέον ατίθασου ανθρώπου απέναντι στην ικανότητα του σύμπαντος να δημιουργεί τα δικά του φωτεινά ερεθίσματα.

Ο μικρόνοος όμως άνθρωπος, απλά περιορίζεται σε φιγουρατζίδικη διάθεση διάσπαρτων επιφανειακών εκχύσεων ή περιμένει βροχή κομητών.

Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Λουδοβίκος  ΙΔ‘ με το προσωνύμιο Ήλιος 

Μια τρίτη πτυχή είναι η αναζήτηση ενός προσωνυμίου για τους επί γης βασιλιάδες, όπου η κυριαρχία του φωτός, θα λειτουργούσε σαν πρόκληση μιας πλήρους υποταγής στον άρχοντα-βασιλιά.

Έτσι ο Λουδοβίκος  ΙΔ ‘ πολύ ευαρεστείτο με το προσωνύμιο Ήλιος, τιθασεύοντας με την ισχύ του όλους τους πιθανούς  αντιφρονούντες στην εξουσία της απόλυτης μοναρχίας, προκαλώντας έτσι ακόμα χειρότερες κοινωνικές συγκρούσεις, ο δικός μας, ο Αλέξανδρος, ενδιαφερόταν πολύ για την ακτινοβολία του στην Ανατολή, αρχής γενομένης από την Αίγυπτο, υποκύπτοντος στη λάμψη της εξουσίας του θεού Ήλιου και στα ενδότερα της ανθρώπινης ψυχής για άνευ όρων καταξίωση.

Απόλλων, Φοίβος, Φαέθων, Εσπέρα,  Φαιά και Φενάκη 

Η τέταρτη έκφανση έχει σχέση με τις εικονοκλασίες ενός φωτεινού πληροφορικού πανοράματος που δυστυχώς τείνει να μετατραπεί σε παρόραμα, λόγω της πληθώρας εικόνων, των τρισδιάστατων προβολών και των κυβιστικών οπτικών που δημιουργούν τερατογενέσεις. Η όλη βιβλιογραφία ταυτίζει το φως με την αλήθεια, τη δύναμη της αποκάλυψης, τη θερμική ενέργεια και το ηλιακό φάσμα. Ορατοί πάντα από τις διόπτρες του σύγχρονου πολιτισμού ζητάμε σχεδόν την προσφυγή στο σκότος, μιας και τα φώτα της ράμπας είναι ικανά να αποκαλύψουν το παραμικρό σημάδι της φθοράς και να μας αναγκάσουν να μετατραπούμε και ‘μεις σε αυτόφωτους οργανισμούς, περιβεβλημένοι από εφαρμογές που είναι ικανές να μετατρέψουν μια χλωμή παρουσία σε αχτιδοβόλα. Έτσι από το φως της αλήθειας φθάνουμε στο φως της φενάκης, φαλκιδεύοντας κάθε πιθανότητα να ατενίσουμε την καθαρότητα της μορφής. Η ίδια η μορφή, αποκτώντας όλα αυτά τα προσωπεία γίνεται άμορφη και φαιά.

Ερευνώντας τα προσωνύμια του θεού Απόλλωνα δε μπορούμε παρά να σταθούμε στο” Φοίβος”, προερχόμενο από το ρήμα φοβέω-ώ=προκαλώ φόβο και πιθανόν θανατικό, αφού η δαμόκλειος σπάθη του θεού λειτούργησε σαν θεία δίκη, με την πρόκληση επιδημίας στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών Αχαιών. Συνηγορώντας προς την ταχύτητα του φωτός έρχεται ο θεός Φαέθων να επισφραγίσει την καταστροφική επιβολή του φωτός, όταν αυτή παραμένει ανεξέλεγκτη. Η διάχυση αυτού του φωτός, ναι μεν αναιρεί το σκότος αλλά προκαλεί παροράματα.

Η υποδήλωση του φωτός, του προερχόμενου από την Ανατολή, είναι συνυφασμένο με την προσωπικότητα της Ηούς, η οποία με τα θέλγητρά της κατάφερε να υποτάξει την Εσπέρα. Εκείνη μεταλαμπάδευσε στη Δύση την ανάγκη για περισσότερο φως, έστω κι αν το ηλιακό φως μεταλλάχθηκε στη δύναμη και ακτινοβολία του χρυσού και παρακίνησε τους δυτικούς σε εξοντωτικές εκστρατείες αναζήτησης και κατάκτησης αυτού του πολύτιμου λίθου.

Ο Διαφωτισμός, τα Εώα, ο Ιάσων, ο Ηρακλής και το Ησιοδικό Χάος 

Κι επειδή το φως δεν έχει όρια, έρχεται να ξεπεράσει το σκότος της αμάθειας και συνοδευόμενο από την πρόθεση «δια» να διαφωτίσει τις στάσιμες και σκοτεινές συνειδήσεις των αδαών και να βαπτίσει κινήματα ιδεολογικά και πνευματικά όπως ο διαφωτισμός. Σε αντιπαραβολή προς το σκότος και διαπερνώντας το, θα κατανικήσει τη μονολιθικότητα της γνώσης των αυτόκλητων πεφωτισμένων και θα αναδείξει μικρές μεν αλλά πολλές συστάδες γνωστικών αντικειμένων που είναι σε θέση να τιθασεύσουν το μεγάλο φόβο για το άγνωστο. Φλογίζοντας τα φλογοβόλα πνεύματα μετατρέπει τη δύναμη του ενός πεφωτισμένου σε πολλαπλά λαμπυρίζοντα όμματα του πνεύματος που για κάποιο διάστημα κρατούν ισορροπία και προστατεύουν από τον κίνδυνο μιας ανάφλεξης χωρίς έλεγχο.

Η αχαλίνωτη διάθεση του ανθρώπου να ρίξει φως, τον οδηγεί σε μορφές αυτοπυρπόλησης και να γίνει παρανάλωμα πυρός για να δώσει αγωνιστικά μηνύματα σε επιγόνους και να άρει τις σκοταδιστικές αντιλήψεις. Συχνά όμως οι ίδιοι οι άνθρωποι γίνονται κινητές βόμβες προκαλώντας καταστροφές σε εχθρικά προς την ιδεολογία τους στρατόπεδα. Το φως το δικό τους προκαλεί το χάος σε άλλους.

Η παραπομπή στο αρχαιοελληνικό είδον=είδα του ρήματος οράω  που συγχέεται συχνά με το οίδα=γνωρίζω καλά, της αρχαίας, ξεπερνά τα πλαίσια μιας απλής σύμπτωσης ομοηχίας. Σμίγει το φως της γνώσης με την όραση, ως βασικής αίσθησης συνειδητοποίησης του κόσμου που μας περιβάλλει και  αποκωδικοποιεί χρόνια καταχωνιασμένες γνωστικές λειτουργίες που μπορούν να μας περιηγήσουν στον κόσμο της μάθησης ως διαδικασίας ανίχνευσης του φωτός.

Ο μύθος του σπηλαίου του Πλάτωνα συνηγορεί προς μία λειτουργική σχέση των δύο ρημάτων(οίδα= γνωρίζω και είδον =είδα), καθώς το φως της γνώσης έρχεται να φωτίσει αυτούς που μπορεί να το δουν, τυφλώνει όμως τους συνηθισμένους στη μαγεία του ημίφωτος και στις προεκτάσεις των ειδώλων του χάους.

Ο Μέλλοντας του ορώ, το όψομαι, που παραπέμπει σε μία κυριαρχία της μορφής, δεν είναι παρά η παραδοχή ότι στο μέλλον μόνο η επιφανειακή γνώση μοιάζει κυρίαρχη σε βάρος της  εντρύφησης μιας και αυτή απαιτεί περισσότερες  ενοράσεις και διοράσεις (ακόμη και το ψώνιο παράγεται από τον παρακείμενο  όπωπα του οράω-ορώ, που υποδηλώνει μία επιστροφή της οπτικής ενέργειας στον εαυτό μου). Έτσι ο μελλοντικός άνθρωπος φαίνεται καταδικασμένος να αφεθεί στη μαγεία των πεπληθυσμένων ορατών πηγών ενεργείας και των συνακόλουθων εκρήξεων φωτός επιβεβαιώνοντας το ησιοδικό χάος.

Κάτι τέτοιο επιβεβαιώνεται και στις νεότερες έρευνες του σύμπαντος.

Από την άλλη το ρήμα είμι της αρχαίας, που υποδηλώνει τον ερχομό και ιδίως ο Παρατατικός  ήα, δεν μπορεί παρά να συνδέεται με τα εώα=ανατολικά και το έω= με το χάραμα, δίνοντας την ελπίδα μίας ακμής στο σκοτάδι της δύσης//παραπομπή σε δύομαι =βυθίζομαι.

Μήπως η αναζήτηση του Ιάσονα, ως πρωτογενούς εξερευνητή, για το χρυσόμαλλο δέρας είχε σαν βαθύτερο στόχο να φέρει στη δύση τη θερμική εκείνη ενέργεια που της χρειαζόταν για επιβίωση; Το ίδιο το όνομα του Ιάσονα παραπέμπει στο ρήμα ιάομαι-ιώμαι =θεραπεύω και στη συνακόλουθη ίασιν=θεραπεία που με τη σειρά της  επεκτείνεται σε όλα τα φάσματα της ηλιακής ενέργειας.

Άραγε, μήπως ο Ηρακλής, ως σύμβολο δύναμης, είχε αρπάξει τα μήλα των εσπερίδων, καταφεύγοντας στην Ανατολή, στα εώα, για να μεταφέρει τα δυτικά της στοιχεία, τα εσπέρια;

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΕΝΑΡΓΕΣΤΕΡΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΩΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΑΡ (ΑΝΟΙΞΗ) 

Με την είσοδο στη γιορτή της χριστιανοσύνης, το Πάσχα, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο Φως που προοιωνίζει την κυριαρχία του, έναντι του σκότους του θανάτου, το φως της Ζωής, εναργέστερο μέσα από τα εώα της Ανατολής και το έαρ =άνοιξη. Αποτελεί ένα δώρο, που δυστυχώς λησμονιέται στην πανδαισία των illustration  φώτων μίας πρόσκαιρης δημοσιότητας.

Όπως και να  ’χει η μαγεία της ελληνικής γλώσσας δε βρίσκεται μόνο στην ηχώ των λέξεων, αλλά κυρίως στις φυσικές-κλιματολογικές της διαστάσεις, αλλά και στις ιστορικές και κοινωνιολογικές της εκφάνσεις.

Δυστυχώς, ένα στείρο εκπαιδευτικό σύστημα την καταδίκασε σε μια τυπολατρική ερμηνεία, χωρίς να γίνεται καμία προσπάθεια για ουσιαστική έρευνα.

πηγή: 60gr

Advertisements

Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ : «ΤΙ ΕΙΧΕΣ ΓΙΑΝΝΗ; ΤΙ ΕΙΧΑ ΠΑΝΤΑ»!


Του Δημήτρη Ρολόγη Αν. Καθηγητή Νευροχειρουργικής | Υπ. Ευρωβουλευτή ΚΙΝ. ΑΛ.

 

photo 1                                                                                   

Μέσα στον προεκλογικό πυρετό που θα ζήσουμε τους επόμενους μήνες, σημαντικος θόρυβος θα προκληθεί  (ξανά) και για το θέμα της Υγείας και των προβλημάτων της, όπως άλλωστε πάντα στις πολιτικές (διάβαζε : «κομματικές») αντιπαραθέσεις!

Κάποιοι θα μιλήσουν πάλι για «καταρρευση» του ΕΣΥ, για «έλλειψη γαζών στα νοσοκομεία», για «σπατάλες που δεν συμμαζεύτηκαν», για «τραγικές ελλείψεις στα κρεββατια των ΜΕΘ»,κ.λ.π.

Απο την άλλη πλευρά κάποιοι θα αρνούνται την ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων στην Υγεία και θα θριαμβολογούν για την «επιτυχία στα ΤΟΜΥ», για την «κάθαρση του ΚΕΕΛΠΝΟ», για την επικείμενη «πλήρωση χιλιάδων θέσεων Νοσηλευτών» κ.λ.π.

Αυτή η αντιπαράθεση γινόταν συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες και εξακολουθεί και σήμερα, με αναφορά στα ίδια σχεδόν προβλήματα, που αφορούν το Ε.Σ.Υ. , τα Δημόσια Νοσοκομεία, το Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας, το Φάρμακο, κ.λ.π.

Ανάλογα με το ποιό κόμμα είναι στην εξουσία και ποιό στην αντιπολίτευση , ο ρόλος του καταγγέλοντος και του υπερασπιστή αλλάζει! Ωστόσο, είναι αναντίρρητο ότι πρόκειται για ακριβώς τα ίδια προβλήματα, τα οποία ο καταγγέλων – ως δια μαγείας – τα εξαφανίζει όταν έρθει στην εξουσία (απο την επόμενη ημέρα! ), ενω ο υπερασπιστής (μέχρι χθές) γινεται ξαφνικά ο καταγγέλων!

photo 2Αφαιρώντας τον αναμενόμενο βαθμό υπερβολής, που προστίθεται αναμφίβολα σε κάθε προεκλογική κομματική καμπάνια, εάν προσπαθήσουμε να δούμε σε βάθος χρόνου τα πράγματα και να αναλύσουμε τα προβλήματα της Υγείας στη χώρα μας  χωρίς το «φίλτρο» της κομματικής υποκειμενικότητας, τότε – δυστυχώς – θα διαπιστώσουμε οτι τα περισσότερα απο αυτά αποτελούν «χρόνια» παθολογία, την οποία κανείς απο τους «γιατρούς-κόμματα» δεν έχει καταφέρει να θεραπεύσει!

Δειγματοληπτικά και μόνο, θα μπορούσα να αναφερθώ σε μερικά απο τα προβλήματα που σχεδόν καθημερινά αναφέρονται, σε άρθρα στις εφημερίδες και σε ιστοσελίδες, όπως π.χ.:

Τα «φακελλακια» στα Δημόσια Νοσοκομεία

Τα χρήματα που ξοδεύει το Ελληνικό Δημόσιο για ασθενείς που μεταβαίνουν για νοσηλεια και επεμβάσεις στο εξωτερικο

Την ελλιπή ιατρική εκπαίδευση, κυρίως τη μεταπτυχιακή (ιατρική ειδικότητα)

Την απουσία αποτελεσματικής πρωτοβάθμιας υγείας και κυρίως του οικογενειακού γιατρού

Και πολλά άλλα…..

Όλα τα παραπάνω, μαζί με κάποια άλλα πιό «ιατρικά» θέματα, αναφέρονται με την ίδια ακριβώς πικρία που όλοι μας αισθανόμαστε για τη μη επίλυση τους μέχρι σήμερα, σε μία συνέντευξη που έδωσε ο υποφαινόμενος πριν  απο πολλά χρόνια, το έτος 2004!

Την παραθέτω αυτούσια, για να διαπιστωθεί οτι τα προβλήματα στην Υγεία στη χώρα μας παραμένουν ανεπίλυτα σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα!

Τα συμπεράσματα δικά σας! Το δικό μου συμπέρασμα : «Τι είχες Γιαννη; Τι είχα πάντα!»

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΕΡΙ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ

ΜΗΝΙΑΙΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «SALVE», ΤΕΥΧΟΣ 13, ΙΟΥΝΙΟΣ 2004

ΤΙΤΛΟΣ : “ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΛΟΓΗΣ : ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΑΜΑ»

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : ΛΙΤΣΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ο διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Θεραπευτηρίου METROPOLITAN κ.Δημήτρης Ρολόγης μας μιλάει για τα οράματά του , την ιδιωτική και τη δημόσια υγεία, το Εθνικό Σύστημα Υγείας αλλά και για τις μάχες ζωής που δίνει καθημερινά μέσα στο χειρουργείο.

Όταν το 1991 το περιοδικό στο οποίο δούλευα μου ζήτησε να πάρω μια συνέντευξη από το γιατρό που είχε χειρουργήσει ένα γνωστό ηθοποιό, δεν ήξερα ότι εκτόs από έναν καταξιωμένο επιστήμονα και έναν από τους καλύτερους νευροχειρουργούς στη χώρα μας, θα’ γνώριζα και έναν άνθρωπο σεμνό, που δεν του αρέσει η δημοσιότητα, οι φαρισαϊσμοί και τα περιττά λόγια, αλλά  θέλει  να μιλήσει  το έργο του γι αυτόν. 0 λόγος για τον κ. Δημήτρη Ρολόγη, ο οποίος εκείνη τη χρονική περίοδο ήταν διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο και ο οποίος έπειτα από τόσα χρόνια εξακολουθεί να έχει τα ίδια οράματα και τις ίδιες ελπίδες. Όταν του ζήτησα να μου μιλήσει στο «Salve», δέχτηκε με την προϋπόθεσή η συνέντευξη να μην αναφέρεται στην προσωπική του ζωή, αλλά  στη δημόσια και ιδιωτική υγεία στη χώρα μας και στο ΕΣΥ. Και το έκανε βάζοντας το μαχαίρι βαθιά στο κόκαλο, λέγοντας όλα αυτά που γνωρίζουν όλοι, αλλά λίγοι  τολμούν να πουν δημοσίως. Δηλώνει ότι για ταν κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγεία στη χώρα μας κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών, αλλά δε διστάζει να υποδείξει τον κατεξοχήν υπεύθυνο, την πολιτεία, που πρέπει, επιτέλους, να αναλάβει τις ευθύνες της. Ως γιατρός αλλά και ως άνθρωπός  λυπήθηκε όταν αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το ΕΣΥ γιατί άφησε πίσω τους ασθενείς και τους συναδέλφους του,αλλά ταυτόγχρονα ένιωσε ανεξάρτητος, γιατί μπορούσε πλέον να ασκήσει την ιατρική όπως αυτός ήθελε, και δεν το μετάνιωσε. Αν του πρότειναν σήμερα να επιστρέψει στο ΕΣΥ, δε θα δίσταζε να προσφέρει τις γνώσεις  του ακόμη και χωρίς αμοιβή, αλλά  υπό ορισμένες συνθήκες.

 

>Αρκετοί ασθενείς καταφεύγουν στο εξωτερικό προκειμένου να χειρουργηθούν, γιατί συμβαίνει αυτό;

 

Θα πρέπει να διακρίνουμε αυτούς τους ασθενείς σε δύο κατηγορίες: σ’ αυτούς που πηγαίνουν δικαιολογημένα και σε όσους πηγαίνουν αδικαιολόγητα. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται περιστατικά που λόγω σπανιότητας μπορούμε  να πούμε ότι στο εξωτερικά αντιμετωπίζονται καλύτερα.

Αν σκεφτεί κανείς ότι ο πληθυσμός στην Ελλάδα είναι 10 εκατομμύρια και στις ΗΠΑ 300 εκατομμύρια, μπορεί να συμπεράνει ότι σημειώνονται 30 φορές περισσότερα περιστατικά, άρα υπάρχει και μεγαλύτερη εμπειρία.

Η άλλη  κατηγορία αφορά περιστατικά που πηγαίνουν στο εξωτερικό αδικαιολόγητα, γιατί αντιμετωπίζονται εξίσου καλά και στη χώρα μας. Σ’ αυτή την κατηγορία μπορούμε να διακρίνουμε δύο υποκατηγορίες. Η μία είναι η ομάδα ανθρώπων που πηγαίνουν στο εξωτερικό από σνομπισμό. Είναι αυτοί που έχουν οικονομική ευχέρεια και πηγαίνουν να χειρουργηθούν σε κάποια κλινική του εξωτερικού με την ίδια λογική που αγοράζουν ρούχα από οίκους του εξωτερικού και όχι από την Ελλάδα.

Είναι δικαίωμά τους, αφού πληρώνουν από τον τσέπη τους και, φυσικά, δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε. Υπάρχει, όμως, μια άλλη υποκατηγορία ασθενών, που πηγαίνουν στο εξωτερικό να χειρουργηθούν με λεφτά του ταμείου τους. Αυτοί είναι κατακριτέοι. Όχι οι ίδιοι, αλλά αυτοί που τους στέλνουν, και δεν είναι άλλοι από τους γιατρούς και τα ταμεία.

 

 

Γιατί τους στέλνουν αν δεν είναι αναγκαίο;

 

Κακά τα ψέμματα, το παραπεμπτικό που θα πάρει ο ασθενής για το εξωτερικό το χρυσοπληρώνει. Είναι και αυτός ένας τρόπος για να αυξήσουν τα εισοδήματά τους και οι γιατροί του δημοσίου και των ταμείων. Το ποσό που θα δώσει ο ασθενής είναι σεβαστό. Τα χρήματα, φυσικά, που πληρώνει ο άρρωστος στο γιατρό για να του γράψει το παραπεμπτικό θα του επιστραφούν από το ταμείο, το οποίο καλύπτει τα έξοδα για το εξωτερικό. Υπάρχουν, επίσης, και γιατροί που παραπέμπουν πολύ  δύσκολα περιστατικά στο εξωτερικό με βάση το σκεπτικό του «απελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο».Υπάρχουν, όμως, και οι μεσάζοντες, οι οποίοι δεν είναι γιατροί. Είναι γραφεία που μεσολαβούν μεταξύ του Έλληνα ασθενή (και φυσικά και του ταμείου του) και του αντίστοιχου φορέα του εξωτερικού που θα αναλάβει την επέμβαση. Όλο αυτό το κύκλωμα είναι κατακριτέο. Όποιος θέλει να το διαλύσει και έχει την τόλμη από πλευράς κρατικού φορέα θα μπορούσε να το κάνει.

 

 

Τα τελευταία χρόνια έχουν σωθεί αρκετοί άνθρωποι με τη βοήθεια της Νευροχειρουργικής. Τα ποσοστά θνησιμότητας εξακολουθούν να είναι υψηλά;

 

Έχει σημειωθεί πολύ μεγάλη εξέλιξη ση Νευροχειρουργική τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας. Η Ελλάδα ακολουθεί τις εξελίξεις ίσως με κάποια καθυστέρηση, αλλά τις ακολουθεί. Βέβαια, αν θέλουμε να συγκρίνουμε τη χώρα μας με τις πιο εξελιγμένες χώρες της Δύσης, αυτό που Θα έλεγα είναι ότι στις χώρες της δυτικής Ευρώπης και στην Αμερική υπάρχει μεγαλύτερη ομοιογένεια στην παροχή υπηρεσιών υγείας: ο άριστος γιατρός απέχει ελάχιστα από το μέτριο, το άριστο νοσοκομείο δεν έχει μεγάλη διαφορά από το λιγότερο καλό. Στη χώρα μας όμως ο άριστος από τον τελευταίο στη λίστα γιατρό, το καλό νοσοκομείο που προσφέρει υπηρεσίες υψηλού επιπέδου και το κακό νοσοκομείο έχουν χαώδη διαφορά. Για τη διαφορά που αφορά τους γιατρούς ενοχοποιείται η εκπαίδευση. Δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα στην Ελλάδα. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Δεν είναι όλοι οι γιατροί το ίδιο, ούτε και όλα τα νοσοκομεία.

 

Ποια είναι τα κριτήρια για την επιλογή του σωστού γιατρού;

 

Δύο είναι τα σωστά κριτήρια: ο αριθμός των περιστατικών που έχει χειρουργήσει (εμπειρία) και τι ποσοστά επιτυχίας έχει ( αποτελεσματικότητα). Θα μπορούσαμε να πούμε ότι στη χώρα μας – σε αντίθεση με το εξωτερικό – δεν υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου!  Και εννοώ μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, που δεν εφαρμόζονται από το υπουργείο, αλλά  από τους ίδιους τους γιατρούς. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένας αντίστοιχος οργανισμός όπως είναι στην Αμερική ο ΕDΑ. Θα έλεγα ότι ο φορέας αυτός θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητος, με εξουσία που του έχει εκχωρηθεί από το κράτος. Τα μέλη του να επιλέγονται από τους ίδιους τους γιατρούς και να μην αμφισβητούνται το κύρος και εντιμότητά του. Θα έβλεπα σαν πλησιέστερο φορέα το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, αλλά βέβαια όχι ως γραφειοκρατικό παρακλάδι του υπουργείου Υγείας όπως λειτουργεί σήμερα.

 

 

0 γιατρός θα πρέπει να υποκύπτει πάσης φύσεως πειρασμούς;

 

Όποιος ισχυριστεί ότι οι γιατροί παίρνουν «φακελάκι» θα του απαντήσω ότι δεν είναι μόνο οι γιατροί. Αν το κράτος απαιτεί να είναι εντάξει οι γιατροί, θα πρέπει και αυτό με τη σειρά του να είναι συνεπές απέναντι  τους. Με λίγα λόγια, αν θέλουμε το γιατρό  λειτουργό, θα πρέπει να ταν πάρουμε από τα χαμηλά  -όπου τον έχουμε – και να τον ανεβάσουμε στο επίπεδο του λειτουργού.

 

Με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει αυτό;

 

Ακούστε, ο γιατρός θέλει δύο πράγματά: καλές συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπείς αμοιβές, για να μείνει σ’ένα  υψηλό κοινωνικό status, το οποίο θα το ορίσουμε εμείς. Εάν τον θέλουμε δημόσιο υπάλληλο, δε θα πρέπει να έχουμε απαιτήσεις από το συγκεκριμένο γιατρό. Αν τον θέλουμε  λειτουργό, θα του προσφέρουμε αυτές τις προϋποθέσεις, δηλαδή καλές συνθήκες εργασίας και αρχαιοπρεπείς αμοιβές, για να μη χρειάζεται προστρέχει σε πράξεις παραοικονομίας τα γνωστά «φακελάκια».

 

 

Η μεταρρύθμιση Γεννηματά ήταν μια επανάσταση για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας. Πότε άρχισε να καταρρέει;

 

Για να μιλήσουμε για κατάρρευση ενός συστήματος, όπως και ενός οικοδομήματος, θα πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για την οικοδόμηση. Πιστεύω ότι δεν οικοδομήθηκε ποτέ σωστά και πλήρως το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Για να ακριβολογούμε, το ΕΣΥ στην αρχική του σύλληψη περιελάμβανε πολλά πράγματα, όπως, για παράδειγμα, η δημιουργία ενός Ενιαίου Φορέα Υγείας, ο Θεσμός οικογενειακού γιατρού και η αποκέντρωση της υγείας, απ τα οποία όμως έγιναν ελάχιστα. Όλα αυτά ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν. ΄΄Έμεινε μόνο ο Θεσμός του νοσοκομειακού γιατρού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, που και αυτός σιγά σιγά εκφυλίστηκε. Ένα κτίριο, λοιπόν, που στηρίζεται  μόνο σε μία κολόνα δεν μπορεί να σταθεί και καταρρέει. Είναι υποχρέωση τοπ πολιτείας να προσφέρει υγεία στους πολίτες της. Γιατί τι άλλο σημαίνει το ΕΣΥ από το ότι οποιοσδήποτε μέσα στα όρια της επικράτειάς, οποτεδήποτε του συμβεί να έχει ίση και άριστη μεταχείριση απ από τους φορείο υγεία, τόσο τους δημόσιους όσο και τους ιδιωτικούς, χωρίς να χρειάζεται να πληρώσει από την τσέπη του;

 

 

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας υγείας;

 

Στην ιδιωτική υγεία ο πολίτης έχει δευτερεύοντα οφέλη. Αυτά είναι το δικαίωμα επιλογής ταυ γιατρού, η δυνατότητα επιλογήν του χώρου νοσηλείας και το δικαίωμα επιλογής του χρόνου που θα νοσηλευτεί, εφόσον το επιτρέπει, η κατάστασή του, αντί να περιμένει 2 ή 3 μήνες στη λίστα αναμονής. Φυσικά, μιλάω για τα χρόνια περιστατικά, γιατί ένα επείγον περιστατικό θα χειρουργηθεί αμέσως και στο δημόσιο νοσοκομείο. Αυτά τα τρία οφέλη μπορεί επιτευχθούν και σ’ ένα δημόσιο  νοσοκομείο, αν πάψουν βέβαια να βλέπουν την ιδιωτική ιατρική με υποκρισία. Εξάλλου, και τώρα υπάρχει ιδιωτική ιατρική μέσα στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά είναι παράνομη.

 

Τι εννοείτε;

 

Ο άνθρωπος που πρόκειται να στο νοσοκομείο θέλει να επιλέξει το γιατρό του, και την επιλογή του την πληρώνει.  Αυτό είναι το «φακελάκι», η προσωπική  σχέση μεταξύ γιατρού και  αρρώστου.

Ας είμαστε,λοιπόν, ρεαλιστές.

 

 

Πως μπορεί η ιδιωτική υγεία να καλύψει  τις κοινωνικές ανάγκες όταν κινείται  σε μια λογική μεγιστοποίησης του κέρδους;

 

Αυτό ισχύει σε μια κατηγορία ασθενών  του πηγαίνουν στις ιδιωτικές  κλινικές και πληρώνουν από τσέπη τους.  Αυτό κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει. Δεν πρέπει να πληρώνει ο ασθενής, αλλά  οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί ασφαλιστικοί οργανισμοί. Μεταξύ ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και ιδιωτικών νοσοκομείων υπάρχουν σχετικές  συμβάσεις , όπως μπορούν να γίνουν αντίστοιχες και μεταξύ του ΙΚΑ ή του δημοσίου και μιας ιδιωτικής κλινικής. Αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος. Με αυτό τον τρόπο προάγεται και η εμπιστοσύνη του ασθενή προς το γιατρό του , γιατί δεν υπάρχει οικονομική σχέση μεταξύ τους. Όσον αφορά , τώρα , τις ιδιωτικές κλινικές που λειτουργούν με βάση το κέρδος , αυτό πράγματι συμβαίνει. Φυσικά , υπάρχουν και ιδιωτικές κλινικές που ενδιαφέρονται πρωτίστως για την ποιότητα και όχι αποκλειστικά για το κέρδος. Θα πρέπει να  υπάρχει κέρδος , αλλά όχι αισχροκέρδεια. Κατά τη γνώμη μου , η καλύτερη λύση θα ήταν η ίδρυση νοσοκομείων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, μη κρατικών.

 

 

Υπηρετήσατε για χρόνια σε κρατικά νοσοκομεία, ποιοι λόγοι σας ανάγκασαν να στραφείτε προς τον ιδιωτικό τομέα;

 

Όπως σας προανέφερα , ο γιατρός που ασκεί την ιατρική από μεράκι θέλει δύο πράγματα, καλές συνθήκες εργασίας  και αξιοπρεπείς αμοιβές, ώστε να είναι  σε μια κοινωνική θέση που του αξίζει. Γι’ αυτούς τους δύο  λόγους , μπήκα στο ΕΣΥ και γι’ αυτούς , πάλι , αποχώρησα. Έφτασε  μια στιγμή που διαπίστωσα ότι οι συνθήκες με τις οποίες λειτουργούσα δεν ήταν στο επίπεδο των ευρωπαϊκών   στάνταρ , αλλά πολύ χαμηλότερες – και από πλευράς εξοπλισμού και από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού. Έτσι , προτίμησα να παρέχω καλές υπηρεσίες σε λίγους, παρά κακές σε πολλούς. Παράλληλα, και τα οικονομικά είχαν εξαθλιωθεί. Θα έπρεπε, αν έμενα, να υποχρεωθώ να καταφύγω κι εγώ στην  παραοικονομία , δηλαδή  στο <<φακελάκι>> , και δεν το ήθελα ,  γιατί δεν το έχω κάνει ποτέ.

 

Τι νιώσατε αποχωρώντας από το ΕΣΥ; 

 

Ένιωσα ένα θετικό και ένα αρνητικό συναίσθημα. Το αρνητικό ήταν ότι άφησα πίσω μου πολλούς ασθενείς και τους συναδέλφους μου, που προσέτρεχαν  τότε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο γι να εκπαιδευτούν. Το θετικό συναίσθημα; Επιτέλους , ένιωθα ανεξάρτητος, θα μπορούσα να κάνω τη δουλεία μου χωρίς να παρακαλώ κανέναν. Αυτό είναι κάτι που το χαίρομαι ακόμα και σήμερα και δεν το αλλάζω.

 

 

Εάν σας πρότειναν να επιστρέψετε στο ΕΣΥ, θα το τολμούσατε;

 

Θα μπορούσα να επιστρέψω ανά πάσα στιγμή, αλλά με τα δεδομένα που σας ανέφερα. Θα μπορούσα να παράσχω τις  υπηρεσίες μου όχι μονό ως χειρουργός , αλλά και ως δάσκαλος , ως εκπαιδευτής άλλων νευροχειρουργών. Επίσης , θα μπορούσα να οργανώσω ,  λόγω εμπειρίας, ένα ειδικό κέντρο νευροχειρουργικής ευρωπαϊκού επιπέδου, δηλαδή σχολή παραγωγής νευροχειρουργών. Αυτό θα έκανα και δωρεάν , και, φυσικά, θα επιβίωνα μέσα από την  καριέρα μου ως ιδιωτικός ιατρός.

 

Είναι γνωστό ότι χειρουργήσατε δωρεάν το παιδί από το Ιράκ που τραυματίστηκε στη διάρκεια του πολέμου. Πως έγινε η επαφή;

 

Μέσω της οργάνωσης των Γιατρών του Κόσμου. Όλα ήταν δωρεάν. Κανένας δεν πήρε καμία αμοιβή . Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, το είδαμε σαν εθνικό θέμα και το τι μπορεί να προσφερεί η χώρα μας σ’ένα δοκιμαζόμενο λαό. Ήταν μια συμβολική πράξη. Ήταν ένα βαρύ περιστατικό. Ένα παιδάκι που πυροβολήθηκε εν ψυχρώ στο κεφάλι. Ήταν μεγάλη τύχη που έζησε.

 

Τι νιώθετε όταν χειρουργείτε τόσο δύσκολα περιστατικά;

 

Όταν χειρουργώ οποιοδήποτε περιστατικό, δίνω μια μάχη. Υπάρχει απέναντι μου ο εχθρός, που έχει συλλάβει κάποιον , τον οποίο απειλεί και προσπαθεί να σκοτώσει, και εγώ από την άλλη προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω. Μερικές φορές δεν μπόρεσα να τα καταφέρω και μαζί μ’εμένα  έχασε και ο άρρωστος την μάχη. Δεν μπορείς να έχεις πάντα 100% επιτυχία.

Πόσοι είμαστε πολιτικά αρτιμελείς ;


photoΟ Στέλιος Κυμπουρόπουλος είναι το πρόσωπο της επικαιρότητας των δύο τελευταίων μηνών περίπου κι αυτό, γιατί αποτελεί ένα παράδειγμα που ο πολιτικός κόσμος οφείλει να μιμηθεί. Αυτός ο συνάδελφος με τις πολύ ποιοτικές σπουδές εκπέμπει ένα δυνατό μήνυμα για όλους μας. Από όταν βρέθηκε σημαιοφόρος του σχολείου του στην παρέλαση (ξεσηκώνοντας μάλιστα πολλές αντιδράσεις) πήγε κόντρα στο ρεύμα, αφού η νομοθεσία δεν επέτρεπε τότε σε άτομα με κινητικά προβλήματα να κρατούν τη σημαία !!!

Έκτοτε, εκτός από το να σπουδάζει, επέδειξε και πλούσια κοινωνική δραστηριότητα, θέλοντας να μεταδώσει το μήνυμα ότι η αναπηρία δεν μπορεί στον 21ο αιώνα να αποτελεί πρόβλημα. Είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος διαβίωσης. Αυτό το ίδιο μήνυμα, που τόσα χρόνια πρεσβεύει θέλει να μας μεταγγίσει με την υποψηφιότητά του και σήμερα.

Όταν πριν λίγο καιρό είχα μια, μπορώ να πω τυχαία, συνάντηση μαζί του και μου έκανε την τιμή να φωτογραφηθούμε και να ανταλλάξουμε στοιχεία, η χαρά μου για τη γνωριμία ξεχείλισε. Όταν λίγες μέρες αργότερα δημοσίως εξέφρασα το θαυμασμό μου γι’ αυτόν τον αγωνιστή, βρέθηκε κάποιος που με απορία με ρώτησε… «μα με τόσα κινητικά προβλήματα πώς θα μπορεί να μας εκπροσωπήσει;». Αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα του Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Δε ζητά με τον αγώνα που δίνει όλα αυτά τα χρόνια τη συμπόνια μας ή να γίνει δέκτης ενός επιδόματος. Ζητάει να τον αντιμετωπίσουμε ως ίσο προς ίσο σε κάθε πεδίο στο οποίο αποζητάει να αναμετρηθεί. Ο τρόπος που κινείται κάνει τους γύρω του να ξεχάσουν το πρόβλημά του, όπως είμαι βέβαιος ότι συνήθως το ξεχνάει και ο ίδιος.

Πολλοί από εμάς βλέποντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη βλέπουν πολλές αδυναμίες σε φυσική δύναμη και σωματική αντοχή. Ενώ αυτό το αναγνωρίζουν, δεν αναγνωρίζουν στον εαυτό τους καμία ιδιαιτερότητα, δε θεωρούν ότι υστερούν σε τέτοιο βαθμό, που θα έπρεπε να κλειστούν στο σπίτι τους και να μην ασχολούνται με οτιδήποτε. Γιατί θα έπρεπε να το θεωρήσει εκείνος; Με την υποψηφιότητά του δε νομίζω ότι ζητάει από εμάς να υπερψηφίσουμε έναν άνθρωπο υπερασπιστή των ατόμων με αναπηρία, αλλά έναν ικανό εκπρόσωπο της Ελλάδας στην Ευρώπη, ικανό να συμμετέχει σε όλες τις διαδικασίες και τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το μήνυμα που χρόνια αγωνίζεται να μεταλαμπαδεύσει είναι ότι η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο, αλλά μία ιδιότητα με την οποία μαθαίνεις να ζεις, προσαρμόζεσαι και πορεύεσαι. Άρα, μη ζητάς διακριτική μεταχείριση, αγωνίσου. Κι αν η κοινωνία σου δώσει προνόμια, ας τα έχεις λόγω αξίας κι όχι υπερπροστασίας που ακρωτηριάζει την περηφάνια της προσωπικότητας. Ο Στέλιος δεν έγινε σημαιοφόρος, γιατί οι καθηγητές του του χάρισαν βαθμούς. Ήταν απλώς ο καλύτερος μαθητής της τάξης του. Ναι δεν έκανε Φυσική Αγωγή, μα ούτε ένας αλλόθρησκος θα έκανε Θρησκευτικά. Αυτό σημαίνει είμαι διαφορετικός, αλλά ίσος. Ο υπόλοιπος κόσμος ανακάλυψε πολύ νωρίτερα από την Ελλάδα ότι πρέπει να βλέπουμε με αυτή την οπτική γωνία την αναπηρία. Εύχομαι σύντομα να τον συγχαρούμε, όχι γιατί εξελέγη ευρωβουλευτής παρά τα κινητικά του προβλήματα, αλλά γιατί απλώς εξελέγη ευρωβουλευτής. Παλεύει, για να πάρει ένα «Μπράβο» ολόιδιο με τους άλλους συνυποψηφίους του που θα έχουν πετύχει το ίδιο.

Εγώ εκτός από το θαυμασμό μου για τη στάση ζωής που διατηρεί θέλω μέσα από αυτό το δημόσιο λόγο μου να του ευχηθώ να είναι για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας ό,τι ήταν ο Stephen Hawking για τη Φυσική. Ένας άνθρωπος που πρώτευσε, γιατί απλώς ήταν ο καλύτερος. Το πιστεύω ακράδαντα και σύντομα κι εκείνος θα έχει την ευκαιρία να μας το δείξει!

 

Του Κωνσταντίνου Μαραβέγια

Χειρούργος – Επιστημονικός Διευθυντής Άνασσα Γενική Κλινική – Βόλος

 

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΝΕΙΡΙΚΗ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ


Ιστορία, Ήθη, Έθιμα και Λαογραφία για το Σμιγοπέλαγο Νησί της Λακωνικής

ΜΕΝΤΗ-ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ του Σπυρίδωνος, Καθηγήτρια – Νομικός
ΙΣΤΟΡΙΚΑ

zxΗ Ελαφόνησος βρίσκεται στην αρχή του ανατολικού τμήματος εισόδου του Λακωνικού Κόλπου, δυτικά του Μαλέα και βόρεια των Κυθήρων.  Απέχει μόλις 350 μέτρα από την απέναντι ακτή (Πούντα) με την οποία ήταν κάποτε ενωμένη, σχηματίζοντας τη Χερσόνησο “Όνου Γνάθο’’, όπως αναφέρει ο καταξιωμένος Ελαφονησιώτης, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, Κων/νος Μέντης (1993:6,11,39,40). Κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τη νεολιθική περίοδο, ανάμεσα στο 6000-3500 π.Χ.(ο.π.:11).

Το 375 μ.Χ. ένας τρομακτικός σεισμός έπληξε την Πελοπόννησο, δημιούργησε τεράστια παλιρροϊκά κύματα και μετέτρεψε τη Χερσόνησο σε νησί (Ελαφονήσι). Η μετατροπή της χερσονήσου σε νησί έγινε σταδιακά. Ως και το 1677μ.χ., μπορούσε κανείς να περάσει στο νησί σχεδόν περπατώντας. (ο.π.:40-41).

Πειρατεία και ερήμωση

Μέχρι το 1893 το Στενό της Ελαφονήσου, όπου βρίσκονται οι ξακουστές δίδυμες παραλίες του Σίμου και του Σαρακήνικου, αποτελούσε το μοναδικό σύντομο θαλάσσιο δρόμο επικοινωνίας μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ελλάδας. Τη ρότα αυτή ακολούθησαν και οι Άραβες (674-678) όταν πραγματοποίησαν την πρώτη τους εκστρατεία προς την Κωνσταντινούπολη. Σε μια απ’ τις επιδρομές, στα μέσα του 9ου αιώνα, οι Σαρακηνοί κατέλαβαν την Ελαφόνησο και κατάσφαξαν όλους τους κατοίκους της (ο.π.:40) .Η Ελαφόνησος έκτοτε θα παραμείνει έρημη κι’ ακατοίκητη για χίλια περίπου χρόνια…Τη χιλιετία αυτή το νησί θα τεθεί, διαδοχικά, υπό την κυριαρχία των Σαρακηνών, Φράγκων, Ενετών, Τούρκων, Τουρκορώσων, Γάλλων και  Άγγλων (ο.π.:97).

Οριστική ένωση της Ελαφόνησου  με την Ελλάδα στις 6 Ιουλίου του 1850

Από το 1800 η Ελαφόνησος υπαγόταν στα Ιόνια νησιά, ως “εξάρτημα’’ των Κυθήρων. Το 1815 η Ιόνιος Πολιτεία περνούσε στην αγγλική προστασία. Το 1828, στη συνδιάσκεψη του Λονδίνου, αποφασίστηκε ότι “η Πελοπόννησος, τα κοντινότερα με αυτή νησιά και οι Κυκλάδες με εγγύηση των δυνάμεων μένουν ελεύθερα μέχρι να αποφασιστεί οριστικά η τύχη της Ελλάδος’’.   Το 1829 ο Καποδίστριας έκανε πληθυσμιακή απογραφή στην Ελαφόνησο όπου αναγράφεται ότι υπήρχαν 17 οικογένειες, ενώ το σύνολο των κατοίκων ήταν 29 άτομα. Με τον τρόπο αυτό ο Καποδίστριας προέβη στη de facto προσάρτηση της Ελαφονήσου στην Ελλάδα. Ακολούθησε αγγλοελληνική διένεξη που κορυφώθηκε το 1849-1850 (ο.π.:92).

Τελικά, στις 6 Ιουλίου του 1850, ο υπουργός των εξωτερικών Ανδρέας Λόντος, υπέγραψε σύμβαση με την Αγγλία με την οποίαν η Ελαφόνησος ενώνεται οριστικά με την Ελλάδα.

Σημείωση:Την επέτειο της ένωσής της με την Ελλάδα (θεσπίστηκε με ειδικό Προεδρικό Διάταγμα: 54/2003) γιόρτασε για πρώτη φορά η Ελαφόνησος στις 6 Ιουλίου του 2003, μετά από 153 ολόκληρα χρόνια.

Ξανακατοίκηση της Ελαφονήσου

Το 1835 ο Τζανετάκης Γρηγοράκης,από τη γνωστή και ξακουστή μανιάτικη οικογένεια των Γρηγοράκηδων, υπέβαλε στην κυβέρνηση του Όθωνα αίτηση για να σχηματίσει μανιάτικο συνοικισμό στην Ελαφόνησο. Η κυβέρνηση αυτή ενέκρινε το αίτημά του, αλλά ο συνοικισμός αυτός θα έπρεπε να γίνει με Σουλιώτικες προδιαγραφές. Οι Μανιάτες,όπως ήταν φυσικό, αρνήθηκαν. Την 1η Μαρτίου 1837 η κυβέρνηση εξέδωσε νέο διάταγμα που αφορούσε την Ελαφόνησο αποκλειστικά και καθόριζε τον τρόπο του συνοικισμού της (ο.π.:94). Απότοκος αυτού του διατάγματος ήταν η Ελαφόνησος να ξανακατοικηθεί και επίσημα στα μέσα του 19ου αιώνα. Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα κτίστηκε με τη πρωτοβουλία της γνωστής Μανιάτικης οικογένειας των Γρηγοράκηδων («κτήτορες Πασχάλης Γερακάρης και Φλωρούσα Δραγονίτσα σύζυγός του») το 1858 και ανακαινίστει το 1862.

Επίσης ήρθαν κι άλλοι Μανιάτες, Κυθήριοι, Βατικιώτες, Κρητικοί.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ

Κυριακή της Τυρινής

Το κύριο συστατικό των τροφών ήταν το τυρί, εξού και το όνομα “Τυρινή”. Έτσι έτρωγαν την Κυριακή αυτή τυρόπιτες, χορτόπιτες παρασκευασμένες με χόρτα άγρια και τυρί, μακαρόνια με τυρί, χυλοπίτες με γάλα, αυγά, γάλα και τυροκομικά είδη. Φυσικά δεν απουσίαζαν από το τραπέζι και τα τηγανιτά ψάρια, συνοδευτικό φαγητό όλων των Λαφονησιώτικων πιάτων. Μετά άρχιζε το φαγοπότι και το πήγαινε έλα των μασκαράδων στα σπίτια. Διασκέδααζαν μικροί μεγάλοι ως τις πρώτες πρωινές ώρες.

Τα φαγητά που περίσσευαν τα έριχναν στις κότες και τα γουρούνια. Δεν έπρεπε να μείνει τίποτε,γιατί ξημέρωνε Καθαρή Δευτέρα κι έπρεπε να τα “καθαρίσουν” όλα.

Την Τυρινή (όπως και την  Κρεατινή)  συγκεντρώνονταν σε συγγενικά σπίτια για να αποκριέψουν (αποκρέψουν).  Οι νοικοκυρές συναγωνίζονταν ποια θα φτιάξει το πιο νόστιμο. Όλα τα μέλη των οικογενειών κρατούσαν τσουπλέκια (σκεύη), καρέκλες, σκαμνιά, σοφράδες και ξεκινούσαν για να πάνε στα σπίτια που τους είχαν προσκαλέσει.

Άρχιζε το φαγοπότι με ευχές, αστεία, τραγούδια κι ύστερα χορό. Πλούσιος, επίσης, έρεε ο οίνος που εύφρανε τους ουρανίσκους τόσο των συνδαιτυμόνων, όσο και των επισκεπτών. Επισκέπτες ήταν οι μουσκαράδες (μασκαράδες), οι οποίοι ντύνονταν με αυτοσχέδιες στολές. Κάλυπταν τα πρόσωπά τους με μουτσούνες (μάσκες) ή μαντήλια για να μην αναγνωρίζονται.  Όταν στο σπίτι χόρευαν, έμπαιναν κι οι μουσκαράδες (μασκαράδες) στο χορό. Ποτέ, όμως δεν αποκάλυπταν την ταυτότητά τους. Έκαναν αγώνες στοιχημάτων μεταξύ τους οι οικοδεσπότες και οι επισκέπτες για το ποιος είναι ο κάθε μασκαράς. Όταν έμπαιναν στο χορό προσπαθούσαν από τα τσαλίμια τους (τις κινήσεις τους) να ανακαλύψουν την ταυτότητά τους. Πολλές φορές έφευγαν δίχως να φανερώσουν την ταυτότητα τους, αφήνοντας τους οικοδεσπότες και τους καλεσμένους να αναρωτιούνται ποιοι ήταν. Άλλες φορές έβγαζαν τη μάσκα και αποκαλύπτονταν. Ευχαριστούσαν τη συντροφιά, εύχονταν και του χρόνου, καληνύχτιζαν και έφευγαν για να συνεχίσουν τις επισκέψεις τους.

Σε όλα τα σοκάκια της Ελαφονήσου συναντούσες μασκαράδες (με τα φακά – φακούς – στο χέρι, γιατί την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα), να γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι, να τρώνε, να πίνουν και να διασκεδάζουν.

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ

Η Καθαρή Δευτέρα είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής (Μεγάλης Τεσσαρακοστής). Την ημέρα αυτή από το πρωί μαζεύονταν σε άλλο συγγενικό σπίτι. Αν το επέτρεπε ο καιρός έστρωναν τα τραπέζια έξω από το σπίτι σε βεράντες, αυλές, κήπους. Η Καθαρή Δευτέρα αποτελούσε συνέχεια στο πνεύμα της Αποκριάς. Οι Λαφονησιώτες πιστοί στις παραδόσεις δεν αρτευόντουσαν αυτή την ημέρα (Δεν κατάλυαν ζωικές τροφές ούτε και λάδι). Οι νοικοκυρές άλλες ζύμωναν στους φούρνους τους (τότε δεν υπήρχαν αρτοποιεία για να παρασκευάζουν λαγάνες). Το πρώτο ψωμί που έβγαζαν το έλεγαν λαγάνι. Όμως αυτό δεν το παρασκεύαζαν όπως τις σημερινές λαγάνες. Ήταν όπως το κανονικό ψωμί που ζύμωναν. Άλλες πήγαιναν στη θάλασσα για να μαζέψουν πεταλίδες, μπομπόλια και αχινιούς (αχινούς).

Άλλες πήγαιναν στον αυλόκηπό τους να μαζέψουν και να πλύνουν φρέσκα λαχανικά όπως: κρεμμυδάκια, ραπανάκια, μαρούλια. Το γεύμα απαρτιζόταν κι από άλλα νηστίσιμα όπως: ελιές που δεν έλειπαν από κανένα λαφονησιώτικο σπίτι, χαλβά, ταραμά, βορβοί (βολβοί) που τους είχαν βγάλει από τα σπλάχνα της ελαφονησιώτικης γης, χταπόδια και βραστές πατάτες. Στο τέλος πήγαινε η καθεμιά τα εδέσματα που είχε προετοιμάσει, στο σπίτι που θα έτρωγαν.

Την ημέρα αυτή εκτός από τους μασκαράδες, επισκέπτονταν τις συγκεντρωμένες παρέες και πολλοί ξένοι. Οι ξένοι αυτοί ήταν κυρίως Βιγκλαφιώτες, Βατικιώτες και άλλοι Λάκωνες από τις γύρω περιοχές. Ακόμη κι απ’ την πρωτεύουσα του νομού, τη Σπάρτη κατέφθαναν. Ως είθισται,την Καθαρά Δευτέρα τη γιορτάζουν κοντά στη θάλασσα. Οι επισκέπτες λοιπόν αυτοί έρχονταν να γιορτάσουν, να περάσουν τα ‘Κούλουμα’ στις παραλίες της Ελαφόνησου μιας και είναι το μοναδικό νησί της Λακωνίας και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την Πελοποννησιακή στεριά.

Οι Ελαφονησιώτες που φημίζονταν για τη φιλοξενία τους, τους καλούσαν στο τραπέζι τους λέγοντάς τους:“κοπιάστε να φάμε” και τους κερνούσαν μεζέ και κρασί.

Μετά το φαγητό ή πριν από αυτό τα Λαφονησιωτάκια εκείνης της εποχής πήγαιναν στο Κοντογόνι και στον Καλόγερα, κρατώντας σφιχτά και με καμάρι στα χέρια τους τους χειροποίητους αϊτούς τους (χαρταετούς) για να τους αμολήσουν (να τους πετάξουν).

Τους χαρταετούς αυτούς τα παιδιά τους ετοίμαζαν με περισσή φροντίδα εβδομάδες πριν. Δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή τότε έτοιμοι στο εμπόριο για να τους προμηθευτούν. Έτσι για να τηρήσουν το έθιμο της Καθαράς Δευτέρας, τους έφτιαχναν μόνα τους.  Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για ένα παιδί από τη χαρά της δημιουργίας. Κανένα παιχνίδι,όσο ακριβό κι αν είναι αυτό, δεν προσφέρει τόση ευχαρίστηση στο παιδί, όσο αυτό που το έχει φτιάξει με τα ίδια του τα χέρια.

Όταν έφταναν στις παραλίες του νησιού με βοηθό τον άνεμο, που συνήθως πνέει στο νησί, προσπαθούσαν να τους πετάξουν.

Το τι επακολουθούσε δε δύναται να περιγραφεί με λόγια. Γινόταν πανζουρλισμός από τις φωνές τους. “Αμόλα καλούμα”. Η φωνή αυτή ακουγόταν καθώς ο χαρταετός κέρδιζε ύψος. Τα παιδιά συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα επικρατή, ποιου ο χαρταετός θα κατόρθωνε τελικά να πετάξει και ποιου θα έφτανε πιο ψηλά. “Ξεφταλάγιαζαν” που θα έλεγε κι ο αξέχαστος μεγάλος λαογράφος και ιστορικός του νησιού μας, Τζώρτζης Ανωμήτρης, τις παραλίες από τις φωνές τους.

Όσοι χαρταετοί κατόρθωναν τελικά κι ανέβαιναν ψηλά, συναντούσαν τους γλάρους και πετούσαν παρέα μαζί στο λαφονησιώτικο ουρανό.

Ιστορικές Πηγές

Βιβλιογραφία: Μέντης Κων/νος, «Ελαφονήσι το Σμιγοπέλαγο Νησί», Εκδόσεις Λαφονησιώτικη βιβλιοθήκη, Πειραιάς 1993

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ… ΑΠΟ ΤΟΝ ARKA


Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

www.facebook.com/ARKAS

Μηδενικές οι εισαγωγές αυτοκινούμενων τροχόσπιτων! Απών το κράτος


  • Γιώργος Κ. Ανδρής (ga@newsauto.gr)

«SOS» εκπέμπουν οι λιγοστοί και εναπομείναντες εισαγωγείς αυτοκινούμενων τροχόσπιτων καθώς από το 2010 δεν έχει γίνει ούτε μία εισαγωγή οχήματος στην Ελλάδα και οι επιστολές τους προς την κυβέρνηση μάλλον δεν λαμβάνονται υπόψιν.

Η Ελλάδα όμως παραδοσιακά αποτελεί ένα βασικό προορισμό για τους οδικούς τουρίστες άλλων κρατών μελών και μάλιστα οι δρόμοι σε δημοφιλής τουριστικούς προορισμούς αλλά και νησιά κατακλύζονται το καλοκαίρι από αυτοκινούμενα τροχόσπιτα με ξένες πινακίδες κυκλοφορίας.

Οι εν λόγω τουρίστες να επισημάνουμε πως ενισχύουν τα τουριστικά έσοδα κατά πολλά δις. ευρώ κάθε χρόνο και βέβαια σύμφωνα με έρευνες είναι από τους πιο «πιστούς» επισκέπτες της χώρας μας.

Ωστόσο ο κλάδος των αυτοκινούμενων και μη τροχόσπιτων στην Ελλάδα φαίνεται ότι βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού παρά τα τεράστια έσοδα που μπορεί να αποφέρει στο κράτος και βέβαια όλες οι επιστολές που έχουν αποστείλει στα Υπουργεία οι εναπομείναντες εισαγωγείς προφανώς δεν ενδιαφέρουν κανέναν.

Ωστόσο το Newsauto.gr αλλά και η Ένωση Συντακτών Αυτοκινήτου αποτελούν δύο από τους βασικούς συμμάχους τόσο των καταναλωτών όσο και των επαγγελματιών του κλάδου της αυτοκίνησης αναδεικνύοντας τα κακώς κείμενα…

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει στο Newsauto.gr ένας από τους ελάχιστους εισαγωγείς αυτοκινούμενων τροχόσπιτων:

«Αγαπητό Newsauto.gr και αξιότιμοι κύριοι της Ένωσης Συντακτών Αυτοκινήτου, είμαστε μια εταιρία η οποία ασχολείται με το τροχόσπιτο και το αυτοκινούμενο από το 1978 στην Ελλάδα. Δυστυχώς τα προβλήματα πολλά και άλυτα δεκαετίες τώρα.

Έχουμε στείλει επιστολές, υπομνήματα κάναμε παραστάσεις στο Υπουργείο Μεταφορών αλλά φωνή εν τη Ερήμων.

Τα προβλήματα επικεντρώνονται σε τρία σκέλη:

Το ρυμουλκούμενο τροχόσπιτο δεν έχει ξεχωριστή άδεια κυκλοφορίας αλλά προσαρτάτε στο αυτοκίνητο με σημείωμα – άδεια έλξης.

Το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο έχει το πρόβλημα ότι αφαιρέθηκε η έκπτωση του 50% που είχε παλαιότερα στον υπολογισμό του τέλους ταξινόμησης κατά την εισαγωγή του και με την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού το τελωνείο θέλει να εισπράξει από 4.000-5.000 που έπαιρνε, σήμερα 15.000-20.000 ευρώ.

Και το ρυμουλκούμενο και το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, υπάγονται με την 3763/111/15 Υπουργική απόφαση στα οχήματα ειδικού σκοπού της 2007/46 Κοινοτικής οδηγίας και σύμφωνα με αυτή την υπουργική απόφαση εφαρμόστηκε εθνική νομοθεσία για τα μεταχειρισμένα και υποχρεούνται να εκδώσουν νέα έγκριση τύπου σε κάθε μεταβίβαση….

Φυσικά αυτό απαιτεί κόστος 1.000 ευρώ τουλάχιστον και 3-4 μήνες αναμονή…»

Στην Ευρώπη κυκλοφορούν 1,8 εκατ. αυτοκινούμενα τροχόσπιτα και 3,7 εκατ. ρυμουλκούμενα, στην Ελλάδα 700 αυτοκινούμενα και δεν ξέρει κανείς πόσα τροχόσπιτα αφού δεν μηχανογραφούνται…

Επίσης πηγή προμήθειας αυτοκινούμενων τροχόσπιτων αποτελούσε και ο πρώην ΟΔΔΥ καθώς πολλοί τουρίστες που έρχονταν στη χώρα μας με παλιά αυτοκινούμενα τροχόσπιτα τα οποία ακινητοποιούνταν από κάποια μηχανική βλάβη απλά τα παράταγαν και στη συνέχεια το κράτος λόγω των ξένων πινακίδων κυκλοφορίας τα μετέφερε στις εγκαταστάσεις του Οργανισμού και στη συνέχεια τα εκποιούσε.

Τέλος Ταξινόμησης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων

Μόλις 6 ή 7 εμπορίες Τροχόσπιτων έχουν μείνει πλέον στην Ελλάδα από δεκάδες που υπήρχαν πριν την έλευση της κρίσης και της επιβολής υπέρογκων φόρων.

Ειδικότερα από το 2004 – 2009 εισήχθησαν στην Ελλάδα 700 περίπου αυτοκινούμενα τροχόσπιτα καθότι το τέλος ταξινόμησης ήταν με έκπτωση 50% από το τέλος ταξινόμησης ενός ΙΧ και με κόστος ΕΦΚ από 2.000 – 5.000 ευρώ.

Επίσης δεν υπήρχαν τα τεκμήρια, δεν υπήρχε φόρος πολυτελούς διαβίωσης,  με αποτέλεσμα να είναι επιτρεπτή η εισαγωγή των αυτοκινούμενων τροχόσπιτων.

Από το 2015 δυστυχώς το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο πρέπει να πληρώνει στο Τελωνείο το 100% του ΕΦΚ που πληρώνει ένα ΙΧ αυτοκίνητο, ο ΕΦΚ δεν υπολογίζεται επί της χονδρικής αξίας αλλά επί της λιανικής προ φόρων, τα οχήματα αυτά έχουν κινητήρες πάνω από 2.000 κ.εκ. με εκπομπές CO2 από 120 γραμμάρια με αποτέλεσμα το Τέλος Ταξινόμησης να κυμαίνεται από 15.000 – 20.000 ευρώ για τα εμπορικά μοντέλα της αγοράς με λιανική προ φόρων στην Ευρώπη 45.000-50.000 ευρώ.

Αποτέλεσμα αυτών είναι από το 2010 με την κρίση και την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του ΕΦΚ να μην έχει εισαχθεί ούτε 1 αυτοκινούμενο τροχόσπιτο στην Ελλάδα.

Επίσης τα πολύ υψηλά τέλη κυκλοφορίας με βάση τα κυβικά (ενώ στη Ευρώπη δεν θεωρούνται οχήματα καθημερινής χρήσης και ως εκ τούτου πληρώνουν χαμηλότερα τέλη κυκλοφορίας στην Ευρώπη), τα υψηλά τεκμήρια και τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης, τα πολύ υψηλά διόδια με βάση το ύψος (μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη, Θεσσαλονίκη – Αθήνα απαιτούνται 85 ευρώ διόδια για ένα αυτοκινούμενο) έχουν οδηγήσει στο να έχουν καταθέσει πινακίδες οι μισοί και παραπάνω από τους 700 συνολικά και τους 100 περίπου να τα πουλάνε.

Στην ΕΕ υπάρχουν ταξινομημένα το 2017, 1.866.750 αυτοκινούμενα τροχόσπιτα και 3.362.950 ρυμουλκούμενα τροχόσπιτα.

Στην δε Γερμανική αγορά σημειώθηκε για το 2018 νέο ρεκόρ πωλήσεων και ταξινομήσεων. Ο τζίρος του κλάδου ανήλθε στο ποσό των 11,2 δισ. ευρώ με τις πωλήσεις να κυμαίνονται σε 46.859 στα αυτοκινούμενα και 24.327 στα τροχόσπιτα.

Η Ελλάδα φυσικά απέχει παντελώς από αυτές τις στατιστικές καθώς δεν έχει ταξινομήσεις.

Σε όλα αυτά προσθέστε ότι το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο στην Βουλγαρία δεν πληρώνει κανένα φόρο ταξινόμησης και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να τους ανταγωνιστούμε σε καμία περίπτωση.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι το κράτος να έχει εισπράξει τίποτα από Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης από το 2010 από αυτοκινούμενα τροχόσπιτα, μηδενικό ΦΠΑ από πωλήσεις, μηδενικές εισπράξεις από τέλη κυκλοφορίας και μηδενικούς φόρους σε καύσιμα ανταλλακτικά κλπ.

www.newsauto.gr

 

Η ΝΔ ανακοινώνει το ευρωψηφοδέλτιο -Ποια είναι τα νέα πρόσωπα. Αλέξανδρος Μαλλιάς


Η ΝΔ ανακοινώνει το ευρωψηφοδέλτιο -Ποια είναι τα νέα πρόσωπα. Παύλος Ελευθεριάδης


Στην συζήτηση για το Σύνταγμα άκουσε κανείς για την ίδρυση ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ;


Ο κύριος Καραμανλής τι έχει να πει για τον συγκεκριμένο πολιτικό;


Δεν μας έχετε απαντήσει όμως ακόμα …


Τα τρολ του Ιζνογκούντ, (Βελόπουλου), έπιασαν δουλειά.


Σε μια μαζική επίθεση από τους αριστερολάχνους με ακροδεξιές βλέψεις φίλους του κυρίου Βελόπουλου αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι οι επαφές ΣΥΡΙΖΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ είναι γεγονός.

Εκτός από παραπληροφοριοδότες είναι και αισχρολόγοι μιας και η άμυνα τους στον φτωχό πολιτικό λόγο δεν είναι άλλος από λεκτικές επιθέσεις.

Προσωπικά εύχομαι να μπαίνουν τέτοια μικρά (απο) κόμματα στην βουλή για να φεύγουν την επόμενη δείχνοντας τον πραγματικό τους ρόλο. Η υπόθεση είναι αυτοί που θα τους βάλουν μεσα εκεί δεν θα τους ξέρουμε για να τους στείλουμε τον λογαριασμό.

60gr

Ιζνογκούντ (Βελόπουλος) . Χαλίφης στην θέση του χαλίφη.


Και η έννοια είναι ο Βελόπουλος στην θέση του Καμμένου.

Είναι πραγματικά για λύπηση να βλέπεις στο έτος 2019 “αμόρφωτους πολιτικά” ανθρώπους που καλούνται να αποφασίζουν για την δικιά σου πορεία ζωής και το μέλλον των παιδιών της χώρας, μόνο και μόνο για να ανακηρυχτούν Χαλίφηδες στην θέση του Χαλίφη. Και μυαλό δεν βάζουν. Αποδεικνύεται ότι δεν βλέπουν, δεν διαβάζουν, δεν παρακολουθούν εκτός από τα στερεότυπα που τους πλασάρουν.

1

Γιατί ρε Μεγάλε Χαλίφη, τώρα δεν είναι Ελλάδα; Η χώρα δεν αλλάζει. Την αλλάζουν οι ψηφοφόροι που επιλέγουν. Οπότε αντί να γράφεις Ερχόμαστε θα ξανακάνουμε την Ελλάδα Ελληνική, (λες και είναι άλλης εθνότητας), να έγραφες ερχόμαστε να αναπληρώσουμε αυτούς που έσβησαν από τον πολιτικό χάρτη για να τους συνεχίζουμε.

2

Με το 3% και αν μπει, ΟΧΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ. Δεν θα είναι πατερίτσα άλλων κομμάτων αλλά μπροστάρης στο να “σερβίρει τους καφέδες” στον ΣΥΡΙΖΑ να το παίζει αντιπολίτευση στο κατεστημένο. Εν τέλη έχει καλής ποιότητας σανό ο ΣΥΡΙΖΑ.

3

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. Είναι μια αθλία αντιγραφή προγραμμάτων, εκμετάλλευση του κόσμου που άθελα του σε πιστεύει. Είναι νωρίς Ακόμα να δει την ακολουθία της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ με τους ΑΝ.ΕΛ. και το ΠΟΤΑΜΙ.

60gr

Πως θα χαρακτηρίζατε αυτούς η αυτόν που βανδαλίζει μια ιστορία 2000+ χρόνων …


Δέσμευση του πρωθυπουργού για εκλογές το φθινόπωρο. Και έχει δίκιο


CaptureΚαι έχει δίκιο. Είναι η μόνη και τελευταία φορά που οι ΣΥΡΙΖΕΟΙ δεν λένε ψέματα. Καλοθελητής κομματικός ακόλουθος άθελα του, μου είπε ότι το σχέδιο τους είναι ένα. Το γνωρίζουν ότι είναι έτσι και αλλιώς χαμένοι εκλογικά. Δεν τους ενδιαφέρει τι θα βγουν στις δημοτικές. Όσους βάζουν κατ ουσία είναι από υποχρέωση κομματικής ύπαρξης .

Η εντολές είναι οι εξής.

Να λυθεί μέχρι τον Οκτώβριο το Κυπριακό το Τουρκικό (Αιγαίο)  και το Ιόνιο. Μετά ας πορευτούν εν ειρήνη. Αυτό σημαίνει ανταλλάγματα για λίγους και εκλεκτούς του σύριζα. Οι άλλοι θα υποστούν τον εξευτελισμό.

Οπότε δυο λύσεις υπάρχουν αν όντος ο ενθουσιώδης καλοθελητής που είναι στα μέσα και στα έξω της Κουμουνδούρου λέει αλήθεια.

Η να υπάρξει μια καραμπινάτη ποινική καταγγελία που θα ρίξει την κυβέρνηση, η να αποσυρθούν τα κουρελόπανα.

Αλλιώς θα τους έχουμε μέχρι και τον Οκτώβριο και υπολογίζουν και να επικαλεστούν παρατάσεις αν ακόμα δεν έχουν επιλυθεί οι εντολές που έχουν λάβει έξω από την χώρα μας για δήθεν επίλυση των θεμάτων.

60gr

 

Ποσώς τον ενδιαφέρει η κοινοβουλευτική ομάδα.


Καταλαβαίνετε γιατί θέλουν τον δοσίλογο στην εξουσία;;


H EΛ.ΑΣ μπλόκαρε την τοποθέτηση νέου γιγαντιαίου Σταυρού …


Νομικά και συνταγματικά έχει απόλυτο δίκιο ο κύριος Μητσοτάκης


Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος «εγκλήματος» κατά της γενιάς μας


photo2

Η επαγγελματική τάξη στην οποία ανήκω, των ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων, βρίσκεται σε μεγάλη αγωνία και ταυτόχρονα θυμό γιατί είναι πλέον η μόνη που καλείται να σηκώσει το βάρος του ασφαλιστικού και φορολογικού συστήματος της χώρας. Δεν θα ήθελα τόσο να σταθώ στις λεπτομέρειες του νόμου 4387/2016 γιατί, λόγω του μεγάλου θορύβου που έχει δημιουργηθεί, το περιεχόμενό του είναι σε γενικές γραμμές γνωστό σε όλους. Αυτό που θέλω περισσότερο να καταθέσω είναι το παράπονο της επαγγελματικής μας τάξης και ειδικότερα των συνομηλίκων μου για όλη αυτή την εκδικητικότητα της κυβέρνησης απέναντί μας. Οι τελευταίοι εναπομείναντες  που πέτυχαν και αρχίζουν να καταξιώνονται επαγγελματικά πρέπει να καταποντιστούν. Αντί η κυβέρνηση να επιδιώξει την άνθηση, αναγνωρίζοντας ότι μπορούμε να προσφέρουμε υγιείς θέσεις εργασίας μειώνοντας τη στρατιά του 1.200.000 ανέργων, αποφασίζει ότι πρέπει να πτωχεύσουμε ή να ενταχθούμε στους φοροφυγάδες.

Με τι λόγια να εκφράσει κανείς την απογοήτευσή του όταν βλέπει ότι οι κυβερνώντες αναδεικνύονται μικρόμυαλοι και κοντόφθαλμοι, αφού δεν αντιλαμβάνονται το στοιχειώδες. Λες και λίγες επιχειρήσεις έχουν ήδη καταφύγει στο εξωτερικό και ταυτόχρονα την ίδια επιλογή κάνουν και σωρεία επιστημόνων. Για ποιο λόγο ένας σκληρά εργαζόμενος που ξεπερνάει καθημερινά τις 12 ώρες εργασίας να παραμείνει στη χώρα; Γιατί να δεχτεί να φορολογηθεί με περίπου 75% (29% επί του εισοδήματος και 100% προκαταβολή φόρου της επόμενης χρονιάς και 20% ασφαλιστικές εισφορές και τέλος επιτηδεύματος!!!!!); Γιατί να συνεχίσει  να πληρώνει υπαλλήλους και πώς να κατορθώσει να τους συντηρήσει μαζί με όλα τα υπόλοιπα λειτουργικά του έξοδα; Γιατί το κράτος επιλέγει να συντηρεί ανέργους με επιδόματα αντί να τους βοηθήσει να βρουν δουλειά; Γιατί προσλαμβάνει ακόμα σήμερα στο δημόσιο την κομματική του πελατεία από την πίσω πόρτα; Γιατί μου στερεί τη δυνατότητα να επανεπενδύσω και να εξελίξω τη δουλειά μου;  Γιατί υποτιμάει τη νοημοσύνη μου, νομίζοντας ότι δεν καταλαβαίνω πως παλεύει να κρατηθεί στην εξουσία με κάθε μέσο, ακόμα κι αν το μέσο έρχεται σε αντίθεση με το συμφέρον της πατρίδας μας; Γιατί, τελικά, αποπροσανατολίζει τη σκέψη μου, η οποία στράφηκε από τη δουλειά μου σ’ έναν καθημερινό θυμό για το πώς θα συμβάλλω κι εγώ στο να φύγει αυτή η κυβέρνηση μια ώρα αρχύτερα.

photo1Η Νέα Δημοκρατία, με το στιβαρό πολιτικό της λόγο πρέπει να αποτελέσει το αντίβαρο στην προσπάθεια καταστροφής του παραγωγικού ιστού της χώρας μας. Ο Πρόεδρός της Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι η δημιουργικότητα του ανθρωπίνου δυναμικού της χώρας είναι πολύ ανώτερη από την ποιότητα των σημερινών κυβερνώντων. Όλοι εμείς αναζητούμε αληθινέ λύσεις. Λύσεις που θα θέλουν δουλειά για να γίνουν πραγματικότητα, όχι αυτές με ένα νόμο κι ένα άρθρο. Γιατί τη δουλειά δεν τη φοβόμαστε και αποτελεί το μόνο μας παράσημο για το οποίο θυσιάσαμε την προσωπική μας ζωή, τη νεότητά μας και τις οικογένειές μας. Ως δουλευταράδες μάς γνώρισαν οι συμπολίτες μας και έτσι αναρριχηθήκαμε και στην εκτίμησή τους, ούτε θα καταδεχτούμε να πέσουμε τώρα στα μάτια τους σε αναζήτηση συνενόχων στη φοροδιαφυγή. Η γενιά μας δεν πρόλαβε να προκόψει όσο θα της άξιζε και έχει σηκώσει μεγαλύτερο βάρος από αυτό που της αναλογεί από την κακοδιαχείριση των προηγούμενων γενεών. Όλοι οι άνθρωποι της παραγωγής, οι αγρότες, οι έμποροι, οι βιοτέχνες, οι επιστήμονες πρέπει να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στη μόνη πραγματική λύση, στην κυβερνητική αλλαγή, όχι γιατί σημασία έχουν τα πρόσωπα αλλά γιατί σημασία έχει η ειλικρίνεια και η ικανότητα να προωθηθούν οι δομικές αλλαγές πρώτα της νοοτροπίας και στη συνέχεια της ίδιας της παραγωγικής διαδικασίας. Για όλα αυτά πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε το πόσο επικίνδυνοι είναι οι έχοντες αυτή τη στιγμή τα ηνία της χώρας, πόσο έχουν αγκιστρωθεί στα οφίτσια και με πόση υπεροψία αντιμετωπίζουν τους διαφωνούντες. Μόνη ελπίδα η πολιτική αλλαγή που εύχομαι να έρθει σύντομα.

Του Κωνσταντίνου Μαραβέγια

Ιατρού – Χειρουργού

πηγή: 60gr

Αρέσει σε %d bloggers: