Tag Archives: Νίκος Σπιτάλας

ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΤΟΣ ΓΑΜΟΥ, ΓΟΝΕΙΣ ΔΙΧΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ


 
H Πολιτεία εγκατέλειψε τα παιδιά των διαζυγίων. Δεν έχουν δικαιώματα και θεωρούνται πολίτες τρίτης κατηγορίας
Δρ Νίκος Σπιτάλας, καθηγητής, συγγραφέας, Πρόεδρος ΣΥΓΑΠΑ http://spitalas.blogspot.com
Στην Ελλάδα, υπάρχουν περίπου 200.000 παιδιά που γεννήθηκαν εκτός γάμου. Τα περισσότερα από αυτά, έγιναν με συναίνεση και των δύο γονέων και συνοικούν όλοι υπό την ίδια στέγη. Αυτό είναι σύνηθες σε όλες τις χώρες της υφηλίου και οι μοντέρνες νομοθεσίες πρόβλεψαν ώστε αυτά τα παιδιά καθώς και οι φυσικοί γονείς τους να έχουν δικαιώματα και όχι μόνο υποχρεώσεις. Έτσι, δημιουργήθηκε το προγαμιαίο συμβόλαιο, το σύμφωνο συμβίωσης (και διάλυσης γάμου), οι οικονομικές/φορολογικές ελαφρύνσεις και μάλιστα σχεδόν σε όλες τις χώρες, όταν το ζευγάρι δηλώσει συμβίωση, στο Δήμο όπου διαμένει καθώς και στην εργασία του, θεωρείται εξ’ίσου νόμιμο με το έγγαμο και χαίρει τις απολαβές, επιδόματα, κοινωνικές παροχές, φοροελαφρύνσεις παιδιών όπως και τα άλλα ζευγάρια.
Σε περίπτωση δε διάσπασης του ζεύγους, τότε και οι δύο γονείς θεωρούνται ισότιμοι ως προς τη διεκδίκηση της επιμέλειας ή εναλλασσόμενης κατοικίας. Στις δυτικές χώρες, πριν από πολλές δεκαετίες, δόθηκαν δικαιώματα και στους μπαμπάδες τόσο οικογενειακά όσο και επαγγελματικά/κοινωνικά. Στις σκανδιναβικές χώρες, υπάρχει κοινωνικό κράτος και κοινωνικές υπηρεσίες οπότε δεν χρειάζεται να αποφασίζει ο δικαστής για επιμέλεια-κατοικία, κτλ. Εξ άλλου, η ελεύθερη συμβίωση είναι τρόπος ζωής και δεν υπάρχει πρόβλημα ακόμα και στην απόφαση διάστασης διότι τα ζευγάρια λύνουν πολιτισμένα και ειρηνικά τις διαφορές τους. Σε ελάχιστες περιπτώσεις υπάρχει αντιδικία και σε ορισμένες από αυτές, οι δικαστές κάνουν λάθος στην απόδοση της επιμέλειας. Σε κάποιες χώρες (πχ Γερμανία) οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι τόσο αυστηρές που αποσπούν από ένα ή και τους δύο γονείς τα παιδιά όταν το κρίνουν. Σε ποσοστά περίπου 10% δίδεται επιμέλεια σε μπαμπάδες, σε 70% σε μαμάδες και 20% δίδεται και συνεπιμέλεια (Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, κτλ). Οι νέες διεκδικήσεις των γονέων είναι να δίδεται υποχρεωτικά (και όχι κατά τη κρίση των δικαστών), η συνεπιμέλεια (εναλλασσόμενη κατοικία).

Στο εξωτερικό, οι διατροφές, (…)

Ασθενές φύλο οι χωρισμένοι μπαμπάδες


Φωτογραφία για Ασθενές φύλο οι χωρισμένοι μπαμπάδες

 
Σε μειονεκτική θέση βρίσκονται οι άντρες σε θέματα επιμέλειας και επικοινωνίας μεταξύ χωρισμένων γονέων και παιδιών, όπως αποδεικνύεται στην περίπτωση 39χρονου πατέρα από τη Φλώρινα. Με δικαστική απόφαση κατασχέθηκε η μισή αναπηρική σύνταξή του για να πληρωθεί η διατροφή του 15χρονου γιου του, με τον οποίο δεν μπορεί να επικοινωνήσει τα τελευταία πέντε χρόνια ενώ κέρδισε αυτό το δικαίωμα δικαστικά.Ο Αναστάσιος Πάνος υποχρεώνεται, με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας, να καταβάλλει τη μισή σύνταξη που λαμβάνει από το Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Δηλαδή, τα 335 ευρώ από τα 671 ευρώ που του αναλογούν. Το παραπάνω χρηματικό ποσό, που βρίσκεται «εις χείρας τρίτων», κατάσχεται και αποδίδεται στη σύζυγό του που έχει την επιμέλεια του γιου τους.«Πριν από έξι χρόνια είχα τροχαίο ατύχημα με μοτοσικλέτα και έμεινα ανάπηρος. Ενας γνωστός έπεσε πάνω μου με άλλη μηχανή και με κατέστρεψε

 

. Επαθα ζημιά στο νωτιαίο μυελό, λόγω συμπίεσης. Τώρα κάνω θεραπεία με βλαστοκύτταρα και νοσηλεύομαι κάθε έξι μήνες σε κλινική της Σόφιας, στη Βουλγαρία. Οι γιατροί μού λένε ότι δεν πρέπει να επιβαρύνομαι ψυχολογικά, αλλά πώς να κοιτάξω τον εαυτό μου όταν στερούμαι το παιδί μου. Το θέλω κοντά μου», αναφέρει στην «Ε» ο 39χρονος, πρώην ιδιοκτήτης επιχείρησης χωματουργικών εργασιών.

Στην αρχή συναίνεση…

Το 2007 πήρε συναινετικό διαζύγιο από τη σύζυγό του και συναποφάσισαν ότι η άσκηση της γονικής μέριμνας θα συνεχίζει να ασκείται από κοινού, η δε επιμέλεια του ανήλικου τέκνου ανατίθεται στη μητέρα. Ο πατέρας θα καταβάλλει ως μηνιαία διατροφή το ποσό των 250 ευρώ, όπως συμφώνησαν οι δύο πλευρές υπογράφοντας «ιδιωτικό συμφωνητικό ρύθμισης οικογενειακών θεμάτων».

Επιπλέον αποφάσισαν ότι ο 39χρονος θα βλέπει το γιο του κάθε εβδομάδα, στις γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα και το καλοκαίρι, αλλά αυτό δεν έγινε και δύο χρόνια αργότερα υπέβαλε αγωγή κατά της πρώην συζύγου. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Φλώρινας τον δικαίωσε, αποφασίζοντας ότι «επιτρέπει στον ενάγοντα να επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο του και υποχρεώνει την εναγόμενη σύζυγο ν’ ανέχεται την επικοινωνία αυτή».

«Πέντε χρόνια έχω να δω το γιο μου. Προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί του, πηγαίνω στο σχολείο, αλλά με αποφεύγει. Σηκώνει το χέρι από μακριά και μου λέει «φύγε». Ισως φοβάται, ίσως τον πωρώνει η μάνα του. Δεν έχουμε επικοινωνία, μόνο στο δικαστήριο… Είχα ένα τηλεφωνικό νούμερο, αλλά δεν απαντάει ούτε στα μηνύματα. Η μαμά ισχυρίζεται ότι «το παιδί δεν θέλει». Δεν πιστεύω ότι το παιδί δεν θέλει να με βλέπει. Από τη μία μέρα στην άλλη έγιναν όλα; Μέχρι την ηλικία των 8 – 9 χρόνων είχαμε καλή επαφή. Ηταν κολλημένος πάνω μου. Στο χωματουργικό μηχάνημα τον έβαζα να πατήσει συμπλέκτη, ενώ τα βράδια μου κρατούσε την μπαλαντέζα για να με βοηθήσει. Αυτά δεν μπορείς να τα ξεχάσεις, να τα βγάλεις από μέσα σου», θυμάται και συνεχίζει:

«Εγώ θέλω επικοινωνία με το παιδί μου. Νιώθω ότι είναι άδικο, δεν είναι σωστό να στερείται ένα παιδί τον πατέρα του

 

. Αν είχα το γιο μου δίπλα μου, μπορεί να ήμουν σε άλλη κατάσταση υγείας και καλύτερα ψυχολογικά. Οσο και να σε βοηθούν φίλοι και γνωστοί, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Είναι 15 χρόνων, τον χρειάζομαι να μου δώσει μια βοήθεια. Του λένε ότι δεν τον θέλουν οι συγγενείς μου, ενώ δεν είναι αλήθεια. Θα στερηθώ τα χρήματα, που έχω ανάγκη, αλλά θα τα δώσω στο παιδί μου και ας μην έχω να φάω», εξιστορεί ο Τάσος, που η Γιορτή του Πατέρα τον προσπέρασε… πληγωμένο.

«Η Δικαιοσύνη μεροληπτεί υπέρ των μανάδων»

Περισσότερα από 35.000 άτομα έχουν απευθυνθεί στα γραφεία του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ). «Περιπτώσεις όπως αυτή του κ.Πάνου έχουμε καθημερινά, διότι υπάρχουν ένα εκατομμύριο ζευγάρια διαζευγμένα στην Ελλάδα, συνεπώς ένα εκατομμύριο παιδιά που έχουν γίνει «γενίτσαροι» ενάντια στον ένα γονέα και δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά του καλού από το κακό», αναφέρει ο πρόεδρος του ΣΥΓΑΠΑ, Νίκος Σπιτάλας.

«Παράλληλα εκδίδονται άδικες δικαστικές αποφάσεις κατά των μπαμπάδων, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, που κατάσχεται από το ΙΚΑ η μισή σύνταξη ενός ανθρώπου ο οποίος αντιμετωπίζει πρόβλημα αναπηρίας… Αντίθετα, υπάρχει μεροληψία από τους εισαγγελείς, που δεν εκτελούν τις δικαστικές αποφάσεις και δεν τιμωρούν τις μανάδες που παρεμποδίζουν την επικοινωνία πατέρα-παιδιού, και από την αστυνομία, που δεν τις συλλαμβάνει. Είναι ιστορίες τρέλας, όπως τις αναφέρω στα δύο βιβλία μου («Ιστορίες διαζυγίων» και «Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων»)».

«Από το 2003, που ιδρύσαμε το σύλλογο, υποκαθιστούμε τις υποχρεώσεις της πολιτείας, δηλαδή περιθάλπουμε διαζευγμένους και παιδιά, τους βοηθάμε ψυχολογικά και υλικά, δίχως καμία βοήθεια από το κράτος. Κάθε Πέμπτη υπάρχει ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός, οικογενειακός θεραπευτής, ο οποίος προσπαθεί να κάνει συμβουλευτική ή διαμεσολάβηση. Διοργανώνουμε Ακαδημίες Γονέων, σεμινάρια, ημερίδες, συνέδρια και εκδίδουμε βιβλία, γραμματόσημα, εφημερίδα», λέει ο κ. Σπιτάλας.

«Δυστυχώς, στη χώρα μας το οικογενειακό θέμα δεν έχει την κατάλληλη υποδοχή και στήριξη ούτε από το κράτος ούτε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με γραφεία κοινωνικών υπηρεσιών για προβληματικά ζευγάρια. Δεν υπάρχουν οικογενειακά δικαστήρια, οικογενειακοί δικαστές, οικογενειακός διαμεσολαβητής, κοινωνικές υπηρεσίες με πραγματογνώμονες ψυχολόγους, παιδοψυχιάτρους. Δεν υπάρχει συνεπιμέλεια-εναλλασσόμενη κατοικία και καμία παιδεία με γονεϊκή αντίληψη, ιδίως μετά το διαζύγιο, όπου αφήνονται στο έλεος του Θεού γονείς, ακόμη και με ψυχολογικές διαταραχές, να διαχειριστούν μόνοι την επιμέλεια-επικοινωνία, και τότε σημειώνονται δράματα όπως αυτό της γονεϊκής αποξένωσης», επισημαίνει.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=377089

Μάρτυράς μου, το παιδί: Τραγικές ιστορίες διαζυγίων


ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΟΥ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ
Δρ Νίκος Σπιτάλας, καθηγητής,
Πρόεδρος ΣΥΓΑΠΑ http://spitalas.blogspot.com
Συγγραφέας των βιβλίων: Ιστορίες Διαζυγίων’, ‘Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων’, κτλ. www.sos-sygapa.eu
Στο διαζύγιο, στην Ελλάδα:
Είναι αναγκαία η μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου με: Οικογενειακά δικαστήρια, οικογενειακούς δικαστές με γνώσεις ψυχολογίας/παιδοψυχιατρικής, κοινωνικές υπηρεσίες με πραγματογνώμονες/ειδικούς παιδαγωγούς, διαμεσολαβητές, συνεπιμέλεια και εναλλασσόμενη κατοικία και να ερωτάται το παιδί στην αρχή του διαζυγίου όχι όμως από δικαστές. Αλλά κυρίως, να αναπτυχθεί παιδεία/πολιτισμός και κοινωνική πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης με ειδικά γραφεία κοινωνικών υπηρεσιών για προβληματικά ζευγάρια και διαζύγια.
Η πλύση εγκεφάλου και η συκοφαντική δυσφήμιση σε συνδυασμό με ανεγκέφαλους, απατεώνες και δικομανείς δικηγόρους, καταστρέφουν παιδί και πατέρα δημιουργώντας το Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης το οποίο είναι ψυχιατρικό φαινόμενο αποστροφής του παιδιού από τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια. (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF_%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82).
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΠΟ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ – ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
(Από τις μαρτυρίες των ενδιαφερομένων)
Μπαμπάς παιδιών εκτός γάμου:
‘Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου. Επειδή προτιμούσαν εμένα, ζήτησα την επιμέλεια και αυτή για να μη τα χάσει, με κατηγόρησε ότι τα παρενοχλούσα. Μετά από 8 χρόνια, καταδικάστηκε σε 3 μήνες φυλάκιση μαζί με την μάρτυρά της, τελεσίδικα και αμετάκλητα αλλά τα παιδιά μου από την πλύση εγκεφάλου, τη συκοφαντική δυσφήμιση και τα πολλά δικαστήρια, έχουν στραφεί εναντίον μου, δίχως λόγο. Η μάνα με το στενό της συγγενικό περιβάλλον έχουν ιδεοληψίες, είναι μυθομανείς/ψυχασθενείς και προβάλουν τον εαυτό τους, όπως και ο δικηγόρος τους ως συκοφάντης.  Η δικαιοσύνη είναι ανύπαρκτη και έκανε κακό στα παιδιά μου και σ’εμένα. Είμαστε σε μια χώρα άχρηστων, δικομανών, ψυχασθενών, σκευωρών, απατεώνων’.
Πατέρας παιδιού εκτός γάμου με αλλοδαπή:
‘Ο αστυνομικός διευθυντής παρείχε στη μητέρα του παιδιού προστασία ενώ αυτή είναι θύτης, αφήνει το παιδί μόνο όλη μέρα και με συμπεριφέρθηκε σαν να μην είμαι Έλληνας πολίτης. Ενώ το παιδί μου κινδυνεύει, δικαστές και εισαγγελείς με παροτρύνουν ή να κάνω μηνύσεις ή να εγκαταλείψω. Σε τι κράτος ζούμε? Είμαι καλός πατέρας, αγαπώ το γιο μου και ο γιος μου εμένα. Δεν μπορεί οι νόμοι να είναι τόσο άδικοι. Στο τελευταίο «επεισόδιο» είχα το παιδί για το Σαββατοκύριακο, αλλά η μαμά του ξέχασε να έρθει να το πάρει τη Δευτέρα. Έμεινε μαζί μου μία εβδομάδα, χωρίς η μητέρα του να επικοινωνήσει καθόλου. Όταν το θυμήθηκε, ούτε το παιδί ήθελε να πάει στο σπίτι της ούτε εγώ να το αποχωριστώ, επειδή ξαφνικά της κάπνισε. Το δικαστήριο έχει επιδικάσει 300 ευρώ διατροφή, την οποία ο Βασίλης καταβάλλει ανελλιπώς. Δεν μπορώ όμως να βλέπω το παιδί μου να μεγαλώνει σε ένα παντελώς ακατάλληλο περιβάλλον, χωρίς αγάπη. Δυστυχώς, τα πράγματα που βλέπει στο σπίτι της μητέρας του αλλά και συνολικά η διαμάχη μεταξύ μας το έχουν επηρεάσει. Είναι απαραίτητο να το δει ειδικός, αλλά τα οικονομικά μου δεν το επιτρέπουν, ενώ η μητέρα του ούτε το συζητά. Είμαι σε αδιέξοδο, γι’ αυτό και έκανα αυτήν την κίνηση που δεν ξέρω πού θα με βγάλει’.
Ο Γιάννης, πατέρας παιδιού εκτός γάμου:
‘Η συμφωνία μας ήταν να αποβάλει αλλά εγώ το θέλω το παιδί. Μένουν 50 μέτρα από το σπίτι μου και δεν μ’αφήνει να το δω. Ήρθαν οι συγγενείς της να με σκοτώσουν. Δεν αφήνει ούτε τη γιαγιά να το δει. Είναι όλοι τους ψυχοπαθείς’.
Γιαγιά επωνύμου, με εγγόνι από εξώγαμο:
Δεν έχει το δικαίωμα η Αγγελική να μου στερεί το παιδί του παιδιού μου, που είναι δυό φορές παιδί μου. Δεν καταλαβαίνω το γιατί… Εκείνη μας θεωρούσε οικογένειά της. Τώρα μας ξέχασε? Και δεν μας νοιάζει τόσο για εκείνη, αφού είναι νέα, όμορφη και ελεύθερη να κάνει ότι θέλει, όσο για το παιδί, δεν το έχουμε δει και μας λείπει. Θέλω το παιδί τώρα που μεγάλωσε να έλθει και να δει το σπίτι που μεγάλωσε ο πατέρας του. Θέλουμε να το δούμε και να το σφίξουμε στην αγκαλιά μας. Έλεος πια!’.
Πατέρας με βραβείο Ακαδημίας:
‘Το παιδί μου ήταν εκτός γάμου και καλώς δεχούμενο. Δεν αφήνουν όμως να το δω και μου το έχουν αποξενώσει. Πάω στα δικαστήρια για να το δω αλλά η κατάσταση γίνεται χειρότερα. Είναι τρέλα’.
Πατέρας με παιδί εκτός γάμου, επώνυμος ιατρός:
‘Η μητέρα του παιδιού μου με έχει για χρηματοδότη. Δεν δουλεύει και με οδηγεί στα δικαστήρια για διατροφές κάθε δύο χρόνια. Δεν αντέχω άλλο. Αγαπάω το παιδί μου και κάνω θυσίες.’
Πατέρας που ήθελε την επιμέλεια του εξώγαμου κοριτσιού του:
‘Ολοι έλεγαν τι καλή μαμά είναι αυτή, τι ισορροπημένη και νοικοκυρά. Όμως όταν την πήγαμε στο ψυχιατρείο με απλή διάγνωση στην αρχή διπολικής διαταραχής και είδαν κακοποίηση παιδιού και αφρούς από το στόμα όταν θύμωνε, τότε εισηγήθηκαν σε εισαγγελέα την αφαίρεση της επιμέλειας. Δυστυχώς, ακόμα περιμένω πέντε χρόνια στα δικαστήρια, να πάρω την επιμέλεια του παιδιού μου. Ζήλευε που το παιδί με αγαπούσε περισσότερο από διαίσθηση του καλού’.
Μια άλλη γιαγιά (εγγόνι εξώγαμο):
‘Πολυαγαπημένα μου εγγόνια, Τι σας έκανα και δεν μου μιλάτε? Γιατί δεν έρχεστε να σας δω? Τώρα που είμαι στα στερνά μου και θέλω να σας σφίξω στην αγκαλιά μου, να σας δώσω τις τελευταίες συμβουλές ώστε ν’αντιμετωπίσετε τη ζωή με αισιοδοξία και δύναμη, με πρότυπα, με μόρφωση. Ποιος σας δηλητηρίασε και σας αποξένωσε?  Θυμάστε τι ωραία περνούσαμε μαζί? Σας μεγάλωσα με όλες τις ανέσεις παρ’όλη τη φτώχεια μου. 
Πόσο σας αγαπώ και σας σκέφτομαι! Σας χώρισαν από εμένα, ενώ δεν φταίτε σε τίποτα να έχετε μίσος. Δεν μπορείτε να ευτυχίσετε μέσα στο μίσος. Δεν καταλαβαίνετε τι είναι κακό και καλό επειδή χώρισαν οι γονείς σας. 
Θέλησαν να σας καταστρέψουν με πλύση εγκεφάλου (πες, πες, το ψέμα, γίνεται αληθινό). Οι συκοφαντίες και οι κακίες που σας πότισαν, δεν είναι προς το καλό σας και το συμφέρον σας. Προσπάθησαν μάλιστα να σας διχάσουν και να πουν ότι δεν σας αγαπώ εξίσου, ενώ γνωρίζετε πολύ καλά τον πόνο μου για εσάς. 
Σας βλέπω μόνο στη φωτογραφία και κλαίω. Κλαίω για την κατάντια μας, τη κατάντια σας, την κατάντια της χώρας μας που είναι ανίκανη να σας προστατεύσει και να δει το πραγματικό σας συμφέρον. Τα χρήματα δεν κάνουν τον άνθρωπο.
Μοιάζετε με τον παππού σας τόσο πολύ. Καταριέμαι τη δικαιοσύνη και τους δικαστές και εισαγγελείς που ‘χτύπησαν’ το μπαμπά σας τόσο πολύ και τον κατέστρεψαν ακούγοντας τον απατεώνα δικηγόρο της μαμάς σας που φρόντισε να πει παραμύθια ενάντια στο στήριγμά σας και τον πατέρα που σας ανέθρεψε, που σας αγάπησε όσο τίποτα στο κόσμο. Θα είμαι πάντα ο άγγελος – βοηθός σας όπου και αν βρίσκεστε.’
Άλλος πατέρας (παιδί εκτός γάμου):
‘Τα παιδιά μου είναι το παν για μένα αλλά όχι για τη μητέρα τους. Συμφωνήσαμε να κάνει παιδιά και να τα πάρω, να τα μεγαλώνω εγώ και το δέχθηκε με μεγάλη χαρά. Όμως, όταν κατάλαβε ότι υπάρχει χρήμα διατροφής και από το κοινωνικό της περίγυρο ότι είναι ντροπή να χάσει την επιμέλεια, τότε έγινε θηρίο. Προσπάθησε με ψέματα, συκοφαντίες και πλύση εγκεφάλου να τα αποξενώσει για να φανεί καλή μητέρα. Τώρα, τα παιδιά μετά από πολλούς δικαστικούς αγώνες και δηλώσεις τους ότι θέλουν να ζουν με το μπαμπά, έχουν ψυχολογικό πρόβλημα και δεν θέλουν να με δουν, δίχως να υπάρχει κανένας λόγος’
Παιδί που έζησε 10 χρόνια εξαναγκαστικής αποξένωσης από τον πατέρα:
‘Έζησα τη φρίκη για περισσότερα από 10 χρόνια. Η μαμά μου δεν ήθελε να βλέπω το μπαμπά μου και τον συκοφαντούσε συνεχώς στα μάτια μου. Ήθελε να κάνει το άσπρο-μαύρο, να με τρελάνει. Ο πατέρας μου ερχόταν να με πάρει και δεν ήθελα να τον δω για να καλοπιάσω τη μαμά. Είχα ανάγκη από ψυχοθεραπεία για πολλά χρόνια. Νόμιζα ότι ήμουν σε φυλακή. Τώρα που είμαι 30 ετών γελάω με τη μάνα μου και την αποκαλώ τρελή’.
Μάνα παιδιού εκτός γάμου, πολιτικός:
‘Το παιδί μου είναι ιδιοκτησία μου. Δεν θ’αφήσω κανένα να μου το πάρει. Ο πατέρας να δίνει χρήματα για διατροφή και θα το βλέπει όταν θέλω εγώ, παρουσία κοινωνικού λειτουργού’.
Μαμά που έχασε την επιμέλεια:
‘Δεν αφήνουν να δω τα παιδιά μου, είμαι σε απόγνωση. Την τελευταία φορά που τα είδα ήταν πριν από ένα χρόνο και ήμουν διαλλακτική με τον πατέρα και το συγγενικό περιβάλλον του. Με βρίζουν, με αποστρέφονται και δεν μ’αφήνουν να πάω στο σχολείο τους. Νομίζω ότι θα τρελαθώ’.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΔΥΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ:
1) Η απόφαση 952/2007 Μονομελούς Πρωτοδικείου  Θεσσαλονίκης διατυπώνει την άποψη ότι: ‘παραδοσιακά η γονική μέριμνα των μικρής ηλικίας τέκνων πρέπει να ανατίθεται στη μητέρα τους λόγω του ότι έχουν ανάγκη της μητρικής στοργής και ιδιαιτέρων περιποιήσεων, όμως κατά τις νεώτερες ιατρικές παιδαγωγικές και ψυχολογικές έρευνες, αυτό ισχύει μόνο για τη νηπιακή ηλικία, για την οποία αναγνωρίζεται σαφής βιοκοινωνική υπεροχή στη μητέρα’. (!!!)
2) Η απόφαση 35/2009, του Μονομελούς Πρωτοδικείου  Αθηνών αναθέτει προσωρινά την επιμέλεια στη μητέρα, με το παρακάτω αιτιολογικό, όταν αγνοεί παντελώς τις απειράριθμες παρεμποδίσεις επικοινωνίας που κάνει η μητέρα: «η μονομερής και αυθαίρετη συμπεριφορά του πατέρα να παραβιάσει την επιμέλεια του ανηλίκου και να το εκθέσει σε φυσική και ψυχική δοκιμασία αναθέτοντας εν τοις πράγμασι την επιμέλεια στους γονείς του καταδεικνύει την έλλειψη υπευθυνότητας και την ανωριμότητά του να ανταποκριθεί στα πρόσθετα καθήκοντα και την αυξημένη ευθύνη που επιτάσσει το καθήκον άσκησης επιμέλειας του ανηλίκου. Λεκτέον ότι η αναίτια και αβασάνιστη στέρηση του ενός από τα δύο γονεϊκά πρότυπα της ζωής του δεν αντισταθμίζεται ούτε αναπληρώνεται από κανένα άλλο υλικό αγαθό ούτε βέβαια υποκαθίσταται από την παρουσία άλλων προσώπων στη ζωή του, αντίθετα το οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συναισθηματικό ακρωτηριασμό». (!!!).
Ένα στα τρία παιδιά γεννιούνται εκτός γάμου στην Ευρώπη των 27, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (EUROSTAT), τo 2010. Σήμερα, ο αριθμός των παιδιών που γεννιούνται εκτός γάμου αυξάνεται συνεχώς στην Ε.Ε. Από 17,4% το 1990 αυξήθηκε σε 25,1 % το 1998 και το 2008 έφτασε στο ποσοστό του 35,1 %… Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Εσθονία (59%) και ακολουθούν η Σουηδία (54,7%) και η Γαλλία (52,6%). Το χαμηλότερο ποσοστό είχε η Ελλάδα (5,9% το 2008 έναντι 3,8% το 1998) και λίγο πιο πάνω βρίσκεται η Κύπρος με ποσοστό 8,9% (1998: 2,1%). Σήμερα, το ποσοστό παιδιών εκτός γάμου στην Ελλάδα είναι 20% αν λάβει υπόψη του κανείς ότι πολλά ζευγάρια είναι μικτά και δεν δηλώνονται στην Ελλάδα, ο αριθμός γάμων δεν είναι σαφής διότι υπάρχουν και θρησκευτικοί γάμοι και πολλά εξώγαμα δηλώνονται στο εξωτερικό. Το νέο δεδομένο είναι ότι γεννιούνται σε γάμο με άλλο πατέρα και έτσι δηλώνονται ως ‘εντός γάμου’ αλλά στον άνδρα/σύζυγο ‘κερατά’.
Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι μειώνεται ο αριθμός των γάμων στην Ε.Ε. Το 2008 έγιναν 4,9 γάμοι ανά 1.000 άτομα, έναντι 5,1 το 1998 και 6,3 το 1990. Η χώρα με τους λιγότερους γάμους είναι η Σλοβενία (3,3 ανά 1.000 κατοίκους) και ακολουθούν η Βουλγαρία (3,6), το Λουξεμβούργο (3,9) και η Ουγγαρία (4). Στον αντίποδα βρίσκονται η Κύπρος (7,7 ανά 1.000 κατοίκους το 2008), η Λιθουανία (7,2) και η Ρουμανία (6,9). Στην Ελλάδα έγιναν 4,8 γάμοι ανά 1.000 κατοίκους το 2008, έναντι 5,1 το 1998 και 5,8 το 1980. Σύμφωνα με τα στατιστικά της «ΙΝSΕΕ», το 2007, η Γαλλία κλέβει τα σκήπτρα στη γονιμότητα από την Ιρλανδία που κατείχε τα τελευταία χρόνια τα πρωτεία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΤΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ
ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ
ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΑΠΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Δέστε επίσης:
Πως τρελαίνονται τα παιδιά των διαζυγίων (ρόλος του σχολείου)
Ιστορίες διαζυγίων
Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων
Παιδί αποξενωμένο, τώρα 30 ετών (βίντεο):

Η γονική μέριμνα και η επιμέλεια πρέπει να είναι θεσμικά και νομικά κατοχυρωμένοι εξʼίσου για τους δύο γονείς


Θέμα: Αρθρο για δημοσίευση

Προς: MME

Η σημερινή αντίληψη που στηρίζεται σε παρωχημένα κοινωνικά στερεότυπα, όπου ο γονεϊκός ρόλος του άνδρα δεν αναγνωρίζεται σαν βασικό στοιχείο της προσωπικότητας και της συναισθηματικής του ωρίμανσης και ολοκλήρωσης αλλά σαν δευτερεύον χαρακτηριστικό σαφώς παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα του άνδρα και τον κατατάσσει σε πολίτη δευτέρας κατηγορίας.
Το καθεστώς που επικρατεί στον τόπο μας όσον αφορά στην επιμέλεια του παιδιού μετά την λύση του γάμου, σε καμία περίπτωση δεν λειτουργεί υπέρ του συμφέροντος του παιδιού αλλά αντιθέτως παραβιάζει το κατοχυρωμένο από διεθνείς συνθήκες δικαίωμα του στην ψυχοσωματική του ανάπτυξη.
Η ανυπαρξία των κοινωνικών υπηρεσιών στην δικαστική διευθέτηση του θέματος όπου τελείως αντιεπιστημονικά με τρόπο που ντροπιάζει το σύγχρονο ελληνικό κράτος, τα παιδιά, την ψυχοσυναισθηματική  τους ισορροπία, αλλά και την ψυχολογική σταθερότητα και εξέλιξη του άνδρα – πατέρα αφήνουν πραγματικά αδιάφορους τους σημερινούς αρμόδιους ʽαναρμόδιους φορείςʼ κατά τρόπο σκανδαλώδη που οι παρενέργειες του πλήττουν την κοινωνία σε θεμελιώδη για την επιβίωση και εξέλιξή της τομείς.

Η ελληνική νομοθεσία αλλά και το Σύνταγμα, ενταγμένα σε ένα πλαίσιο ανισοτήτων δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα στην νεοελληνική Παιδεία, Πολιτισμό αλλά και στην κοινωνία.

Οι ρόλοι των γονέων έχουν εξελιχθεί, ο πατέρας ασχολείται αν όχι περισσότερο, τουλάχιστον εξʼίσου με τη μητέρα. Η ένταξη της γυναίκας-μητέρας στην παραγωγική διαδικασία ήρε τον αποκλειστικό της ρόλο ως οικοκυρά-μητέρα.

Σήμερα, παραβιάζονται βασικά δικαιώματα του παιδιού και του πατέρα-άνδρα και παρεμποδίζεται ο γονεϊκός ρόλος του πατέρα.

Το εκρηκτικό ποσοστό των διαζυγίων (που κατά τα στατιστικά δεδομένα ζητείται αποκλειστικά από τη γυναίκα-μητέρα), το τρομακτικό ποσοστό των παραβατικών ανηλίκων που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες, το σχεδόν 99% αποφάσεων δικαστηρίων που δίδουν την επιμέλεια στη μητέρα δίχως καν να ελεγχθεί το περιβάλλον και η καταλληλότητα των δύο γονέων πριν δοθεί η επιμέλεια των παιδιών, έφερε σε δευτερεύουσα ή τριτεύουσα θέση την πατρική-ανδρική αξιοπρέπεια, καταπόνησε τον πατέρα και άνδρα και εξασφάλισε την πλήρη προβληματική ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού. Παράλληλα, εγκλώβισε το γυναικείο φύλο στον υποχρεωτικό ρόλο της μητρότητας, διαιωνίζοντας τις πλέον αντιδραστικές εκδοχές της πατριαρχίας και διευρύνοντας το χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα. Η εισαγωγή νέων ηθών και αξιών από νέους και νέες δημιούργησε κοινωνικό-οικογενειακό πρόβλημα.

Σήμερα, πρέπει να αρθεί το στερεότυπο της μοναδικότητας του ενός γονέα που είναι η μητέρα. Υπάρχουν δύο γονείς που έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των παιδιών τους και ο αποκλεισμός του ενός προκαλεί τεράστια ζητήματα κοινωνικής, ψυχοσωματικής, οικονομικής και πολιτισμικής ανισότητας με καταπάτηση των δικαιωμάτων του παιδιού. Είναι δεδομένο ότι τα παιδιά έχουν δικαίωμα συνεχούς επαφής με τους δύο γονείς.

Δεν υπάρχουν εκ γενετής χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τον άνδρα από τη γυναίκα όσον αφορά την εκτέλεση του ρόλου του ως γονέα. Τα δικαστήρια δεν μπορούν να λύσουν θέματα τέτοιου τύπου ελλείψει δομών, εκπαίδευσης και λειτουργιών και προβαίνοντας με συνοπτικές διαδικασίες σε αβασάνιστες αποφάσεις, που είναι πρακτικά ανεφάρμοστες, ουσιαστικά διαπράττουν «νόμιμες αδικίες» με θύματα τα παιδιά και τους πατεράδες. Ενώ έχει εξαλειφθεί το αδίκημα της μοιχείας, ποινικοποιήθηκε το δικαίωμα της επικοινωνίας του παιδιού με τον πατέρα.

Πιστεύουμε ότι το παιδί «δεν ανήκει» σε κανένα. Η γονική μέριμνα και η επιμέλεια πρέπει να είναι θεσμικά και νομικά κατοχυρωμένοι εξʼίσου για τους δύο γονείς. Η επικοινωνία με τους δύο γονείς δεν πρέπει να στερείται διά νόμου και η κατοικία μετά το διαζύγιο να είναι ελεύθερη ή εναλλασσόμενη όπου είναι εφικτό.

Οταν δεν γίνεται αυτό και σε περίπτωση που το παιδί είναι δεμένο στον πατέρα ο οποίος διεκδικεί την επιμέλεια λόγω αγάπης και πατυρικής στοργής, τότε οι δικαστικοί αγώνες, η πλύση εγκεφάλου και η συκοφαντική δυσφήμιση σε συνδυασμό με ανεγκέφαλους, απατεώνες και δικομανείς δικηγόρους, καταστρέφουν παιδί και πατέρα δημιουργώντας το Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης το οποί είναι ψυχιατρικό φαινόμενο αποστροφής του παιδιού από τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια.

Ετσι, μετά τις μελέτες και τα παγκόσμια δεδομένα είναι πλέον αναγκαία η μεταρύθμιση του οικογενειακού δικαίου με: Οικογενειακά δικαστήρια, οικογενειακούς δικαστές με γνώσεις ψυχολογίας/παιδοψυχιατρικής, κοινωνικές υπηρεσίες με πραγματογνώμονες/ειδικούς παιδαγωγούς, διαμεσολαβητές, συνεπιμέλεια και κυρίως εναλλασσόμενη κατοικία. Αλλά κυρίως παιδεία/πολιτισμό και ανάπτυξη κοινωνικής πολιτικής της τοπικής αυτοδιοίκησης με ειδικά γραφεία κοινωνικών υπηρεσιών για προβληματικά ζευγάρια και διαζύγια όπως στις σκανδιναβικές χώρες. Σε πολλές χώρες γίνονται ενέργειες για υποχρεωτική εναλλασόμενη κατοικία και υποχρεωτική διαμεσολάβηση.

Ο ΣΥΓΑΠΑ ( www.sos-sygapa.eu ) εδώ και δέκα χρόνια υποκαθιστά την Πολιτεία το έργο αυτό και ενήργησε για το συμφέρον 35.000 ατόμων που απευθύνθηκαν σ’αυτόν. Υπάρχουν όμως 1.000.000 διαζευγμένα ζευγάρια στο έλεος του θεού και ισάριθμα παιδιά με σοβαρά προβλήματα εξ’αιτίας ενός διαζυγίου, μέσα σε μια χώρα με απηρχειωμένους θεσμούς/οικογενεική πολιτική και έλλειψη ικανών αρχόντων που θα επιλύσουν το σοβαρό αυτό πρόβλημα.

Δρ Νίκος Σπιτάλας, καθηγητής, συγγραφέας (Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων, Ιστορίες Διαζυγίων, κτλ), Πρόεδρος ΣΥΓΑΠΑ

http://spitalas.blogspot.com

Αρέσει σε %d bloggers: